เบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์ ฆ่าใครบ้างใน Harry Potter?

นึกถึงเบลลาทริกซ์แล้วต้องขนลุกทุกที! เธอเป็นหนึ่งใน Death Eater ที่โหดเหี้ยมที่สุดใน 'Harry Potter' เลยนะ ไม่ใช่แค่ผู้ช่วยพี่ชายเธออย่างเซอร์เปียสหรอก แต่เป็นมือขวาของโวลเดอมอร์ที่คลั่งไคล้ในอุดมการณ์เลือดบริสุทธิ์สุดโต่ง ความน่ากลัวของเธออยู่ที่การยิ้มเยาะขณะทำร้ายคนอื่นแบบไม่สนใจอะไรเลย อย่างตอนทรมานเนวิลล์ ลองบัตตอม หรือฆ่าซิเรียส แบล็คแบบใจเย็นๆ ทุกการกระทำเต็มไปด้วยความสุขซาดิสต์จริงๆ ออกแบบตัวละครได้สะท้อนจิตใจมืดมนได้ดีมาก

รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้เห็นเบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์บนจอใหญ่ นักแสดงหญิงผู้มอบชีวิตให้กับตัวละครสุดโหดอย่างสมบูรณ์แบบคือเฮเลนา บอนแฮม คาร์เตอร์ ซึ่งเธอแสดงในภาพยนตร์ชุด 'Harry Potter' ตั้งแต่ภาคที่ 5 เป็นต้นไป เฮเลน่าไม่ใช่แค่นักแสดงธรรมดา แต่เธอคือตำนานแห่งวงการที่หลอมรวมความเป็นเบลลาทริกซ์ได้อย่างน่าทึ่ง ทั้งแววตาคลั่ง ภาษากายสะท้อนความโหดร้าย และน้ำเสียงที่ทำให้ขนลุก ผมเคยอ่านบทสัมภาษณ์ที่เธอบอกว่าต้องศึกษาพฤติกรรมของคนที่มีแนวคิดคลั่งชาติเพื่อสร้างบทนี้ให้สมจริง ซึ่งมันได้ผลเกินคาด เพราะทุกครั้งที่เบลลาทริกซ์ปรากฏตัว ฉากนั้นจะตราตรึงทันที

เบลลาทริกซ์เป็นตัวละครที่สร้างความสั่นสะเทือนใน 'Harry Potter' ด้วยความโหดเหี้ยมและความจงรักภักดีต่อลอร์ดโวลเดอมอร์อย่างไม่ลังเล เธอไม่ใช่แค่ Death Eater คนหนึ่ง แต่เป็นสัญลักษณ์ของความชั่วร้ายที่แท้จริง ในฉากที่เธอฆ่าซิเรียส แบล็ค ความโหดร้ายของเธอทำให้ผู้อ่านรู้สึกสะเทือนใจอย่างมาก เพราะมันไม่ใช่แค่การฆ่า แต่เป็นการทำลายความหวังของแฮร์รี่ที่เพิ่งได้ครอบครัวกลับคืนมา การมีอยู่ของเธอเน้นย้ำถึงธีม 'ความรัก vs. ความคลั่งไคล้' เธอเปรียบเสมือนกระจกบิดเบือนของมอลลี่ วีสลีย์ ทั้งคู่เป็นแม่ที่แข็งแกร่ง แต่เบลลาทริกซ์เลือกความจงรักภักดีที่ผิดทาง ในสงครามฮอกวอตส์ เธอเป็นพลังสำคัญที่ทำให้ฝ่ายมืดกดดันฝ่ายแสงได้อย่างต่อเนื่อง ก่อนจะพ่ายแพ้ด้วยมือของมอลลี่ในที่สุด ซึ่งเป็นชัยชนะที่สมเหตุสมผลทั้งในแง่เรื่องเล่าและสัญลักษณ์

มีหลายช่องทางอย่างเป็นทางการที่คนทั่วไปสามารถชม 'เดอะ เมทริกซ์ เรเซอเร็คชั่นส์' ได้ทั้งแบบออกโรงและแบบดิจิทัล ซึ่งวิธีที่ชัดเจนที่สุดคือการฉายในโรงภาพยนตร์เวลาฉายแรกสุด และการสตรีมผ่านแพลตฟอร์มของสตูดิโอเอง ผมจำได้ว่าตอนหนังเข้าฉายครั้งแรกในสหรัฐฯ ทางสตูดิโอเลือกให้มีการฉายพร้อมกันทั้งโรงและบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งของทางวอร์เนอร์ (ในช่วงเวลานั้นคือ HBO Max) นั่นคือช่องทางอย่างเป็นทางการสำหรับผู้ชมในสหรัฐฯ ที่อยากดูแบบสตรีมมิ่งโดยตรง ส่วนคนที่ชอบสะสมก็จะมีแผ่น Blu-ray / 4K UHD ที่วางจำหน่ายโดย Warner Bros. Home Entertainment ต่อมาแผ่นชุดนี้มักมีคอนเทนท์เสริม เช่น เบื้องหลังหรือคอมเมนทารี เหมือนที่เคยเห็นในกรณีของ 'Tenet' ซึ่งช่วยให้แฟนๆ ได้สัมผัสรายละเอียดเพิ่มเติมหลังโรงปิดแล้ว

