ฉันชอบตอนที่อิ่งแสดงพลังเต็มรูปแบบที่สุด เพราะนั่นเป็นช่วงเวลาที่งานออกแบบแอนิเมชันและคอนเซ็ปต์ทักษะของตัวละครถูกนำมาโชว์อย่างไม่ปิดบัง
การต่อสู้นั้นประกอบด้วยคัตย่อยหลายจังหวะ ตั้งแต่การเริ่มต้นที่นิ่งสงบ ค่อย ๆ เพิ่มความเร็วด้วยการเปลี่ยนมุมกล้องไปมาระหว่างคนดูและคนต่อสู้ แล้วพุ่งสู่การปะทะกลางอากาศที่มีเอฟเฟกต์พิเศษทั้งแสงและละอองฝุ่น ทุกเฟรมดูตั้งใจและให้ความรู้สึกถึงน้ำหนักการเคลื่อนไหวของอิ่ง จริง ๆ แล้วสิ่งที่ทำให้ฉากนี้น่าจดจำไม่ใช่แค่บู๊ แต่เป็นช่วงสั้น ๆ หลังการต่อสู้ที่มีบทบาทเล็ก ๆ มาหล่อหลอมภาพของอิ่งว่าเขาไม่ได้ชนะเพราะพละกำลังเท่านั้น แต่เพราะความคิดและการตัดสินใจด้วย
คนที่ชอบจังหวะตื่นเต้นจะฟินกับการตัดต่อและสกอร์ ส่วนคนที่ชอบดูเทคนิคจะได้เห็นการจัดเฟรมที่ชาญฉลาด ฉันเองกลับชอบช่วงที่ตัวละคร
เงยหน้ารับผลของการกระทำ เพราะความเปราะบางเล็ก ๆ นั่นแหละทำให้ฉากบู๊สมบูรณ์