เรือนริษยาถ่ายทำที่ไหนบ้างและมีโลเคชันเด่นอะไร

เราเป็นคนชอบสังเกตฉากริมน้ำของละครมากเลย และฉากริมน้ำใน 'เจ้ากรรมนายเวร' นี่เด่นจนจำไม่ลืมเลย ฉากส่วนใหญ่ที่สร้างบรรยากาศชัดคือการผสมกันระหว่างสตูดิโอในกรุงเทพฯ กับการถ่ายภายนอกริมแม่น้ำเจ้าพระยา พื้นที่สตูดิโอเอื้อให้ทีมงานจัดฉากบ้านเก่าริมน้ำได้แบบควบคุมแสงเสียง แต่พอโยกมาถ่ายนอกจริงที่ท่าเรือหรือชุมชนริมน้ำ จะได้รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างแผงขายของ ลมที่พัดผ่านและสีสันของเรือ ทำให้ซีนที่ตัวเอกเผชิญชะตากรรมดูมีมิติมากขึ้น สิ่งที่ชอบเป็นพิเศษคือฉากกลางคืนบนเรือเล็ก ที่ไฟสะท้อนบนผิวน้ำและเงาวัดโผล่มาเป็นฉากหลัง มันให้ความรู้สึกทั้งโรแมนติกและลึกลับพร้อมกัน แบบนี้แหละที่ทำให้ละครยังตรึงใจและดูซ้ำได้หลายรอบ

บอกเลยว่าผมติดตามการสร้าง 'เรือนรัตนา' ตั้งแต่ข่าวโลเคชันแรกออกมาและทึ่งกับความหลากหลายของสถานที่ถ่ายทำที่ทีมเลือกใช้ ทีมงานจัดฉากภายในของคฤหาสน์หลักเป็นส่วนใหญ่ในสตูดิโอขนาดใหญ่ เพื่อควบคุมแสง เสียง และการเคลื่อนกล้องได้อิสระ ฉากห้องนอน ห้องรับแขก และโถงบันไดที่เห็นในเรื่องถูกสร้างขึ้นใหม่ให้เป๊ะเหมือนในนิยาย แต่พอออกมาถ่ายนอกสตูดิโอ ทีมก็ย้ายไปยังบ้านไม้เก่าที่มีสภาพสมบูรณ์สำหรับมุมถ่ายภาพภายนอก ตัวบ้านนี้ให้ความรู้สึกโบราณจริงจังและช่วยเติมบรรยากาศให้ตัวละครมีน้ำหนักขึ้น ฉากริมแม่น้ำที่มีเรือล่องและท่าเรือเล็ก ๆ ถูกถ่ายทำแยกต่างหาก ทำให้ฉากพิลึกพิลั่นกลางสายหมอกยามเช้ามีความสมจริง ส่วนตลาดลอยน้ำฉากหนึ่งเพิ่มสีสันท้องถิ่น ทีมงานเลือกสถานที่ที่ยังคงวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมไว้ได้ดี อีกจุดที่ประทับใจคือวัดเก่าในชุมชนซึ่งใช้เป็นแบ็กกราวด์ฉากพิธีกรรมต่าง ๆ เพราะสถาปัตยกรรมและองค์ประกอบทางศิลปะช่วยเสริมความขลังให้ซีนสำคัญของเรื่องได้อย่างมากมาย