เคยสงสัยเหมือนกันตอนอ่าน 'Harry Potter and the Order of the Phoenix' ว่าเบลลาทริกซ์มีสายเลือดเชื่อมโยงกับตระกูลแบล็กแค่ไหน หลังจากไล่ย้อนต้นตระกูลใน 'The Noble and Most Ancient House of Black' แล้วพบว่าเธอเป็นลูกสาวของไซกีสและดรูเอลลา แบล็ก ทำให้เธอเป็นญาติระดับลุง-ป้าของซีเรียส (ลูกของออไรออนกับวอลบูรกา ซึ่งเป็นพี่สาวของดรูเอลลา) ความน่าสนใจคือทั้งคู่แสดงอุดมการณ์ตรงข้ามกันสุดขั้ว ซีเรียสหนีจากคตินายพราน ส่วนเบลลาทริกซ์จงรักภักดีต่อโวลเดอมอร์จนสุดชีวิต สะท้อนให้เห็นว่าสายเลือดเดียวกันอาจนำไปสู่เส้นทางที่แตกต่างโดยสิ้นเชิง แฟนๆ มักถกกันว่าความโหดร้ายของเธออาจมาจากการถูกเลี้ยงดูในตระกูลที่คลั่งไคล้เลือดบริสุทธิ์มากเกินไป

เพลงที่เด่นสำหรับผมใน 'The Matrix Resurrections' คือธีมหลักที่ถูกรีเวิร์กให้มีทั้งความคุ้นเคยและความใหม่ในเวลาเดียวกัน ผมรู้สึกว่าทีมแต่งตั้ง Johnny Klimek กับ Tom Tykwer เอาแนวคิดดั้งเดิมของ Don Davis มาปรับสีสันใหม่ ไม่ได้ลบของเก่า แต่เอามาเย็บต่อกับซินธ์ยุคใหม่และเครื่องเป่า ออร์เคสตราถูกใช้เพื่อสร้างความกว้างใหญ่ ส่วนสังเคราะห์กับจังหวะอิเล็กทรอนิกส์เติมความทันสมัยให้ฉากไล่ล่าและจิตใจของตัวละคร อีกชิ้นที่ผมคิดว่าเด่นคือโมทีฟที่บอกเล่าเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างนีโอกับทรินิตี้ ตอนที่ดนตรีเปลี่ยนจากซินธ์เรียบเป็นเมโลดี้สโลว์พร้อมสายเครื่องสาย มันทำให้ฉากเจอหน้ากันกลับมีน้ำหนักกว่าที่ภาพอย่างเดียวจะทำได้ ซึ่งฉากแบบนี้แหละที่ติดหัวคนดูหลังจากจบหนัง เหมือนซาวด์แทร็กเขียนความทรงจำให้กับฉากนั้นไปเลย

เบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์ เสียชีวิตในตอนที่โมลลี่ วีสลีย์สังหารเธอระหว่างการต่อสู้ที่ฮอกวอตส์ใน 'Harry Potter and the Deathly Hallows' ส่วนที่ 2 ช่วงเวลานี้เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ เพราะเบลลาทริกซ์ถือเป็นนักมายากลฝ่ายตรงข้ามที่แข็งแกร่งและโหดเหี้ยมที่สุดคนหนึ่ง การที่โมลลี่ซึ่งมักถูกมองว่าเป็นแม่บ้านธรรมดาๆ สามารถเอาชนะเธอได้ แสดงให้เห็นว่าความรักและความตั้งใจปกป้องครอบครัวสามารถชนะเวทมนตร์อันแข็งกร้าวได้จริงๆ ฉากนี้ยังสวยงามในแง่ที่ว่าโมลลี่ตะโกนว่า 'Not my daughter, you bitch!' ก่อนจะจัดการเบลลาทริกซ์ มันคือการปิดฉากตัวละครที่สร้างความเจ็บปวดให้กับตระกูลวีสลีย์มาอย่างยาวนาน

ฉันว่าฉากท้ายเรื่องของ 'เดอะ เมทริกซ์ เรเซอเร็คชั่นส์' เป็นเหมือนการต่อบทสนทนาที่ยังไม่ลงตัวระหว่างตำนานกับความเป็นจริงของโลกเสมือน ฉากสุดท้ายแสดงให้เห็นว่า Neo ยังคงทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อม ไม่ได้เป็นฮีโร่ผู้ชี้ขาดทุกอย่างอีกต่อไป แต่กลายเป็นตัวเลือกซ้ำ ๆ ที่ต้องอยู่กับผลลัพธ์ของการตัดสินใจ รอยยิ้มและท่าทีของเขาในฉากนั้นให้ความรู้สึกว่ามีการต่อรองเกิดขึ้น—ระหว่างมนุษย์กับเครื่องจักร ระหว่างการยอมให้ความจริงและการเลือกอยู่ในภาพลวงตาที่ปลอดภัย มันไม่ได้ปิดประเด็นแบบเด็ดขาด แต่วางเส้นทางให้สองฝ่ายต้องหาทางเดินร่วมกัน ในแง่สัญลักษณ์ ฉากจบยังชวนให้คิดถึงการทำซ้ำของเรื่องเล่า: วงจรเดิมอาจจะเปลี่ยนรูปแต่ยังคงมีลักษณะซ้ำ ๆ เหมือนที่ 'The Matrix' เคยเล่นเรื่องชะตาและการเลือก นอกจากนี้การจบแบบเปิดยังให้ความหวังแบบเงียบ ๆ—ไม่ใช่หวังว่าจะมีการต่อสู้ครั้งใหม่เสมอไป แต่หวังว่าทางเลือกที่แตกต่างจะเกิดขึ้นได้ แม้จะต้องแลกมาด้วยความไม่แน่นอน ฉากท้ายของเรื่องนี้สำหรับฉันคือคำเชิญชวนให้มองโลกทั้งสองมุมพร้อมกัน และคิดว่าการแก้ปัญหาใหญ่อาจไม่ได้มาจากการทำลายทั้งหมด แต่จากการอยู่ร่วมและตั้งกฎใหม่ด้วยกัน