เพลงประกอบ 2.5 Jigen No Ririsa มี OST ชื่ออะไรบ้าง?

เพลงประกอบจากเรื่อง '2.5-jigen no ririsa' ที่ฉันฟังบ่อยๆ นั้นขับร้องโดยศิลปินที่ใช้นามว่า 'Ririsa' — ชื่อศิลปินตรงกับส่วนหนึ่งของชื่อเรื่องเอง ทำให้เพลงมีความผูกพันกับคาแรคเตอร์อย่างชัดเจน ฉันชอบเวอร์ชันเต็มที่วางจำหน่ายเป็นซิงเกิล เพราะเสียงร้องแฝงเอกลักษณ์ของโทนเสียงญี่ปุ่นป๊อปยุคใหม่และซาวนด์โปรดักชันที่คมชัด เวอร์ชันทีวีไซส์มักจะตัดท่อนจบออก แต่จะได้บรรยากาศเข้มข้นพอสมควร ถ้าอยากฟังแบบคมชัดเต็มรูปแบบ ให้มองหาแทร็กชื่อเดียวกันในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งหลัก โดยทั่วไปแล้วฉันมักเจอเพลงนี้บนแพลตฟอร์มอย่าง Spotify, Apple Music และ YouTube Music รวมถึงช่องยูทูบของโปรดักชันหรือค่ายเพลงที่ปล่อยมิวสิกวิดีโอและคลิปตัวอย่าง ถ้าต้องการเก็บเป็นของสะสม แบบแผ่นซีดีก็มักมีขายบนร้านญี่ปุ่นออนไลน์อย่าง CDJapan, Tower Records Japan หรือสโตร์เฉพาะทางสำหรับอนิเมะ นอกจากนี้ยังมีแฟนอัพโหลดคัฟเวอร์และไลฟ์เวอร์ชันบน NicoNico/Douga ซึ่งช่วยให้เลือกเวอร์ชันที่ชอบได้ง่ายขึ้น

การผสมผสานระหว่างโลกเวทีจริง ๆ กับความแฟนตาซีแบบการ์ตูนใน '2.5 jigen no ririsa' เป็นแกนกลางที่ทำให้เรื่องนี้น่าติดตามอย่างไม่น่าเชื่อ ฉากเปิดมักจะพาเราเข้าไปในบรรยากาศหลังเวทีที่คึกคัก แต่ทันทีที่ตัวเอกก้าวขึ้นไปบนเวที โลกของเธอก็เปลี่ยนเป็นสไตล์การ์ตูนสองมิติที่สวยงามและคาดเดาไม่ได้ ฉันรู้สึกว่าตรงนี้คือจุดแข็งของนิยาย — มันเล่นกับความจริงและการแสดงในทางที่ทำให้เราเริ่มตั้งคำถามว่าอะไรคือความจริงและอะไรคือบทบาท โครงเรื่องหลักเล่าเกี่ยวกับตัวละครริริสะ (Ririsa) หญิงสาวที่มีพรสวรรค์ด้านการแสดงเวที แต่เธอมีปัญหากับการยอมรับตัวเองขณะอยู่นอกบท เมื่อเธอพบว่าตัวเองสามารถทะลุช่องว่างระหว่างโลกจริงกับโลกสองมิติของบทละครได้ ริริสะเริ่มเจอทั้งความงามและอันตรายของการหลงใหลกับ 'ตัวละครในฝัน' ที่เธอเล่น เป็นการเผชิญหน้ากับแฟนคลับที่มองเธอเป็นไอคอน การแข่งขันกับนักแสดงรุ่นเดียวกัน และการตัดสินใจครั้งสำคัญว่าจะยึดติดกับภาพลักษณ์ที่คนอื่นต้องการหรือเลือกชีวิตที่ซื่อสัตย์ต่อตัวเอง ฉากสำคัญหลายฉากจะดึงความรู้สึกจากการซ้อมซ้ำ ๆ บนเวที การแต่งหน้า และการปลดหน้ากากหลังการแสดง ซึ่งผสมผสานกับฉากแฟนตาซีแบบ 2D จนเกิดความตึงเครียดระหว่างงานและตัวตน มุมมองของฉันคือเรื่องนี้ไม่ได้อยากเป็นแค่นิทานการ์ตูนที่สวยงาม