อาวุธหลักของ Vergil Dmc คืออะไรและหาได้จากไหน?

ริฟกีตาร์เปิดตัวเกมยังคงทำให้เราอยากหยิบจอยกลับมาเล่น 'Devil May Cry 5' อยู่เสมอ — และโชคดีที่มีเนื้อหาเสริมที่เติมเต็มความรู้สึกนั้นได้ค่อนข้างครบถ้วน สิ่งที่ชัดเจนที่สุดคือการเพิ่มตัวละครที่หลายคนรอคอยอย่าง 'Vergil' เป็นโหมดที่ให้เล่นในสไตล์ที่ต่างจากตัวละครหลัก ทำให้การคอมโบและจังหวะการเล่นเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน นอกจากตัวละครแล้ว ยังมีโหมดใหม่ ๆ ที่ทำให้เกมเล่นสนุกขึ้น เช่น 'Turbo Mode' ที่เพิ่มความเร็วในการเล่น และโหมด 'Legendary Dark Knight' ที่เปลี่ยนการเผชิญหน้ากับศัตรูเป็นแบบฝูงศัตรูจำนวนมาก ทำให้ประสบการณ์คล้ายกับฉากฮอรห์ของเกมแอ็กชันสมัยก่อน ในแง่ของกราฟิกและฟีเจอร์เวอร์ชันต่อมา มีการใส่ระบบเรย์เทรซิง (ray tracing) และการปรับเฟรมเรตให้สูงขึ้นในเวอร์ชันคอนโซลยุคใหม่ ซึ่งรวมอยู่ในเวอร์ชันพิเศษที่ออกมาทีหลัง โดยรวมแล้วแพ็กเสริมและเวอร์ชัน 'Special Edition' ทำให้ทั้งการเล่นและภาพดูคมขึ้น เหมาะกับคนที่อยากสัมผัสทั้งความท้าทายใหม่ ๆ และฟีเจอร์กราฟิกที่อัปเกรด — เราชอบที่มันยังรักษาจิตวิญญาณความบ้าคอมโบของซีรีส์ไว้ได้ คล้ายความรู้สึกเมื่อเล่น 'Devil May Cry 3' ในวันวาน

เสียงกีตาร์ระเบิดในท่อนฮุกของ 'Devil Trigger' ยังคงตามหลอกหลอนฉันเสมอ นี่ไม่ใช่แค่เพลงประกอบเกมธรรมดา แต่เป็นท่อนฮุกที่ออกแบบมาให้ติดใจอย่างตั้งใจและได้ผลจริงๆ เราเป็นคอเพลงร็อกที่ชอบมิกซ์เสียงอิเล็กทรอนิกส์กับกีตาร์หนาๆ การได้ยินเสียงร้องสูงชัดเจนคุมโทนโดยท่อนคอรัสที่กระชากอารมณ์ และริฟกีตาร์ที่โผล่มาตรงจุดพีค ทำให้สมองจับจองเมโลดี้นั้นได้ในพริบตา เพลงนี้ยังมีโครงสร้างที่ไม่ซับซ้อนเกินไป แต่ใส่หางเสียงและจังหวะเปลี่ยนเทมโปเล็กๆ ทุกครั้งที่เล่นซ้ำ มันเลยกลายเป็นแหวนคล้องหูคนเล่นเกมและคนฟังเพลงแบบฉับพลัน มีหลายครั้งที่เราเปิดเพลย์ลิสต์ตอนทำงาน แล้วท่อนเปิดของเพลงนี้ก็เด้งขึ้นมาจนต้องหยุดและยิ้มออกมา มันให้ความรู้สึกเป็นพลังแบบฮีโร่พร้อมปะทะ เหมาะกับฉากคัตซีนที่ต้องการความมันส์และการผลักดันตัวละคร เพลงนี้ก็เลยติดหูได้ง่ายและติดนาน ไม่ว่าจะเป็นคนที่เล่นผ่านหลายรอบหรือแค่ชอบฟังซาวด์แทร็กเฉยๆ ในมุมมองเรา มันคือหนึ่งในเพลงประกอบเกมที่ออกแบบมาเพื่อให้คนร้องตามได้ทุกครั้งที่ได้ยิน

