ฉากที่ตัวละครทรมานจากการป่วยทางจิตหรือการติดเชื้อมักจะได้ผลมากเมื่อดนตรีเลือกใช้ความเงียบเป็นเครื่องมือด้วย เช่นในภาพยนตร์ 'Requiem for a Dream' เพลง 'Lux Aeterna' ถูกใช้เพื่อเน้นวงจรของการเสพติดและการทำลายตัวเอง เสียงสายที่ย้ำอย่างไม่ลดละเหมือนหัวใจเต้นเร็วขึ้น ทำให้ผู้ชมรู้สึกอึดอัดและไม่มีที่พักผ่อน ในอีกด้านหนึ่ง เพลงกีตาร์เรียบง่ายและเปราะบางของ 'The Last of Us' ทำให้ฉากการสูญเสียหรือการเจ็บป่วยดูเปราะบางและเป็นมนุษย์มากขึ้น ฉากที่ตัวละครต้องตัดสินใจในการรักษาหรือปล่อยคนที่รัก เมื่อกีตาร์นำและเสียงเงียบประสานกัน มันยิ่งเน้นความไม่แน่นอนและความอ่อนแอของเนื้อเรื่อง