แต่เป็นบทสนทนาเรื่องวัฒนธรรมแฟนคลับ การเป็นนักแสดง และการสร้างตัวตนบนโลกสาธารณะ ฉากหนึ่งที่ยังติดตาคือการที่ริริสะเลือกแสดงบทที่ปกติจะทำให้เธอดูสมบูรณ์แบบ แต่กลางคอนเสิร์ตเธอกลับใส่ความไม่สมบูรณ์เข้าไป จนแฟน ๆ ที่มาดูได้เห็นด้านที่แท้จริงของเธอ นั่นเป็นช่วงเวลาที่ทำให้ฉันตระหนักว่างานศิลป์ที่ดีที่สุดมักมาจากความเสี่ยงและความจริงใจ เรื่องนี้ยังมีบทบาทรองที่จับต้องได้ — เช่นผู้กำกับที่ย้ำให้รักษาวิชาชีพ กับเพื่อนนักแสดงที่ผลักดันและปลอบใจ — ทำให้โลกของ '2.5 jigen no ririsa' มีความหลากหลาย ทั้งตลกร้าย โรแมนติก และสะเทือนอารมณ์ ถ้าชอบความรู้สึกผสมระหว่างเวทีจริงกับเรื่องเล่าแฟนตาซีอย่างที่เคยเจอในงานอย่าง 'Princess Tutu' จุดนี้จะตอบโจทย์ได้ดี และฉันก็ยังคิดถึงฉากไฟส่องบนเวทีตอนปิดท้ายซึ่งยังคงปลุกความคิดเรื่องตัวตนให้ค้างคาในใจอยู่เสมอ

เพลงประกอบที่ติดอยู่ในหัวหลังจากดูตอนแรกของ '2.5 มิติ ริ ริ สะ' คือเพลงบรรเลงชื่อ 'Prologue' ซึ่งถูกใช้เป็นธีมหลักของซีนเปิด และมันเรียกความคาดหวังได้แบบทันที ฉันจำความรู้สึกตอนซีนเปิดที่กล้องไล่จากฉากเวทีสู่ตัวละครหลักได้อย่างชัดเจน เสียงเปียโนท่อนนำของ 'Prologue' มีความโปร่งและละมุน ผสมกับออร์เคสตร้าเบา ๆ ทำให้ฉากดูทั้งอบอุ่นและแฝงความเป็นละครเวทีแบบ 2.5 มิติ เพลงนี้ถูกวางจังหวะให้พอดีกับการเคลื่อนไหวของนักแสดงบนเวที จึงทำให้ทุกการเคลื่อนไหวมีน้ำหนักและความหมายมากขึ้น พอเพลงเข้าสู่ท่อนกลางที่เพิ่มซินธ์เล็กน้อย ฉันรู้สึกเหมือนกำลังดูการเปิดตัวตัวละครหลักที่ยังไม่เต็มไปด้วยคำอธิบาย แต่มันสื่อความเป็นตัวละครได้มากกว่าคำพูด เพลงบรรเลงนี้ไม่เพียงแค่เป็นพื้นหลัง แต่ทำหน้าที่เป็นตัวกำหนดอารมณ์ให้กับทั้งตอนแรก เหมือนเป็นสัญลักษณ์ที่บอกว่าเรื่องจะเล่าเรื่องด้วยความละมุน ทว่ามีชั้นเชิงอยู่ด้านใน ซึ่งทำให้ฉันอยากฟังซ้ำและตามหาเวอร์ชันเต็มของซีดี OST เพื่อย้อนฟังตอนเห็นฉากโปรดอีกครั้ง

เพลงประกอบของ 'เสมิฟ' ที่จำได้ชัดคือชุดเพลงในเวอร์ชันแอนิเมชัน ซึ่งแต่ละชิ้นถูกออกแบบมาให้เล่าเรื่องด้วยตัวเองและขยายอารมณ์ของฉากได้อย่างนุ่มนวล ฉันชอบว่าอัลบั้มหลักมีเพลงเปิดที่ให้พลังขึ้นมาทันทีอย่าง 'Breaking Dawn' ซึ่งเป็นเพลงเปิดจังหวะกลาง ๆ ผสมซินธ์กับเครื่องสายเล็กน้อย ทำให้รู้สึกทั้งสดและคม ขณะเดียวกันเพลงปิดอย่าง 'Silent Echo' กลับอ่อนโยนและทิ้งความเหงาไว้ พอฟังต่อจะเจอ 