เวียงร้อยดาว ออกอากาศครั้งแรกเมื่อไหร่?

อยู่ดี ๆ ก็โดนลากข้ามภพ! กลายเป็น จอมนางแห่งเวียงล้านนาโบราณ ยังไม่ทันได้ตั้งตัวดี ก็ถูกจับให้ออกทัพกับ แม่ทัพหน้านิ่ง ที่ชอบสังหารเป็นงานอดิเรก โชคดีที่ได้ทีมงานสุดป่วน มาเพิ่มความเครียด ความฮา และดราม่า กลางเวียงลี้ลับมีทั้ง ผีสิง คำสาป อดีตชาติ และศพที่ฝังไม่ยอมสงบ ! จะเอาชีวิตรอด หรือจะหลงรักเขาก่อนถูกเชือด ต้องลุ้นกันทุกตอน!

หากพระเจ้ากำหนดพรหมลิขิตในเส้นทางรักครั้งนี้ ได้โปรดอย่าใจร้ายกับพวกเขานักเลย ความรักที่มีแต่ความซับซ้อนหากจุดจบคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมดจะเป็นเช่นไรโปรดติดตาม #สุดขอบฟ้านับดาว

ในท่ามกลางมรสุมการเมืองและเงาทมิฬของจารชนแห่งแคว้นจ้าว ความรักคือ "ยุทธศาสตร์" ที่แข็งแกร่งที่สุด เมื่อ เสิ่นเวย ปราชญ์หญิงผู้เปี่ยมวิสัยทัศน์ต้องเคียงคู่ จักรพรรดิจ้าวลวี่ กษัตริย์ผู้ทรงอำนาจเพื่อพยุงแผ่นดินที่ร้าวฉานให้กลับมาผงาดอีกครั้ง นี่คือการเดินทางของหงส์มังกรที่ไม่ได้ร่วมเพียงบัลลังก์ แต่ร่วมวางรากฐานการศึกษา เศรษฐกิจ และความมั่นคงด้วย "ใจ" เป็นเดิมพัน จากสนามรบสู่โต๊ะเจรจา จากห้องเครื่องสู่ห้องเรียนหลวง พวกเขาพิสูจน์ให้เห็นว่าความรักที่ไร้รอยร้าว คืออานุภาพที่ทรงพลังเหนือคมดาบใดๆ มาร่วมเป็นสักขีพยานในตำนานรักที่ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยเลือด แต่ด้วยปัญญาและความเมตตา ที่จะถักทอเป็นความผาสุกชั่วนิรันดร์ให้แก่แผ่นดิน

เจ็ดวันเจ็ดคืนบนหอดูดาว เซียวจิ่งเหยียนไม่แม้แต่จะมาเหลียวแลอวิ๋นเจาเลยสักแวบเดียว เขากักขังนางไว้ถึงสามปี ทุกวันที่ลงท้ายด้วยเลขสามและเลขเจ็ดของทุกเดือนจะต้องกรีดเลือดนางสามจอก แต่นางกลับไม่เคยร้องเจ็บสักคำ เขาบอกว่าจะส่งนางเข้าวังเพื่อไปตายแทนหลินชิงหลาน นางก็ตอบตกลง เซียวจิ่งเหยียนคิดว่านางเปลี่ยนไปแล้ว ยอมอ่อนข้อให้แล้ว และในที่สุดก็ยอมเชื่องแต่โดยดี เขาไม่รู้เลยว่า นางเพียงแค่ไม่อยากเจ็บปวดเพราะเขาอีกต่อไปแล้ว ในคืนที่เข้าวัง อวิ๋นเจาหยิบยาแกล้งตายที่เขาเคยให้ไว้ออกมา โดยไม่รู้ว่าหลินชิงหลานได้สับเปลี่ยนมันเป็นยาพิษที่ทำให้ตายจริงไปตั้งนานแล้ว ขณะที่นางเงยหน้ากลืนยานั้นลงไป ทว่าจ้าวเหยียนที่ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกรกลับคว้าข้อมือนางไว้ แล้วก้มลงมองนางด้วยขอบตาที่แดงก่ำ ต่อมาเมื่อเซียวจิ่งเหยียนยกทัพกลับมาอย่างผู้ชนะจากชายแดนเหนือ เขาบุกเข้าไปในวังเพื่อตามหานางราวกับคนบ้าคลั่ง ทว่าในตอนนั้น ราชโองการพระราชทานสมรสได้ถูกประกาศลงมาเสียแล้ว เซียวจิ่งเหยียนเฝ้ารออวิ๋นเจาอยู่ภายนอกสวนซวงหัวตลอดทั้งฤดูใบไม้ร่วง อวิ๋นเจารินเหล้าด้วยมือตนเองหนึ่งจอก แล้วเลื่อนไปตรงหน้าเซียวจิ่งเหยียน เขามองหน้านาง หยาดน้ำตาไหลรินลงมาจากหางตา ก่อนจะยกขึ้นดื่มจนหมดจอกทั้งรอยยิ้ม "ชาติหน้า" เขาเอ่ย "กระหม่อมจะจำพระองค์ให้ได้ตั้งแต่สบตาครั้งแรกพะยะค่ะ" ยามที่เขาล้มพับลงไป มุมปากยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้ม อวิ๋นเจายื่นมือออกไป ลูบโครงหน้าของเขาผ่านความว่างเปล่าอย่างแผ่วเบา จากนั้นปาดน้ำตาที่หางตาของตนเองออก ชาติหน้า เดินให้ช้าลงหน่อยเถิด เซียวจิ่งเหยียน

เพราะมีดวงกินภรรยา ฟางเทียนอวี้จึงไปทำพิธีปัดเป่าสิ่งไม่ดีที่สำนักร้อยบุปผา สำนักที่ขึ้นชื่อเรื่องการปัดเป่าสิ่งอัปมงคลและยังขึ้นชื่อเรื่องสมุนไพรชั้นดีทำให้บุรุษและสตรีมีใบหน้าที่หล่อเหลาสวยงาม แต่ทว่าเขากลับได้พบ เซียวเหมยลี่ สตรีผู้ข้ามภพมาอยู่ในร่างของคุณหนูตระกูลเซียว ผู้ถูกเรียกขานว่า ธิดาสวรรค์ แต่นางไม่รู้เรื่องของสำนักร้อยบุปผาจึงทำพิธีมั่ว ๆ ให้กับเขา เรื่องราววุ่นวายปนฮาจึงบังเกิด

นางร้ายไป๋หรงระลึกชาติได้ว่าตนเองเมื่อชาติที่แล้วเป็นฮองเฮา ชาตินี้เธอมีชาติกำเนิดต่ำต้อย เธอจะใช้ความสามารถเมื่ออดีตชาติให้ตนกลายหงส์อีกครั้ง