ฉากปะทะกับ 'Urizen' ใน 'Devil May Cry 5' เป็นสิ่งที่ยังติดตาอยู่เสมอ ไม่ใช่แค่เพราะรูปลักษณ์ที่ทรงพลังหรือเพลงประกอบที่ยกระดับบรรยากาศ แต่เพราะการออกแบบเฟสที่เปลี่ยนแทคติกผู้เล่นอย่างต่อเนื่อง เมื่อเริ่มสู้ ร่างของมันช่างแข็งแกร่งและท่าโจมตีกว้าง ทำให้การอ่านจังหวะกับการกะระยะเป็นเรื่องจำเป็นสุด ๆ ในช่วงเฟสต่อมา 'Urizen' จะเปลี่ยนโหมด จากการออกท่าแบบหนัก ๆ มาสู่การใช้พลังเวทและการโจมตีที่มีความเร็วสูงขึ้น นั่นคือจุดที่ผมต้องปรับสไตล์การเล่นจากการตั้งรับมาเป็นการขยับตัวมากขึ้น และเริ่มโฟกัสการชิงช่องว่างเล็ก ๆ เพื่อสวนกลับ เพลงกับเอฟเฟกต์ภาพทำให้ผมรู้สึกเหมือนกำลังสู้กับบอสในนิยายแฟนตาซีที่ดุดัน แต่ต้องอาศัยความแม่นยำแบบเกมแอ็กชัน เทคนิคง่าย ๆ ที่ผมมักใช้คืออย่าโลภทำคอมโบยาวเมื่อยังไม่รู้จังหวะของเฟสใหม่ ให้ปล่อยให้บอสเปิดช่องแล้วรีบใช้อินสแตนท์แดชหรือท่าเบรกเกอร์เพื่อหนีออกมา การตั้งค่าไอเท็มรักษาและเลือกสกิลที่เพิ่มความคล่องตัวมักช่วยได้มาก สุดท้ายแล้วสิ่งที่ชอบที่สุดคือความรู้สึกเมื่อสามารถอ่านจังหวะบอสได้และหาจุดอ่อนจนทำให้ฉากนั้นเปลี่ยนจากน่ากลัวเป็นน่าจดจำในแบบที่ยากจะลืม

สินค้าที่แฟนเก่าของ 'Devil May Cry' มักตามหาเมื่อสะสมคือของคุณภาพสูงที่จับต้องได้และเล่าเรื่องของตัวละครได้ชัดเจน เช่น ฟิกเกอร์ระดับพรีเมียมของ Dante ที่แกะรายละเอียดได้ซับซ้อนและสีสันจัดเต็ม ฉันชอบความรู้สึกตอนจับ Play Arts Kai หรือ PVC สเตทจ์ที่น้ำหนักแน่นเพราะมันทำให้การ์ตูนในหัวกลายเป็นของจริงสำหรับชั้นวางของ นอกจากฟิกเกอร์แล้ว บ็อกเซ็ตแบบลิมิเต็ด รวมทั้งอาร์ตบุ๊กที่รวมงานภาพจากอนิเมะและงานออกแบบตัวละครก็เป็นไอเท็มที่นักสะสมวิ่งหาเสมอ ฉันมีเล่มนึงที่หน้ากระดาษหนาและสกรีนงานศิลป์สวยจนอยากเอาไปใส่กรอบไว้ บางคนชอบชิ้นที่จับต้องไม่ได้อย่างเซลอนิเมชั่นหรือโปสเตอร์ลายลิมิเต็ด ซึ่งหาได้ยากเมื่อออกวางจำหน่ายครบแล้ว ของที่เรียกว่า 'ของสะสมระดับต่อไป' อย่างดาบจำลอง Rebellion ที่ทำซ้ำดีเทล, สแตจรีพลิกที่สามารถตั้งโชว์ร่วมกับฟิกเกอร์, หรือแพคเกจ Blu-ray แบบพิเศษที่มาพร้อมไดโอรามา เลยเป็นเป้าหมายของนักสะสมจริงจัง โชคดีที่การตามล่าของฉันเต็มไปด้วยเรื่องเล่าจากตลาดมือสองและการแลกเปลี่ยนกับเพื่อน ๆ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความสนุกในการสะสมด้วย

