เพลงประกอบภาพยนตร์ วาเลเรียน มีเพลงไหนติดหู?

รายชื่อนักแสดงหลักใน 'วาเลเรียน พลิกจักรวาล' ที่เด่นชัดมีดังนี้: Dane DeHaan รับบทเป็น Valerian, Cara Delevingne รับบทเป็น Laureline, Clive Owen รับบทเป็น Commander Arun Filitt, Rihanna รับบทเป็น Bubble (นักแสดง/นักเต้นในฉากบันเทิงที่มีความสามารถเปลี่ยนรูปร่าง) และ Ethan Hawke รับบทเป็น Jolly ฉันชอบที่หนังเลือกนักแสดงหน้าตาใหม่ ๆ มาจับคู่กับคนที่มีประสบการณ์ ทำให้ทั้งสองฝ่ายมีพลังร่วมกันเป็นเอกลักษณ์ การแสดงของ Dane กับ Cara ให้ความรู้สึกเป็นคู่หูสายปฏิบัติการที่มีทั้งมุขตลกและความจริงจัง ขณะที่ Clive Owen เป็นเสาหลักของความเข้มงวดในบทผู้บังคับบัญชา ส่วน Rihanna แม้เวลาหนาจำกัดแต่สร้างตัวละครที่ติดตาได้ทันที เหมือนความรู้สึกที่เคยได้จากหนังไซไฟแฟนซีคลาสสิกอย่าง 'The Fifth Element' ที่ผสมผสานบรรยากาศและตัวละครได้ฉูดฉาดและมีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง

สิ่งหนึ่งที่สะดุดตาตั้งแต่แรกคือภาพวิชวลและสเกลดราม่าที่ภาพยนตร์เลือกจะเน้นหนักกว่าในหนังสือการ์ตูนต้นฉบับ ผมชอบการ์ตูน 'Valérian and Laureline' เพราะมันเป็นผลงานที่ค่อยๆ ขยายโลกผ่านตอนสั้นๆ หลายเล่ม โดยมีรายละเอียดเชิงสังคม การเมือง และมุกเสียดสีแทรกอยู่เบาๆ ทำให้แต่ละโลกย่อยรู้สึกมีน้ำหนักและเหตุผลของมันเอง ขณะที่ภาพยนตร์ 'Valerian and the City of a Thousand Planets' ตัดสินใจย่อรวมหลายเส้นเลยเป็นหนึ่งเรื่องใหญ่ที่เน้นงานออกแบบและภาพเอฟเฟกต์ ทำให้บางมิติของเรื่องราวเดิมที่กระจายอยู่ในหลายเล่มถูกย่อหรือเปลี่ยนบทบาทไป อีกอย่างที่ผมสังเกตคือการนำตัวละครเสริมมาปรับบท เช่นตัวละครนักเต้นรูปร่างเปลี่ยนได้ในหนังที่กลายเป็นโมเมนต์ภาพวิชวลมากกว่าการแทรกประเด็นเชิงสังคมเหมือนในการ์ตูน ผลคือรู้สึกเหมือนกำลังดูการ์ตูนภาพที่มีชีวิต แต่รายละเอียดเชิงความคิดบางอย่างในต้นฉบับหายไปบ้าง ตอนจบของผมเลยรู้สึกทั้งตื่นตาและเสียดายในเวลาเดียวกัน

การได้ดู 'วาเลเรียน พลิกจักรวาล' ฉบับภาพยนตร์ครั้งแรกเหมือนโดนพายุสีและไอเดียพุ่งชน — มันเป็นหนังที่ตั้งใจจะโชว์ความมหัศจรรย์ของจักรวาลด้วยภาพและจังหวะการเล่าแบบบิ๊กโปรดักชัน ผมชอบที่หนังกล้าแสดงออกทางภาพจนบางทีก็นึกถึงคอมิกเพจกลางกรอบที่เมซิเยร์ส (Mézières) วาดเอาไว้ แต่ความต่างชัดเจนกว่าที่คิด: ต้นฉบับซีรีส์ 'Valérian and Laureline' เป็นชุดเรื่องสั้นต่อเนื่องที่ขยายความคิดและสถานการณ์ผ่านหลายตอน เหมือนสมุดบันทึกไอเดียไซไฟระดับทดลอง ในขณะที่หนังต้องรวมไอเดียหลายชิ้นเข้ามาเป็นเรื่องเดียว ทำให้ธีมบางอย่างถูกลดทอนหรือเปลี่ยนทิศทาง สิ่งที่ผมประทับใจคือการยกเอางานดีไซน์จากคอมิกมาปัดฝุ่นให้ทันสมัย แต่ก็ยอมรับว่าพื้นที่ของนวนิยายต้นฉบับ—รายละเอียดโลก การล้อการเมือง และความคมชัดของสังคม—ถูกกลืนไปในความหรูของเอฟเฟกต์และจังหวะเล่าแบบฮอลลีวูด ผลลัพธ์คือหนังที่ดูสนุกและงดงาม แต่คนที่รักความลึกของคอมิกอาจรู้สึกว่าขาดอะไรบางอย่างที่เคยทำให้เรื่องราวนั้นมีเอกลักษณ์