'Luminous Path' ที่ใช้เป็นธีมหลักของตัวเอก สอดแทรกด้วยเมโลดี้เปียโนเรียบง่าย และมีเพลงบรรยากาศอย่าง 'Nocturne of the City' ที่ทำหน้าที่เป็น BGM ให้ฉากกลางคืนดูมีมิติ นอกจากนั้นยังมีงานร้องประกอบซึ่งเป็นเพลงเดี่ยวฉากพีคชื่อ 'Heartstring' ที่ถูกใช้ฉากสำคัญ ทำให้ฉากนั้นติดตราตรึงมากขึ้น เพลงพวกนี้ถ้าฟังเรียงตามอัลบั้มจะเหมือนได้ดูตอนหนึ่งของเรื่องเลย จบท้ายแล้วเพลงบางชิ้นก็กลายเป็นเพลงโปรดที่เปิดวนซ้ำบ่อย ๆ เวลานึกถึงฉากสำคัญของเรื่อง

จังหวะแรกที่ได้เจอ '2.5 jigen no ririsa' ทำให้หัวใจเต้นแรงเหมือนเจอเพื่อนเก่าที่โตขึ้นจนมีมุมใหม่ ๆ ให้ค้นหาเสมอ ฉันตกหลุมรักตัวเอกหลัก ริริสะ ตั้งแต่ภาพแรก—เธอเป็นคนที่มีความเป็นแปลกผสมกลมกลืน ระหว่างความใสบริสุทธิ์กับความเป็นศิลปินที่แฝงด้วยบาดแผลเล็ก ๆ ความเป็นตัวตนของริริสะไม่ใช่แค่สาวน้อยในจอ แต่มันเป็นคนที่ดิ้นรนกับการต้องเป็นเวอร์ชันสองมิติและสามมิติพร้อมกัน เรื่องราวมักจะเล่าให้เห็นทั้งด้านงานแสดง การซ้อม และช่วงเวลาส่วนตัวที่บ่งบอกว่าเธอเติบโตจากสถานการณ์เหล่านั้นอย่างไร การเล่าตัวละครรองในเรื่องไม่ได้เป็นแค่ฉากประกอบ ฮารุ เพื่อนสมัยเด็กของริริสะทำหน้าที่เป็นกระจกสะท้อนความจริงบางอย่างที่ริริสะพยายามปกปิด ขณะที่เคนตะ เพื่อนร่วมวงที่คอยผลักดันและท้าทายเธอ กลับทำให้ซีนการขึ้นเวทีมีความตึงเครียดและความหวังในเวลาเดียวกัน ส่วนมุเรย์ คู่แข่งฝ่ายตรงข้ามก็ไม่ใช่ตัวร้ายแบบตายด้าน เธอมีมิติ ทั้งความมั่นใจและอคติที่มีเหตุผล จากการดูฉากไคลแมกซ์ที่ทั้งสามคนยืนอยู่บนเวทีเดียวกัน ฉันรู้สึกได้ว่าผู้เขียนพยายามสื่อเรื่องการไล่ล่าความฝันและราคาที่ต้องจ่ายอย่างละเอียดอ่อน สไตล์การเล่าในเรื่องนี้ดึงฉันเข้าไปด้วยรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น บทสนทนาหลังการแสดงที่แสดงความเหนื่อยล้า และมุมกล้องในฉากซ้อมที่ทำให้รู้สึกว่าเราได้ยืนอยู่ข้าง ๆ ตัวละคร เหมือนตอนหนึ่งที่ริริสะกับฮารุเถียงกันเรื่องการตัดสินใจเลือกบท — ฉากนั้นให้ความเป็นมนุษย์มากกว่าการโชว์ทักษะ สมุดบันทึกของริริสะที่โผล่มาบ่อย ๆ ก็กลายเป็นสัญลักษณ์หนึ่งที่ฉันชอบ มันบันทึกความกลัว ความฝัน และการเติบโตของเธอในแบบที่อ่านแล้วอยากกลับไปเปิดดูบันทึกตัวเองบ้าง เรื่องนี้เลยไม่ใช่แค่แฟนตาซีเวทีธรรมดา แต่มันเป็นบทสนทนาระหว่างคนที่พยายามเป็นตัวเองกับโลกที่คาดหวังอะไรบางอย่างจากพวกเขา — และนั่นแหละที่ทำให้ฉันยังคงคิดถึงตัวละครพวกนี้บ่อย ๆ เมื่อเวลาผ่านไป

