เจ้าบ้านเจ้าเรือนมีภาคต่อหรือไม่

เจียงซุ่ยฮวน สุดยอดอัจฉริยะแห่งวงการแพทย์ ได้ข้ามภพมาสิงร่างองค์หญิงผู้กำลังตั้งครรภ์และถูกสั่งประหารชีวิต รูปโฉมงดงามถูกทำลายสิ้น ซ้ำยังถูกโยนทิ้งในป่าช้า! นางในชุดเปื้อนเลือด กลับคืนสู่เมืองหลวงอีกครา ขอหย่าขาดจากองค์ชายผู้ทรยศ และเปิดโปงใบหน้าที่แท้จริงของน้องสาวผู้ชั่วร้าย ประจานพ่อแม่ผู้ลำเอียง... เพื่อหาเงินเลี้ยงดูลูกน้อย นางเปิดร้านเสริมความงามแห่งแรกของเมืองหลวง ธุรกิจรุ่งเรือง เงินทองไหลมาเทมาดั่งสายธาร ยามที่นางยุ่งอยู่กับการทำมาหากินเลี้ยงลูก องค์ชายผู้ไม่เคยสนใจสตรีใด กลับค่อย ๆ เข้ามาใกล้ชิดนาง สามปีต่อมา โรคระบาดร้ายแรงอุบัติขึ้น นางจึงใช้วิชาแพทย์อันเป็นเลิศช่วยชีวิตผู้คนไว้มากมาย องค์ชายผู้ทรยศสำนึกผิด คุกเข่าขอขมา แต่กลับถูกองค์ชายผู้เป็นอาแทงทะลุร่างด้วยดาบเสียแล้ว "เห็นเด็กน้อยข้างกายนางหรือไม่? เขาเป็นลูกของข้า"

เมื่อเพื่อนสนิทในวัยเด็กของสามีติดอยู่ในช่องลิฟต์นานกว่าครึ่งชั่วโมง เขาจึงระเบิดโทสะอย่างรุนแรง แล้วจับฉันยัดใส่กระเป๋าเดินทาง ก่อนจะรูดซิปล็อกอย่างแน่นหนา “ความทรมานที่เอินเอินต้องเผชิญ เธอจะต้องชดใช้เป็นสองเท่า” ฉันนั่งขดตัว หายใจลำบาก น้ำตาไหลพรากพลางยอมรับผิด แต่สิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงคำตำหนิที่เย็นชาจากสามี “รับโทษเสียให้สาสม พอเรียนรู้บทเรียนนี้แล้ว เธอจะได้รู้จักเชื่อฟัง” เขาเอากระเป๋าเดินทางที่มีฉันอยู่ข้างในไปล็อกเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้า ฉันกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง ดิ้นรนอย่างหนัก เลือดค่อย ๆ ไหลซึมออกจากกระเป๋า จนเปียกชุ่มทั่วพื้น ห้าวันต่อมา เขาเกิดใจอ่อนขึ้นมาชั่วครู่ จึงตัดสินใจยุติการลงโทษ “ลงโทษเล็กน้อยเพื่อเตือนใจ ครั้งนี้ฉันจะปล่อยเธอไปก่อน” แต่เขาไม่รู้เลยว่า ร่างของฉันได้เน่าเปื่อยจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว

ลูกสาวของเขาป่วยหนัก เย่เฟิงถูกอดีตภรรยาทอดทิ้งอย่างไร้เยื่อใย ภายใต้ความสิ้นหวัง เขาได้เอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงให้โดนรถของลูกสาวเศรษฐีชน แต่แล้วกลับไม่คาดคิดเลยว่ามังกรในร่างกายของเขาจะพูดขึ้นมา..... ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เย่เฟิงก็ใช้ชีพจรของมังกรที่มีในตัวใช้ชีวิตต่อไปในเมือง!