พูดตรงๆ ว่าฉันมักจะแนะนำให้ดูหนังก่อนแล้วค่อยไปหาอ่าน 'Valerian and Laureline' ถ้าต้องเลือกเพียงอย่างเดียว เพราะหนังให้ภาพและเสียงที่เต็มตา—มันเป็นประสบการณ์ภาพยนตร์แบบเต็มรูปแบบที่ออกแบบมาให้กวาดสายตาไปยังโลกต่างดาวอย่างรวดเร็ว หลังจากดูแล้ว การอ่านหนังสือการ์ตูนจะทำให้มุมมองของโลกและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครลึกขึ้นมากกว่าเดิม ผู้อ่านจะพบว่าผลงานต้นฉบับมีรายละเอียดเชิงสังคมและความคิดเชิงวิทยาศาสตร์ที่หนังย่อส่วนหรือปรับเปลี่ยนไป ซึ่งทำให้ฉากบางฉากในหนังมีความหมายใหม่เมื่อย้อนกลับไปอ่านต้นฉบับ สุดท้าย ถ้าคุณเป็นคนชอบจิ้มหาอีสเตอร์เอ้กและเบื้องหลังการออกแบบ การดูหนังก่อนจะช่วยให้การอ่านการ์ตูนกลายเป็นการเติมเต็มความอยากรู้มากกว่าการเปรียบเทียบตรงๆ นั่นทำให้ทั้งสองแบบเสริมกันได้ดีและให้ความพึงพอใจแตกต่างกันไปตามอารมณ์ในวันนั้น

ข่าวคราวรอบ ๆ 'วาเลเรียน พลิกจักรวาล' ภาคต่อมีทั้งคนพูดถึงและเงียบหายไปสลับกันบ่อย ๆ ฉันรู้สึกว่าโอกาสจะเกิดขึ้นยังขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย ไม่ว่าจะเป็นผลตอบรับเชิงพาณิชย์ของหนังเดิม สถานะของทีมงาน และความอยากของผู้สร้างว่าจะดึงจากต้นฉบับหรือเขียนบทใหม่ทั้งหมด ในมุมที่เป็นแฟนการ์ตูนเก่า ๆ แบบฉัน มันสมเหตุสมผลมากถ้าภาคต่อจะใช้แรงบันดาลใจจากชุดการ์ตูน 'Valérian and Laureline' แต่ไม่ยึดตามเล่มใดเล่มหนึ่งแบบเป๊ะ ๆ การดัดแปลงหนังใหญ่มักต้องย่อส่วนรายละเอียดและเปลี่ยนโทนให้เข้ากับภาพยนตร์ ตัวอย่างที่ชอบคือ 'Blade Runner 2049' ที่ขยายโลกจากผลงานต้นฉบับในรูปแบบใหม่ เอาแนวคิดไปต่อโดยไม่ต้องแปลงพล็อตภาคเดิมยกชุด สรุปว่าถ้ามีภาคสองเกิดขึ้นจริง ฉันคาดว่ามันน่าจะเป็นบทใหม่ที่ผสมเอาธีมและตัวละครจากคอมมิคเข้ามา มากกว่าจะคัดลอกเล่มใดเล่มหนึ่งตรง ๆ แต่แฟนที่รักต้นฉบับก็มีเหตุผลจะปักใจรอการดัดแปลงที่ซื่อสัตย์เช่นกัน