เพลงประกอบของ 'บางแสนแดนเจอรัก' มีความหลากหลายและจับใจมาก ทั้งเพลงบรรเลงสั้น ๆ ที่เป็นธีมซ้ำ ๆ กับเพลงร้องที่ใช้เป็นเพลงเปิด-ปิดและเพลงแทรกในฉากสำคัญ ฉันชอบที่ผู้สร้างเลือกใช้โทนเพลงอบอุ่น ผสมความหวานของเมโลดี้กับเสียงกีตาร์โปร่งและเปียโน ทำให้ซีนริมทะเลที่ดูธรรมดากลายเป็นซีนที่เต็มไปด้วยความหมาย ในคอลเล็กชัน OST จะได้ยินทั้งเพลงหลักที่เป็นธีมรัก เพลงสำหรับฉากครื้นเครง และสกอร์บรรเลงที่ล้อไปกับจังหวะการเดินเรื่อง ซึ่งช่วยย้ำความรู้สึกและพัฒนาการของตัวละครได้ดีมาก รายชื่อเพลงประกอบที่เด่น ๆ และมักถูกพูดถึงในชุมชนแฟน ๆ ได้แก่เพลงเปิดเรื่องที่มีเมโลดี้ติดหูอย่าง 'แดนเจอรัก' ซึ่งมักเล่นตอนเปิดซีรีส์หรือในซีนสำคัญที่ตัวเอกเริ่มเข้าใจกัน เพลงปิดเรื่องที่นุ่ม ๆ อย่าง 'บางแสนในใจ' มักใช้ตอนท้ายตอนเพื่อรวบรวมอารมณ์ผู้ชมก่อนตัดจบ นอกจากนี้ยังมีเพลงแทรกระหว่างฉากความทรงจำหรือย้อนอดีตชื่อ 'สายลมและคลื่น' ที่ใช้เปียโนเป็นหลัก ทำให้ซีนนั้น ๆ ดูเรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง อีกหนึ่งชิ้นที่แฟน ๆ มักเอ่ยถึงคือเพลงจังหวะช้ากึ่งบัลลาดชื่อ 'เจอแล้วใช่ไหม' ซึ่งเป็นเพลงที่ร้องโดยเสียงนำที่มีโทนอบอุ่น เหมาะกับฉากสารภาพรักหรือการประสานมือกันริมหาด ไม่ใช่แค่เพลงร้องเท่านั้นที่โดดเด่น สกอร์บรรเลงสั้น ๆ หลายชิ้นก็ทำหน้าที่ได้เยี่ยม เช่นธีมตัวละครหลักที่กลับมาปรากฏซ้ำ ๆ เพื่อเชื่อมต่อความรู้สึกระหว่างฉาก เพลงบรรเลงสั้น ๆ เหล่านี้มักไม่มีคำร้องแต่มีคอร์ดและเมโลดี้ที่จดจำง่าย จึงเป็นส่วนที่ช่วยให้ซีรีส์มีเสน่ห์ในเชิงดนตรีมากขึ้น อีกเพลงที่ชวนให้ยิ้มตามคือ 'เย็นลมบางแสน' ซึ่งใช้ในซีนการพบปะกันแบบเป็นมิตร ทำให้บรรยากาศสดใสและเบาใจ เพลงเหล่านี้เมื่อฟังแยกเป็นอัลบั้มแล้วจะได้ความต่อเนื่องทั้งทางอารมณ์และโทนเรื่องราว ถ้าจะสรุปความรู้สึกส่วนตัว เพลงประกอบของ 'บางแสนแดนเจอรัก' ทำหน้าที่ได้มากกว่าการเป็นแค่พื้นหลัง มันเชื่อมฉาก เข้าถึงความรู้สึกตัวละคร และบางท่อนก็กลายเป็นเพลงที่แฟน ๆ ร้องตามได้เวลาเจอฉากโปรด ฉันรู้สึกว่าพอเพลงกับภาพเข้ากัน มันยิ่งทำให้เรื่องรักริมทะเลนี้อบอุ่นและน่าจดจำขึ้นไปอีก

