เบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์ ตายตอนไหนใน Harry Potter?

หลังสงครามครั้งใหญ่ระหว่างมนุษย์ แวมไพร์ มนุษย์หมาป่า และเอลฟ์ ได้มีการตกลงกันว่าทายาทลูกผสมจะเป็นผู้ปกครองโลก ทุกๆ ศตวรรษ พันธมิตรเผ่าพันธุ์ผ่านการแต่งงานระหว่างมนุษย์กับสามเผ่าพันธุ์นั้นจะตัดสินผู้ปกครองคนต่อไป ผู้ใดให้กำเนิดทายาทลูกผสมคนแรก ผู้นั้นจะได้อ้างสิทธิ์ในอำนาจเพื่อวงศ์ตระกูลของตน ในชาติที่แล้ว ฉันเลือกที่จะแต่งงานกับแจ็กซ์ ลูกชายคนโตของเผ่ามนุษย์หมาป่า ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความภักดีอย่างที่สุด ฉันให้กำเนิดลูกชายลูกผสมของเรา ลูกหมาป่าขนขาวที่เราตั้งชื่อว่าซีล ลูกของเรากลายเป็นผู้ปกครองโลกคนต่อไป และแจ็กซ์ก็ได้รับพลังมหาศาล คลาร่าพี่สาวของฉันหลงใหลในความงามของเอลฟ์และแต่งงานเข้าเผ่าเอลฟ์ แต่เจ้าชายเอลฟ์กลับหลับนอนกับผู้หญิงทุกคนในป่า สุดท้ายคลาร่าพี่สาวของฉันก็ติดโรคจนเป็นหมัน ด้วยความอิจฉาริษยาและขมขื่น เธอจุดไฟเผาฉันกับลูกหมาป่าตัวน้อยทั้งเป็น เมื่อฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในวันที่มีพันธมิตรเผ่าพันธุ์ คลาร่าพี่สาวของฉันหลับนอนกับแจ็กซ์ไปแล้ว ฉันรู้ว่าเธอก็ไปเกิดใหม่เช่นกัน แต่เธอไม่รู้ว่าแจ็กซ์โหดร้ายกับคู่ครองของเขาแค่ไหน เขากระชากร่างหมาป่าเพศเมียมากมายจนแหลกคามือบนเตียงในช่วงติดสัดของเขา

ฉันกำลังตั้งครรภ์ได้แปดเดือน ตอนที่ไปร่วมงานกาล่าการกุศลกับสามี มาเฟียมัสซิโม และจู่ๆ มาเฟียตระกูลศัตรูก็บุกเข้าโจมตีเรา ฝูงชนแตกตื่นหนีตาย ฉันถูกกระแทกล้มลงกับพื้นอย่างแรง เลือดไหลนองไปทั่ว มัสซิโมสติแตก เขาตะโกนเรียกหาแพทย์อย่างบ้าคลั่ง ร้อนรนแทบขาดใจเพื่อช่วยชีวิตลูกของฉัน แต่เมื่อฉันลืมตาตื่นขึ้นมา พวกเขากลับหายไปแล้ว หายไปทั้งคู่ ไม่มีลูก ไม่มีมัสซิโม ฉันจำเสียงปืนได้ จำได้ว่ามัสซิโมใช้ร่างของเขาบังฉันเอาไว้ ความหวาดกลัวอันหนาวเหน็บเกาะกุมหัวใจ ฉันฝืนพาตัวเองขึ้นนั่งบนวีลแชร์แล้วรีบตรงไปตามโถงทางเดิน และนั่นคือตอนที่ฉันได้ยินพวกเขา... มัสซิโมกับหมอ "บอสครับ ผมเสียใจด้วย เราทำทุกอย่างสุดความสามารถแล้ว แต่เด็ก... เขาไม่รอดครับ" น้ำตาไหลอาบแก้มฉัน พวกมันฆ่าลูกของฉัน ตระกูลศัตรูฆ่าลูกของฉัน ทว่า... คำพูดประโยคถัดมากลับทำให้โลกทั้งใบของฉันพังทลาย "มีทีมแพทย์แค่ทีมเดียว ฉันจำเป็นต้องเลือก... เบียงก้า... เธอก็กำลังอุ้มท้องลูกของฉันอยู่เหมือนกัน" มัสซิโมถอนหายใจ ก่อนจะออกคำสั่ง "ห้ามใครปริปากบอกอาราเบลล่า เธอจะต้องเลี้ยงดูลูกชายของเบียงก้าเหมือนเป็นลูกของเธอเอง และเขาจะเป็นทายาทเพียงคนเดียวของฉัน" ฉันยกมือขึ้นตะครุบปากตัวเอง หยาดน้ำตาบดบังวิสัยทัศน์จนพร่ามัวขณะที่หันหลังเดินกลับออกมา ผู้ชายที่ฉันรักคือคำโกหกหลอกลวง ก็ได้... ในเมื่อเขาอยากได้สงคราม เขาก็จะได้เห็นดีกัน