รากเหง้าของความสัมพันธ์ระหว่างดันเต้กับเวอร์จิลถูกวางไว้ชัดเจนใน 'Devil May Cry 3' และฉันมองมันเหมือนนิทานโบราณที่ถูกบิดให้ขมกว่าเดิม ฉากเปิดของเกมเล่าให้เห็นว่าพวกเขาโตมาด้วยกัน ภายใต้เงาอันยิ่งใหญ่ของตำนานบิดาและการจากไปของแม่ มันไม่ได้เป็นแค่อุบัติเหตุทางชะตากรรม แต่เหมือนการฉีกออกเป็นสองเส้นทาง: คนหนึ่งยึดถือความเป็นมนุษย์และอารมณ์ อีกคนเลือกอำนาจเป็นคำตอบของความสูญเสีย ฉันรู้สึกได้ถึงแรงผลักดันที่ต่างกัน—เวอร์จิลพยายามเติมช่องว่างด้วยพละกำลัง ในขณะที่ดันเต้ตอบโต้ด้วยความความดื้อรั้นและการปกป้อง ความขัดแย้งของพวกเขาในเกมมีทั้งความโกรธ ความริษยา และความคิดถึงที่ไม่ได้พูดออกมา ทุกครั้งที่เห็นการต่อสู้ระหว่างคู่แฝด ฉันไม่เพียงแต่เห็นแอ็กชัน แต่ยังเห็นจังหวะของความสัมพันธ์ที่เคยอบอุ่นถูกเปลี่ยนเป็นการแข่งขัน เวลาที่เวอร์จิลหยิบดาบขึ้นมากับสายตาที่เย็นชานั้น มันสะท้อนถึงการตัดสินใจในอดีต—การหันหลังให้อะไรบางอย่างเพื่อแลกกับอำนาจ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่ชัดเจนของเส้นทางทั้งสองคนนี้

ท้ายที่สุดสไตล์ที่ทำให้ผมอยากใส่คอสเพลย์มากที่สุดคือเวอร์ชันจาก 'Devil May Cry 3' — ดีไซน์ที่จัดจ้านและรายละเอียดที่ชัดเจนทำให้ทั้ง Dante และ Vergil โดดเด่นบนเวทีคอนเวนชัน สไตล์ของ Dante ในภาคนี้มีความฟุ้งเฟ้อและเคลื่อนไหวได้: เสื้อโค้ทยาวสีแดงที่ต้องตัดเย็บให้พริ้วเมื่อวิ่ง, เข็มขัดและซิปหลายจุดที่เป็นจุดเด่น รวมถึงทรงผมขาวยุ่งๆ ที่ต้องใช้วิกคุณภาพดีเพื่อให้ดูเป็นธรรมชาติ ส่วน Vergil ในเวอร์ชันนี้คมและเรียบกว่า — โค้ทยาวสีน้ำเงินเข้ม ท่าทางเยือกเย็น และดาบยามาโตที่เป็นสัญลักษณ์ การแสดงออกของตัวละครสำคัญมากสำหรับผม เพราะแค่เสื้อผ้าแม่นยำแต่แสดงอารมณ์ไม่ถึง จะทำให้คอสเพลย์ขาดชีวิต ถ้าต้องเลือกเพียงหนึ่งผมมักจะชอบเวอร์ชันนี้เพราะมันบาลานซ์ระหว่างความเท่และโครงสร้างในการตัดเย็บ ทำพร็อพได้สนุก เช่นทำซับในโค้ตให้เคลื่อนไหวดีขึ้น และเล่นแสงเงาในการแต่งหน้านิดหน่อยเพื่อให้ภาพถ่ายออกมามิติ แม้จะต้องลงทุนเวลาแต่งตัวนาน แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือภาพที่ตราตรึงและคนจำได้แน่นอน