จำได้ว่าครั้งแรกที่ได้ฟังเพลงประกอบจากละครของ 'ตี๋ลี่เร่อปา' มันทำให้ฉากกลายเป็นภาพจำในทันที — เสียงเปียโน ทำนองแผ่ว ๆ และเสียงร้องที่เต็มไปด้วยอารมณ์ช่วยยกระดับฉากรักหรือฉากดราม่าได้อย่างน่าทึ่ง เราอยากแบ่งเป็นรายการสั้น ๆ ของผลงานที่เด่นและเพลงประกอบที่แฟน ๆ มักจะนึกถึงจากละครเหล่านั้น โดยไม่ลงรายละเอียดของทุกเพลงย่อย แต่เน้นเพลงธีมหลักที่คนจำได้ เช่น เพลงธีมจาก 'Eternal Love of Dream' (สามชาติสามภพ枕上书) ที่มีบรรยากาศโรแมนติกแบบเทพนิยาย, เพลงประกอบจาก 'Sweet Dreams' (一千零一夜) ที่มีโทนสดใสและหวาน ๆ เหมาะกับซีรีส์แนวโรแมนติกคอมเมดี้ และเพลงจาก 'The Long Ballad' (长歌行) ที่มีความขลังและหนักแน่นเหมือนฉากการเมืองและการสู้รบ มุมมองแบบแฟนเพลงของเราเห็นว่าแต่ละ OST ไม่ได้มีไว้แค่ประกอบภาพ แต่ยังทำหน้าที่เป็น 'ตัวละครที่หก' ในเรื่อง คอยดันความรู้สึกและเชื่อมภาพฉากให้ทรงพลังขึ้น หากอยากได้รายชื่อเพลงประกอบแบบละเอียดของละครเรื่องใดเรื่องหนึ่งบอกมาได้ เราจะจัดลิสต์เพลงธีมและเพลงไฮไลท์ให้ชัด ๆ พร้อมชื่อศิลปินที่ร้องจบครบให้เลย

เพลงที่แฟนๆพูดถึงกันมากที่สุดคือ 'ดาวบนเวที' ซึ่งกลายเป็นเพลงประจำซีซั่นแรกของ '2.5 มิติริริสะ' ไปโดยปริยาย ท่อนฮุกที่ติดหูและพาร์ทคอรัสที่ส่งพลังตรงเข้าหัวใจ ทำให้เพลงนี้ถูกหยิบไปใช้ในคอนเทนต์โปรโมตคอนเสิร์ตและมิวสิกวิดีโอสั้น ๆ เยอะมาก ฉันมองว่าความสำเร็จไม่ได้มาจากเมโลดี้เพียงอย่างเดียว แต่เป็นการจับจังหวะกับคอนเซ็ปต์เวทีของเรื่อง — เสียงสังเคราะห์ที่ผสมกับออร์แกนิกเครื่องไวโอลินทำให้รู้สึกทั้งสดและอบอุ่น อีกเหตุผลคือการแสดงสด: เวอร์ชันไลฟ์ของ 'ดาวบนเวที' มักมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยที่ชวนให้ติดตาม ไม่ว่าจะเป็นการเพิ่มเบรกก่อนคอรัสหรือการสลับโทนเสียงกลางเพลง เหล่านี้ช่วยยืดอายุเพลงให้แฟน ๆ พูดถึงกันต่อเนื่อง และทำให้เพลงนี้กลายเป็นซิงเกิลที่หลายคนเอาไปคัฟเวอร์อย่างจริงจัง

แฟนมังงะ-อนิเมะอย่างเรา มักจะเริ่มต้นด้วยการตรวจสอบแหล่งทางการก่อนเสมอ เพราะงานชื่อ '2.5 jigen no ririsa' อาจกระจายตัวอยู่หลายรูปแบบ—เป็นอนิเมะ ซีรีส์สั้น หรือแม้แต่การแสดง 2.5D ที่มีบันทึกการแสดงขายบนบลูเรย์ การหาแหล่งที่ถูกต้องช่วยให้ได้ภาพและคำบรรยายที่ดี รวมทั้งสนับสนุนผู้สร้างโดยตรง สำหรับขั้นแรกให้ลองเช็กเว็บไซต์ทางการของผลงานหรือบัญชีทวิตเตอร์/เฟซบุ๊กของโปรเจกต์ เพราะมักประกาศช่องทางสตรีมมิงหรือวันวางจำหน่ายบลูเรย์ไว้ชัดเจน ในแง่ของแพลตฟอร์มสตรีมมิง ทางเลือกที่มักมีคอนเทนต์อนิเมะแบบลิขสิทธิ์คือ 'Netflix', 'Crunchyroll' (รวมคอนเทนต์ที่ซื้อสิทธิ์จากญี่ปุ่น), และ 