พอได้ดูจบ 'ละครรักร้าย' แล้วก็สนุกกับการสังเกตโลเคชันอยู่ไม่น้อยเลย เพราะการเลือกสถานที่ช่วยขับอารมณ์ของเรื่องได้ชัดเจนมาก ฉากส่วนใหญ่ของละครนี้ถ่ายทำผสมผสานกันระหว่างสตูดิโอในกรุงเทพฯ กับโลเคชันจริงตามจังหวัดต่างๆ ที่ให้บรรยากาศต่างกันตั้งแต่ย่านเมืองเก่า ริมแม่น้ำ ไปจนถึงรีสอร์ตริมทะเลและเขาใหญ่ ฉันชอบว่าทีมงานไม่ยึดติดกับโลเคชันเดิมๆ ทำให้แต่ละตอนมีความสดใหม่และมีเหตุผลทางบทว่าทำไมตัวละครต้องย้ายไปมาระหว่างที่ต่างๆ กัน ในกรุงเทพฯ ฉากในเมืองส่วนใหญ่ถ่ายทำทั้งบนถนนสายอาหารที่ให้บรรยากาศคึกคักและย่านริมน้ำที่เรียบง่าย เช่น ซีนที่ตัวละครเดินคุยกันริมน้ำมีเสน่ห์จากแสงไฟยามค่ำคืนและเรือผ่านไปมา ขณะเดียวกันฉากคอนโดหรือคาเฟ่สไตล์โมเดิร์นก็มักถ่ายทำบนชั้นดาดฟ้าหรือคาเฟ่ที่มีวิวเมืองชัดเจน ทำให้ความสัมพันธ์บางช่วงของเรื่องดูร่วมสมัยและคอนทราสต์กับฉากบ้านเก่าๆ ที่ถ่ายในชุมชนเก่าแบบโบราณ การใช้อาคารเก่าเป็นคฤหาสน์ของตัวละครหลักช่วยเติมบรรยากาศชวนลุ้นได้ดีมาก สำหรับฉากที่ต้องการมู้ดโรแมนติกหรือห่างไกล ทีมงานเลือกไปถ่ายทำตามจังหวัดท้องทะเลและแหล่งธรรมชาติ เช่น ซีนริมทะเลที่ให้ความรู้สึกเปลี่ยนชีวิตมักใช้ริมหาดที่มีรีสอร์ตบรรยากาศสงบ ทำให้ภาพออกมาอบอุ่นและเงียบสงบ ตรงข้ามกับฉากที่เกิดในพื้นที่เขา เช่น เขาใหญ่หรือรีสอร์ตบนเนินที่ให้มุมกว้างของทุ่งและสายหมอก เหมาะกับซีนสำคัญที่ตัวละครต้องตัดสินใจเรื่องชีวิต นอกจากนี้ยังมีซีนทางประวัติศาสตร์เล็กๆ ที่ดูเหมือนถ่ายทำในสถานที่โบราณ เช่น สถานีรถไฟเก่า ตลาดเก่า หรือตรอกแคบๆ ที่ให้ฟีลย้อนยุค ซึ่งช่วยสะท้อนอดีตของตัวละครได้อย่างลึกซึ้ง ฉันชอบว่าทุกโลเคชันไม่ใช่แค่ฉากหลังสวยๆ แต่ทีมงานออกแบบการถ่ายทำและการจัดไฟให้สอดคล้องกับอารมณ์ของแต่ละซีน ทำให้ตอนที่ตัวละครทะเลาะกันในบ้านเก่าเรารู้สึกอึดอัด ในขณะที่ฉากคุยกันกลางทะเลกลับให้ความรู้สึกโล่งและปลดปล่อย สรุปแล้วโลเคชันเป็นอีกตัวละครหนึ่งใน 'ละครรักร้าย' ที่ดันบทและจังหวะอารมณ์ของตัวละครให้เด่นขึ้น สำหรับฉันโลเคชันริมแม่น้ำกับคฤหาสน์เก่าเป็นพื้นที่ที่เฝ้าจับตาทุกครั้ง เพราะมันเติมน้ำหนักให้ทั้งความรักและความขัดแย้งได้อย่างลงตัว