ต้นกำเนิดของวาเลเรียนไม่ได้มาจากหนังสือเล่มเดียว แต่มาจากซีรีส์การ์ตูนฝรั่งเศสคลาสสิกชื่อ 'Valérian et Laureline' ที่สร้างสรรค์โดย Pierre Christin และ Jean‑Claude Mézières ผมอ่านฉบับแปลและต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสบ้าง ในมุมมองของคนที่โตมากับงานภาพวิทยาศาสตร์แบบยุคเก่า งานของ Mézières เต็มไปด้วยการออกแบบโลกและสิ่งมีชีวิตที่ฉีกแนว และเรื่องราวของ Christin มักแตะประเด็นการเมือง สังคม และเวลาอย่างฉลาด ทำให้เมื่อ Luc Besson นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ 'Valerian and the City of a Thousand Planets' เขาเลือกนำองค์ประกอบจากหลายเล่มมาผสมกัน ไม่ได้แปลงะตอนเดียวเป็นหนังยาว สิ่งที่ทำให้ผมชอบต้นฉบับคือความหลากหลายของการผจญภัย — บางตอนเป็นคอเมดี้ บางตอนจริงจัง — ซึ่งต่างจากหนังที่เน้นงานภาพอลังการและโทนผจญภัยเชิงบล็อกบัสเตอร์มากกว่า ผลลัพธ์จึงเป็นงานที่ยกตัวละครและไอเดียบางอย่างมาใช้อย่างเสรี แต่อย่างน้อยก็ส่งต่อความรู้สึกของนิยายภาพไซไฟยุคคลาสสิกได้ดี

บอกเลยว่าฉากผาดโผนใน 'Valerian and the City of a Thousand Planets' เป็นสิ่งที่ดึงสายตาฉันที่สุด และสิ่งที่น่าชื่นชมคือนักแสดงนำทั้งคู่มีส่วนร่วมกับสตันท์จริง ๆ มากกว่าที่หลายคนคิด Cara Delevingne โดดเด่นตรงที่เธอทำเองหลายฉาก โดยเฉพาะการต่อสู้ระยะประชิดและการใช้เชือกกับวายร์ (wirework) ในฉากที่ตัวละครเธอต้องเคลื่อนไหวแบบลื่นไหลในสภาพแวดล้อมแปลกตา นอกจากจะเป็นนางแบบมาก่อนแล้ว เธอยังฟิตกับงานแอ็กชันจนเห็นได้ชัดว่ามีการฝึกหนักเพื่อทำท่าแอ็กชันต่อเนื่องให้กลมกลืนกับคาแรกเตอร์ Dane DeHaan เองก็ไม่ได้ยืนดูเฉย ๆ เขารับผิดชอบฉากที่ต้องแสดงความรวดเร็วและการเคลื่อนไหวแบบสตันท์ระดับกลาง ๆ แม้ว่าฉากอันตรายสูง ๆ จะยังมีมืออาชีพช่วย แต่ความใส่ใจในรายละเอียดของทั้งสองคนทำให้หลายช็อตดูสมจริงกว่าหนังไซไฟเฉียด CGI ธรรมดา ฉันชอบว่าสมดุลระหว่างนักแสดงกับทีมสตันท์มันลงตัว ไม่ได้ยัดเสี่ยงจนเกินไปแต่ก็ไม่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นสแตนด์อินจนเสียความรู้สึก

ยอมรับว่าฉันชอบสังเกตคนที่โผล่มาแบบสั้น ๆ ในหนังฟอร์มยักษ์ แล้วในกรณีของ 'วาเลเรียน พลิกจักรวาล' คนที่แฟน ๆ มักยกเป็นแขกรับเชิญชัดเจนก็คือนักร้องระดับโลกอย่าง Rihanna — เธอปรากฏตัวเป็นตัวละครสั้น ๆ ในคลับเวิลด์สไตล์แบบซีนนักแสดงรับเชิญที่เห็นแล้วร้องอ๋อทันที แม้บทจะไม่ได้ยาวหรือส่งผลต่อพล็อตหลักมาก แต่การมีคนจากวงการเพลงมาปรากฏตัวแบบนี้ช่วยเพิ่มสีสันและความฮือฮาให้ฉากบันเทิงของหนังได้อย่างดี นอกจาก Rihanna แล้ว หนังยังเต็มไปด้วยนักแสดงชาวฝรั่งเศสและนักแสดงสมทบบทสั้น ๆ ที่แฟนหนังภาษาฝรั่งเศสคุ้นหน้ากัน แต่ส่วนใหญ่เป็นบทสมทบมากกว่าคาเมโอในความหมายของเซเลบริตี้ที่โผล่มาเพื่อเรียกความสนใจแบบสั้น ๆ ฉันชอบมองเห็นรายละเอียดเล็ก ๆ เหล่านี้เพราะมันทำให้โลกในหนังรู้สึกมีชีวิต และการวาง Rihanna ในฉากดนตรีก็เป็นหนึ่งในทริคที่ได้ผลสุดท้ายของหนังเรื่องนี้