'Bilibili' ที่มีเซ็กชั่นอนิเมะสำหรับต่างประเทศและไทยด้วย นอกจากนี้บริการญี่ปุ่นอย่าง 'U-NEXT' หรือ 'd Anime Store' บางครั้งมีการขายหรือให้เช่าบันทึกการแสดง 2.5D สำหรับคนที่สนใจเก็บภาพคุณภาพสูง ถ้าผลงานเคยเข้าฉายในโรง อาจมีการฉายซ้ำในเทศกาลภาพยนตร์หรือจัดโปรแกรมพิเศษในบางโรงหนัง การติดตามเพจของโรงหนังในไทยที่นำเข้าอนิเมะหรือเทศกาลญี่ปุ่นจะช่วยให้ไม่พลาดการฉายครั้งพิเศษ สำหรับคนที่อยากได้ตัวเก็บสะสมหรือดูแบบลำดับเต็มที่มีซับไทยไม่ครบ การสั่งบลูเรย์จากร้านต่างประเทศอย่าง CDJapan, Amazon Japan หรือ Animate เป็นทางเลือกที่ดี แต่ต้องระวังเรื่อง region lock และภาษาบรรยายที่อาจมีแต่ภาษาญี่ปุ่นหรืออังกฤษ ส่วนแพลตฟอร์มขายดิจิทัลอย่าง iTunes/Amazon Video บางครั้งก็เปิดขายภูมิภาคที่กว้างกว่าและมีตัวเลือกซื้อเป็นชุด นอกจากนี้ค่ายที่ทำงานแสดง 2.5D มักปล่อยไฮไลต์หรือคลิปสั้น ๆ บนช่อง YouTube ทางการ ซึ่งเป็นวิธีที่ดีในการเช็กคุณภาพการผลิตก่อนตัดสินใจซื้อ สุดท้ายนี้ อยากเตือนให้เลือกช่องทางที่ถูกลิขสิทธิ์เสมอเพราะนอกจากจะได้คุณภาพและซับที่ดีกว่าแล้ว ยังเป็นการสนับสนุนทีมงานให้มีโอกาสทำโปรเจกต์ต่อไป ถ้าตามแล้วยังไม่เจอ ให้ตามข่าวจากเพจแฟนคลับหรือกลุ่มคนรักการแสดง 2.5D ในไทยเพราะมักมีคนประกาศลิงก์จำหน่ายหรือการฉายพิเศษ เราเองตื่นเต้นทุกครั้งที่เห็นผลงานแนวนี้ได้ลงแพลตฟอร์มดี ๆ เพราะมันหมายถึงคนอื่น ๆ จะเข้าถึงและร่วมแบ่งปันความชอบได้ง่ายขึ้น

เพลงประกอบของ 'บังเอิญรัก 2' ที่ผมคุ้นเคยมีทั้งธีมประจำซีรีส์และเพลงอินเสิร์ทที่เล่นในช่วงสำคัญๆ ของเรื่อง เพลงที่เด่นๆ จะเป็นเพลงธีมเปิดและธีมปิด รวมถึงเพลงรักช้าๆ ที่ใช้ตอนฉากโรแมนติก ผมชอบท่อนที่ใช้เป็นธีมเปิดซึ่งมักมีชื่อเรียกสั้นๆ ว่า 'Theme (Opening)' และเพลงปิดที่หลายคนจำได้ในชื่อ 'Theme (Ending)' นอกจากนี้ยังมีแทร็กอินเสิร์ทอย่าง 'เพลงประกอบฉากรัก' ที่มักขึ้นตอนย้ำความสัมพันธ์ของตัวละคร ส่วนเพลงจังหวะช้าๆ อีกหนึ่งเพลงมักถูกใช้ในฉากบอกเล่าความในใจของพระ-นาย โดยรวมแล้ว โครงสร้าง OST ของซีซั่นนี้ค่อนข้างมาตรฐาน: ธีมหลักสองเพลงและแทร็กอินเสิร์ทหลายชิ้น ถ้าอยากได้ชื่อศิลปินหรือเวอร์ชันเต็มๆ ผมมักจะไปเช็กในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งหรือช่องทางอย่างเป็นทางการของซีรีส์ เพราะที่นั่นจะมีรายการเพลงและเครดิตครบถ้วน — ฟังแล้วได้อารมณ์ทุกครั้งเลย