เราเป็นคนที่ชอบสังเกตโลเคชันหนังมากกว่าพล็อตเลยบอกได้เลยว่า 'The Kissing Booth' ถูกถ่ายทำแบบข้ามทวีป — หลักๆ อยู่ที่เมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ และมีบางช็อตที่ถ่ายในสหรัฐอเมริกาเพื่อตัดต่อให้ดูเป็นแคลิฟอร์เนีย การใช้เคปทาวน์เป็นฉากหลังถือว่าเด็ด เพราะภูมิทัศน์ชายฝั่ง ทิวทัศน์ภูเขา และสภาพอากาศให้โทนสีสดใสที่หนังวัยรุ่นต้องการได้อย่างพอดี ทำให้ฉากโรงเรียน ริมหาด และบ้านพักดูเป็นแคลิฟอร์เนียจริงๆ แม้ทีมงานจะไม่ได้ถ่ายทั้งหมดในสหรัฐฯ ก็ตาม สิ่งที่เด่นชัดสำหรับฉันคือฉากชายหาดกับบ้านริมทะเล — พื้นที่พวกนี้ให้ความรู้สึกอบอุ่นและมีเสน่ห์แบบอเมริกันแม้จะอยู่ในแอฟริกาใต้ อีกจุดที่สะดุดตาและมักถูกพูดถึงคือสถานที่ถ่ายทำฉากโรงเรียนและงานแฟร์ของโรงเรียน ที่จับมุมกล้องให้เห็นบรรยากาศวัยรุ่นได้เต็มที่ นอกจากนี้ยังมีการใช้สตูดิโอและโลเคชันอินดอร์ในสหรัฐฯ สำหรับฉากสนามบินหรือซีนอินทีเรียร์บางฉากเพื่อความสะดวกในการถ่ายและการจัดไฟโดยรวม โดยส่วนตัวฉันชอบความสามารถของทีมถ่ายทำที่เปลี่ยนเคปทาวน์ให้เป็นเมืองในสหรัฐฯ ได้อย่างแนบเนียน — บางครั้งมองแล้วแทบไม่เชื่อเลยว่านั่นไม่ใช่ชายฝั่งแคลิฟอร์เนีย นี่แหละเสน่ห์ของการเลือกโลเคชันที่เหมาะสมกับอารมณ์หนังเด็กวัยรุ่นแบบนี้

ตั้งแต่ฉากเปิดเห็นเงาไม้และบ้านเก่า ฉากบ้านหลังใหญ่ใน 'เรือนเสน่หา' ให้ความรู้สึกเหมือนย้อนไปสู่ชนบทสมัยก่อนอย่างชัดเจน โดยหลายฉากสำคัญถูกถ่ายทำที่อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งมีบ้านเรือนไม้และคฤหาสน์โบราณที่เหมาะกับบรรยากาศเรื่องราวมาก บรรยากาศคลองและตลาดน้ำในซีรีส์มักมีความละเอียดอ่อน ฉากล่องเรือและเดินตลาดที่เต็มไปด้วยสีสันถูกถ่ายที่อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม นั่นทำให้ฉากพวกนี้ดูมีชีวิตและมีกลิ่นอายท้องถิ่นจริง ๆ ขณะที่ฉากกลางคืนของเมืองเก่าและตรอกซอกซอยฉากทะเลาะหรือพูดคุยกันหนัก ๆ ส่วนใหญ่ถ่ายในเขตพระนครของกรุงเทพฯ ซึ่งให้ภาพสถาปัตยกรรมเก่าและซุ้มประตูที่เข้ากับโทนเรื่อง ความประทับใจส่วนตัวคือฉากริมน้ำซึ่งเปลี่ยนแปลงอารมณ์ของฉากจากเรียบ ๆ เป็นกดดันได้ทันที ผมจำได้ว่าการจัดแสงตอนเช้าในฉากบ้านกับเงาต้นไม้ทำให้บรรยากาศทั้งหลังมีชีวิต จนทำให้ทุกครั้งที่เห็นภาพเหล่านั้น รู้สึกเหมือนได้กลับไปยืนอยู่ในสถานที่เดียวกับตัวละครจริง ๆ