ในโลกที่เกิดการแก่งแย่งครอบครองดินแดนระหว่างมนุษย์และแวมไพร์ มนุษย์ทั้งหลายต่างพ่ายแพ้ ในดินแดนแห่งนี้มี 2 เผ่าพันธ์อาศัยอยู่ร่วมกัน คือมนุษย์และแวมไพร์ มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่แวมไพร์รังเกียจ สำหรับคนอ่อนแอมักจะถูกกลั่นแกล้งและดูดเลือดจนสิ้นชีวิตทุกครั้ง แวมไพร์ทั้งหลายต่างมองหามนุษย์ที่จะมาเป็นผู้รับใช้โลหิตให้แก่ตนเอง นั่นหมายความว่ามนุษย์ผู้นั้นจะต้องพร้อมให้แวมไพร์ตนนั้นดูดเลือดได้ตลอดเวลาที่เขาต้องการ "ไคน์" เจ้าชายแวมไพร์ของตระกูลเคลล็อกก์ที่ตอนนี้กำลังเตรียมตัวที่จะเข้าแข่งขันเป็นผู้สืบทอดเพื่อเป็นราชาแวมไพร์ผู้ปกครองสูงสุดของดินแดนแห่งนี้ เขาปกครองมหาวิทยาลัยประจำเมือง ซึ่งมหาวิทยาลัยแห่งนี้มีทั้งมนุษย์และแวมไพร์เรียนอยู่ร่วมกัน "ไอรีน" สาวน้อยที่ชะตาชีวิตน่าสงสาร น้องชายของเธอป่วยเป็นโรคร้ายที่ยากจะรักษาส่วนพ่อและแม่ของเธอนั้นถูกเหล่าแวมไพร์ทำร้ายจนสิ้นชีวิตไปต่อหน้าต่อตาของเธอและน้องชาย เมื่อครั้งที่เกิดการแก่งแย่งดินแดนแห่งนี้ เธอเลือกที่จะเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยประจำเมืองเพราะเป็นความใฝ่ฝันของน้องชายแต่เขาไม่สามารถเข้าเรียนได้เพราะต้องนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาล แต่ในวันหนึ่งเธอดันไปเห็นไคน์ เจ้าชายผู้ปกครองมหาวิทยาลัยแห่งนี้กำลังดูดเลือดหญิงสาวผู้หนึ่งจนเธอสิ้นชีพต่อหน้าต่อตาในห้องชมรมศิลปะเมื่อเธอโดนเขาจับได้จึงถูกเขานำไปไว้ที่คฤหาสน์

เมื่อโชคชะตานำพาให้เธอผูกพันกับปีศาจต้องสาป ในโลกที่เต็มไปด้วยความมืด ความรักอาจเป็นเดิมพันที่ต้องจ่ายด้วยชีวิต " เจ้าต้องเป็นของข้า ลูซี่! "

เหอเหยาย้อนเวลากลับมาในช่วงอายุสิบสามปี ก่อนจะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาตนเองให้หลุดพ้นจากความตาย โดยครั้งนี้นางเลือกที่จะแต่งงานกับบันฑิตผู้ซึ่งนอนไม่ได้สติมาหลายเดือน ยอมเป็นม่ายดีกว่าถูกกลั่นแกล้งจนตาย

ฉันคือหัวหน้าทนายความแก้ต่างให้ดอนนาเทลโล เว็กซิลล์ เจ้าพ่อแห่งตระกูลเว็กซิลล์... และฉันยังเป็นภรรยาลับของเขาด้วย ยามค่ำคืน เขาจะดึงฉันเข้าไปแนบชิด ร่วมรักด้วยความรุนแรงอันป่าเถื่อน ทิ้งร่องรอยเอาไว้บนตัวฉัน ราวกับเป็นการแสดงสิทธิ์อันโหดร้ายที่ฉันไม่มีวันปฏิเสธได้ ทว่าในยามกลางวัน ฉันเป็นเพียงทนายความของเขา สิ่งเดียวที่เขาหยิบยื่นให้มีเพียงคำสั่งอันเย็นชา เราใช้ชีวิตกันแบบนั้นมาตลอดสามปี และฉันตัดสินใจแล้วว่าพอที แต่เขาจะรู้เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด ตอนที่ฉันยื่นเอกสารหย่าให้เขา โดยตบตาว่าเป็นใบตราส่งสินค้า และเขาตวัดปากกาเซ็นชื่อลงมา ลมหายใจที่ฉันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากลั้นเอาไว้ ก็ได้พรูออกจากอกในที่สุด ฉันวิ่งตามเขามาเจ็ดปี และแต่งงานกับเขามาสามปี เศษเสี้ยวหัวใจที่เหลืออยู่ของฉันมันตายสนิทลงแล้ว ฉันรู้ดีว่าฉันไม่มีวันได้หัวใจของเขามาครอง เพราะมันเป็นของคนอื่นไปแล้ว... แอนเจลินา น้องสาวของรองหัวหน้าแก๊งของเขา เขาจำร้านอาหารโปรดของเธอได้ เขาเมามายไร้สติด้วยความดีใจตอนที่เธอฟ้องหย่ากับสามีเก่า เขากระทั่งส่งการ์ดคุ้มกันส่วนตัวไปเฝ้าหน้าประตูห้องเธอ ให้เกียรติในแบบที่ฉันไม่เคยได้รับเลยสักครั้ง ดังนั้น ฉันจึงหลอกให้เขาเซ็นใบหย่า เก็บข้าวของ แล้วอันตรธานหายไป แต่สิ่งที่ฉันคาดไม่ถึงคือสิ่งที่เขาทำหลังจากที่ฉันจากมา... เขาตั้งค่าหัวนำจับตัวฉันด้วยเงินรางวัลมหาศาลที่สูงลิ่วราวกับค่าไถ่ของราชา และถึงขั้นประกาศให้โลกทั้งใบได้รับรู้ว่า ฉันคือภรรยาของเขา!