โดนทรมานสารพัดยังไม่เจ็บเท่าความจริงที่ไดรับรู้ก่อนตายว่าแท้จริงสหายที่รักกับสามีเป็นเหมยเขียวม้าไม้ไผ่กัน ทั้งสองลอบคบหาได้เสียกันตั้งแต่ก่อนแต่งกับนาง โดนคนที่รักและไว้ใจหักหลังไม่พอบิดายังต้องมาตายเพราะความทะเยอทะยานของสามีชั่วช้า เมื่อสวรรค์มีตามอบโอกาสให้หวนคืน นางคิดเลือกเส้นทางใหม่ แต่เหตุใดทางเลือกใหม่ของนางถึงได้กลายเป็นบุรุษรูปงามที่เอาแต่เรียกนางว่า ‘ฮูหยิน’ กันเล่า ‘นี่ข้าช่วยเหลือบุรุษเช่นใดมากันแน่’ ............................... “คือแท้จริงข้าไม่ใช่ฮูหยินของเขาเจ้าค่ะ ข้าเพียงช่วยเหลือเขาที่นอนบาดเจ็บ แต่พอเขาเห็นหน้าข้า เขาก็เอาแต่เรียกข้าเช่นนั้น ข้าจนใจไม่รู้จะทำเช่นไรเจ้าค่ะ” “เจ้าเป็นฮูหยินของพี่” “หัวเขาคงกระแทกกับโขดหินจนฟั่นเฟือน เลอะเลือน”

มโนราห์ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากทำตามสิ่งที่แม่ต้องการ คือเป็นเมียสวมรอยของผู้พันกองทัพ ที่จริงแล้วผู้หญิงที่เขาจะแต่งงานด้วยไม่ใช่เธอ แต่เป็นพี่สาวต่างมารดา ___________ ตุ๊บ! กำปั้นเล็กทุบลงแผ่นหลังของคนที่นั่งหันหลังให้ แบบโมโหจนลืมตัว "ออกไป" "เธอจะโมโหให้ฉันทำไม เรากำลังคุยกันด้วยเหตุผล อยากให้ท่านนายพลได้ยินนักหรือไง" "เหตุผลบ้าบออะไรของคุณ ใครเขาจะบ้าไปมั่วเหมือนที่คุณทำล่ะ" "เธอไม่รู้เหรอว่าเรื่องแบบนี้มันโกหกกันไม่ได้" "ฉันไม่ได้โกหก ฉันไม่เป็นเหมือนคุณแล้วกัน" เอาสิ! ขนาดเขายังคิดว่าเราไม่บริสุทธิ์เราก็มีสิทธิ์คิดว่าเขาไม่บริสุทธิ์เหมือนกัน แต่ดูแล้วเขาก็คงเป็นแบบที่เธอคิด คนร่างสูงยืนขึ้นจากที่นั่งอยู่ แล้วถอดกางเกงชั้นในที่มีติดตัวอยู่แค่ตัวเดียวออก "คุณจะทำอะไร" กำลังทะเลาะกันอยู่แท้ๆ อยู่ดีๆ ก็ลุกถอดกางเกงใครจะไม่สงสัยล่ะ "ก็จะพิสูจน์สิ่งที่เธอพูดไง" "พิสูจน์? พิสูจน์ยังไง??" "ก็บอกแล้วไงว่าเรื่องนี้ผู้ชายพิสูจน์ได้" มโนราห์รีบขยับไปจนชิดผนังห้องอีกฝั่งหนึ่ง จะบ้าแล้วหรือไง จะเสียตัวทั้งทีต้องมาเสียเพราะเรื่องบ้าๆ ที่จะพิสูจน์เนี่ยนะ "กลับมา" "ไม่" ชายหนุ่มที่ร่างกายไม่มีอะไรปิดบัง คลานเข่าขึ้นบนเตียงเพื่อเข้าไปใกล้เธอ "กรี๊ด อืมมม" ขณะที่มโนราห์กำลังจะกรีดร้อง แต่ถูกเขาปิดปากด้วยมือ "จะร้องทำไมเดี๋ยวพ่อเธอก็ได้ยิน" "อือ อืม!" หญิงสาวพยายามจะแกะมือเขาออก "กลัวฉันจะรู้ความจริงเหรอ" "ไม่กลัว" "ไม่กลัวก็ให้พิสูจน์สิ" "คุณจำคำที่ดูถูกฉันไว้ให้มาก คุณจำไว้ให้ดี" เธอทำตัวไม่ดีตรงไหน ทำไมทุกคนถึงคิดว่าเธอต้องสำส่อนด้วย แม้แต่แม่แท้ๆ ก็ยังคิดเหมือนผู้ชายคนนี้เลย

เมื่อความเสียวหาได้จากทุกที่!!! ประสบการณ์เรื่องสั้นเสียวๆทั่วทุกสารทิศจากจินตนาการของผู้เขียนเอง ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ตัณหาและกามอารมณ์ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