โลเคชันหลักของ 'โคกอีเลิ้ง' ถูกวางไว้ในภูมิทัศน์ชนบทอีสานซึ่งให้บรรยากาศเรียบง่ายแต่เข้มข้นของเรื่องราว ฉากทุ่งนาเขียวขจีและคันนาแคบ ๆ เป็นฉากหลังที่เห็นได้ชัดตลอดทั้งเรื่อง ผมชอบที่ทีมงานไม่พยายามทำให้ทุกอย่างดูสวยงามเกินจริง แต่เลือกใช้ทุ่งที่ยังมีร่องรอยการทำนา อุปกรณ์เก่าของชาวบ้าน และคลองเล็ก ๆ ที่มีต้นอ้อยขึ้นข้างทาง จุดเด่นอีกอย่างคือบ้านไม้ยกพื้นแบบดั้งเดิมซึ่งทำให้การสื่ออารมณ์ระหว่างตัวละครดูใกล้ชิดและอบอุ่น เวลาเห็นฉากเก็บเกี่ยวหรือฉากงานบุญกลางทุ่งแล้วรู้สึกถึงพลังของชุมชนจริง ๆ นอกจากทุ่งนาแล้ว ตลาดเช้าเล็ก ๆ กับโรงสีเก่าเป็นโลเคชันสำคัญที่ช่วยเล่าเรื่องชีวิตประจำวัน ทีมงานใช้ตลาดนั้นเป็นเวทีของเหตุการณ์สำคัญหลายครั้ง ทำให้พื้นที่ธรรมดากลายเป็นจุดศูนย์กลางเรื่องเล่าได้อย่างดี ฉากยามเย็นริมคลองก็สวยในแบบเรียบง่าย — แสงอ่อน ๆ สะท้อนผืนน้ำพร้อมเสียงกบร้อง ทำให้ฉากเงียบ ๆ มีน้ำหนักทางอารมณ์อยู่เสมอ

การถ่ายทำ 'ใต้หล้า' กระจายตัวระหว่างสตูดิโอในกรุงเทพฯ กับโลเคชันภาคใต้ที่ให้บรรยากาศธรรมชาติชัดเจนและหลากหลาย ผมชอบรายละเอียดงานถ่ายทำภายในสตูดิโอที่จัดเต็มทั้งฉากบ้านทรงไทย ห้องประชุม และอินทีเรียร์ที่ออกแบบให้ดูเก่าแต่มีเสน่ห์—ฉากพวกนี้มักถ่ายที่สตูดิโอในกรุงเทพฯ เพราะควบคุมแสงและเสียงได้สะดวก ทีมงานเลือกทำฉากสำคัญอย่างห้องนอนตัวละครหลัก ห้องรับแขกแบบเดิมๆ และฉากที่ต้องการการถ่ายแบบคิวยาวในสตูดิโอ ซึ่งช่วยให้การคุมการแสดงละเอียดขึ้น นอกจากนี้ยังมีการใช้สตูดิโอโลเคชันที่ตกแต่งเป็นตลาดเช้าและร้านอาหารท้องถิ่นให้ได้อารมณ์จริงจัง ส่วนโลเคชันกลางแจ้งนั้นเด่นมากเพราะทีมงานยกกองไปถ่ายตามชายฝั่งและหมู่บ้านชาวประมง ตัวอย่างที่สะดุดตาคือฉากหาดที่มีโขดหินซ้อนกันและน้ำทะเลใสซึ่งถูกใช้เป็นฉากเปิดเรื่องเพื่อบอกเล่าโทนของซีรีส์ อีกจุดที่ชอบคือทุ่งร่องสวนและป่าชายเลนที่ให้ความรู้สึกเปราะบางและใกล้ชิดชุมชนท้องถิ่น—มีฉากตลาดริมคลอง ตลาดนัดกลางคืน และบ้านไม้ยกพื้นที่ถ่ายทำจริงกับชาวบ้านให้ได้บรรยากาศเข้มข้น เหตุผลที่โลเคชันพวกนี้เด่นเพราะภาพคอมโพสได้สวย สีและเท็กซ์เจอร์ของภูมิประเทศช่วยขับอารมณ์ของตัวละครโดยไม่ต้องใช้คำอธิบายเยอะ ท้ายที่สุดแล้วการผสมผสานระหว่างสตูดิโอที่คุมได้กับโลเคชันจริงทำให้ 'ใต้หล้า' มีทั้งความละเอียดและความสมจริง เมื่อเดินเล่นตามจุดที่ถ่ายทำจะเห็นรายละเอียดเล็กๆ เช่น ร้านขายของเก่า ป้ายไม้ หรือบันไดไม้ที่กลายเป็นฉากจำได้ง่าย ๆ —สิ่งพวกนี้แหละที่ทำให้แฟนซีรีส์อย่างฉันยิ่งอินและอยากกลับไปหาโทนเดียวกันอีกครั้ง