นี่คือเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยกับคนเล่น 'Devil May Cry 3' — การดวลกับ 'Vergil' มักจะเป็นจุดที่เกมตั้งใจให้ผู้เล่นได้เจ็บหนักเพราะระบบการต่อสู้เปลี่ยนจากการฟาดเป็นการอ่านจังหวะและการตอบโต้ การเจอเขามักจะเกิดในฉากดวลแบบตัวต่อตัวที่เป็นสคริปต์เรื่องราวมากกว่าการปะทะกับฝูงปีศาจ: ระยะสั้นๆ ของการเทเลพอร์ต, ฟันรวดเร็วแบบเส้นตรง และการใช้พลังดาร์คที่ฉุดการเคลื่อนไหว หากต้องรับมือจริงจัง ให้ปรับมุมมองการเล่นไปที่การอ่านเทเลพอร์ตและการฝึกข้ามหลบ (evade) มากกว่าการกดปุ่มโจมตีรัวๆ การใช้ Devil Trigger ในช่วงที่เสียเปรียบจะช่วยเพิ่มพลังโจมตีและฟื้นพลังกายได้ในบางเวอร์ชัน ส่วนการเลือกสไตล์ให้เน้นความคล่องตัวอย่าง 'Trickster' เพื่อหลบหรือเบี่ยงทิศทางแล้วตอบโต้ด้วยคอมโบสั้นที่มีความยืดหยุ่น เทคนิคเฉพาะที่ผมใช้คืออย่าพยายามตามโจมตีตลอดเวลา ให้รอจังหวะเทเลพอร์ตหรือหลังคอมโบสั้นของเขาแล้วใช้โจมตีที่มีการควบคุมการฟื้นตัว (low recovery) เช่นคอมโบขึ้นฟ้าแล้วรีเซ็ต เมื่อทำได้บ่อยๆ การดวลจะกลายเป็นการอ่านจังหวะมากกว่าทำความเสียหายล้วนๆ แล้วค่อยเพิ่มความก้าวร้าวเมื่อโอกาสมา — ถ้าจัดการได้ มันจะสนุกและรู้สึกคุ้มค่าที่สุด

การปลดล็อกตัวละครใน 'Devil May Cry 5' มีชั้นเชิงที่ชวนให้ตื่นเต้นและอยากเล่นซ้ำหลายรอบเลยทีเดียว ผมมองมันเหมือนประตูที่เปิดให้เข้าถึงมุมมองการเล่นใหม่ ๆ มากกว่าจะเป็นแค่ระบบอนุญาตชั่วคราว: พอจบเนื้อเรื่องครั้งแรกก็จะได้ปลดล็อก Dante ให้เล่นในโหมดภารกิจ (Mission Mode) กับเนื้อหานอกเนื้อเรื่องอื่น ๆ ที่ช่วยให้ได้ลองสไตล์การเล่นและท่าต่อสู้ที่แตกต่างจาก Nero หรือ V ซึ่งเป็นตัวละครที่เล่นในเนื้อเรื่องหลักอยู่แล้ว การปลดล็อก Vergil มีวิธีที่แยกจากกันไป ถ้ายังเล่นเวอร์ชันพื้นฐานของเกม Vergil จะมาเป็น DLC เสริมชื่อ 'Vergil's Downfall' ซึ่งเป็นตอนเสริมที่ทำให้ได้เล่นเป็น Vergil แบบเต็ม ๆ ถ้าใครมี 'Special Edition' เวอร์ชันใหม่ ๆ จะรวม Vergil มาให้เลยพร้อมฟีเจอร์เพิ่มเติม ฉะนั้นถ้าชอบสไตล์ดุดันและความเร็วของ Vergil ทางเลือกคือซื้อ DLC หรือหาเวอร์ชันที่รวม DLC มาแล้ว นอกจากนี้ยังมีการปลดล็อกโหมดพิเศษอย่าง Bloody Palace และตัวเลือกแต่งตัวสีสันต่าง ๆ รวมถึงไอเท็มเสริมที่ได้จากการทำภารกิจ คะแนน S-Rank หรือสะสม Red Orbs ให้เพียงพอเพื่อซื้อในร้านภายในเกม มุมมองส่วนตัวที่ทำให้ผมยังกลับมาเล่นใหม่บ่อย ๆ คือความรู้สึกของการเปลี่ยนมุมมองการต่อสู้เมื่อได้ตัวละครใหม่ เช่น การเอา Dante ไปเล่นซ้ำในภารกิจเดิม ๆ แล้วรู้สึกว่าท่าไม้ตายหรือคอมโบใหม่ ๆ ทำให้ทุกการต่อสู้กลายเป็นปริศนาที่ต้องแก้ ซึ่งเติมพลังให้กับการเก็บงานท้าทายและการล่าคะแนนจนอยากกลับมาเล่นอีกครั้ง ข้อแนะนำเล็ก ๆ คือถ้าอยากปลดล็อกตัวละครทั้งหมดไวที่สุด ให้ตั้งใจจบเนื้อเรื่องหลักก่อน แล้วค่อยเลือกว่าจะซื้อ DLC หรืออัปเกรดเป็น Special Edition เพื่อให้ได้ประสบการณ์เต็มรูปแบบแบบที่ผมเพิ่งจะตระหนักว่ามันคุ้มค่าเมื่อย้อนกลับไปเล่นอีกครั้ง