ฉันติดตามเบื้องหลังของละครไทยมานาน เลยพอจับความได้ว่าฉากส่วนใหญ่ของ 'รักพรางใจ' ถูกทำขึ้นในพื้นที่ใกล้เคียงกรุงเทพฯ เป็นหลัก โดยเฉพาะฉากในร่มที่ดูสะอาดและจัดวางอย่างตั้งใจ มักเป็นสตูดิโอที่สร้างฉากบ้าน ห้องทำงาน ร้านกาแฟ และโรงพยาบาลแบบปลอมขึ้นมา เพื่อให้ทีมงานควบคุมแสง เสียง และตารางถ่ายทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ สิ่งนี้ช่วยให้ซีนดราม่าที่ต้องถ่ายหลายช็อตซ้ำ ๆ ออกมาดีและต่อเนื่อง ฝั่งฉากนอกอาคารที่เห็นวิวเมือง ตลาดริมทาง หรือท่าเรือ มักจะย้ายไปถ่ายทำในย่านต่าง ๆ ของกรุงเทพฯ และปริมณฑล ฉากที่ต้องการบรรยากาศชุมชนเก่า ร้านแผงลอย หรือบ้านไม้ จะใช้พื้นที่ชานเมืองหรือชุมชนเก่าที่ยังคงสภาพถ่ายทำได้สะดวก ขณะที่ซีนที่โชว์คอนโดสูง สำนักงาน หรือห้างสรรพสินค้าก็มักใช้โลเคชันจริงในตัวเมืองเพื่อความสมจริง ฉากทิวทัศน์ธรรมชาติหรือชนบทที่เห็นในบางตอนน่าจะเป็นการถ่ายนอกเมือง ไม่ได้ไกลจากกรุงเทพฯ มากนัก เพียงย้ายกองไปยังอำเภอหรือจังหวัดใกล้เคียงเพื่อได้มุมกล้องที่ต่างออกไป ส่วนตัวแล้วฉันชอบความสมดุลของการใช้สตูดิโอกับโลเคชันจริงของ 'รักพรางใจ' เพราะทำให้ทั้งความเป็นละครและภาพที่จับต้องได้เข้ากันได้ดี ความรู้สึกตอนดูจึงมีทั้งความคมชัดของซีนในร่มและความมีชีวิตของฉากนอกอาคาร ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้เรื่องนี้ยังน่าติดตามอยู่เสมอ

บรรยากาศการถ่ายทำที่เห็นได้ชัดคือความขลังของสถานที่เก่าแก่กับความเป็นสตูดิโอสมัยใหม่ผสมกันไปมา ฉันเคยไปเยือนโลเคชันในจังหวัดที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ซึ่งทีมงานเลือกใช้ 'อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา' เป็นฉากหลังหลัก ทำให้ฉากภายในละครมีมิติและรายละเอียดทางสถาปัตยกรรมที่จับต้องได้จริงๆ ฉากพระราชวังหรือซุ้มประตูที่ถ่ายทำตอนกลางวันให้ความรู้สึกอลังการ ส่วนตอนกลางคืนการจัดแสงกับเงาของต้นไม้ก็ให้ผลที่แตกต่างอย่างมีเสน่ห์ อีกจุดหนึ่งที่ฉันประทับใจคือพื้นที่ของพระราชวังบางปะอินซึ่งมีทั้งสวนและอาคารโบราณ จังหวะการเดินกล้องที่เล่นกับระยะกว้างของลานทำให้ฉากโรแมนติกหรือบทพูดสำคัญดูยิ่งใหญ่ขึ้น นอกจากนี้ยังมีการใช้สตูดิโอในกรุงเทพฯ สำหรับฉากภายในที่ต้องการการควบคุมเสียงและแสงอย่างเข้มงวด สองสไตล์นี้พอกันดี กลบจุดอ่อนของกันและกันจนละครออกมาเต็มไปด้วยบรรยากาศที่จับต้องได้จริงๆ