แม่ควรอวยพรลูกสาววันเกิดอย่างไรให้ซึ้งใจ?

เรื่องราวเริ่มขึ้นเมื่อนักเขียนท่านหนึ่งเขียนนิยายไม่สมเหตุสมผลเขียนให้ตัวร้ายต้องฆ่าลูกตัวเองที่มีพระรองเป็นพ่อ นางทำทั้งหมดเพื่อใส่ร้ายน้องสาวต่างมารดาเพียงเท่านั้นที่บังอาจแย่งชิงทุกอย่างไปจากนาง ผลสุดท้ายนางร้ายผู้นี้ถูกเกลียดชังจากสามี อีกทั้งการใส่ร้ายของนางกลับไม่สำริดผล ในใจเต็มไปด้วยความคับแค้นและรู้สึกผิดต่อลูกน้อยในเวลาเดียวกันจนสุดท้ายนางต้องฆ่าตัวตายเพื่อชดใช้ความผิด ฉางเห่ย....นักเขียนไส้แห้งมีความฝันอยากเขียนนิยายให้เป็น Bestseller แต่ความฝันของเธอต้องพังทลายเพราะต้องมาตายด้วยอาการใหลตายเนื่องจากโหมงานปั่นนิยายอย่างหนัก พอตื่นขึ้นมาครั้งนี้ฟื้นขึ้นมาอยู่ในร่างของนางร้ายที่ตนเองเป็นคนเขียนขึ้นมาเอง....... ฉางเห่ยขอใช้โอกาสนี้ในการแก้ไขตัวละครของตนเอง จากแม่ใจร้ายที่ใช้ลูกเป็นเครื่องมือในการทำลายคนอื่น นางขอเป็นแม่ที่ดีของเจ้าตัวน้อย...... ในเมื่อตายไปแล้วจะให้มานั่งเสียใจที่ปั่นนิยายไม่จบ และลงขายไม่ทัน ก็ขอให้ชีวิตทั้งหมดแก้ไขความผิดของตัวละครก็แล้วกัน แล้วเจ้าก้อนแป้นสีขาว อายุ สามขวบปีก็น่าเอ็นดูเสียเหลือเกิน

เพราะความบังเอิญที่ทำให้เขาเผลอตกหลุมรักรอยยิ้มของเธออย่างไม่ตั้งใจ เขาจึงพร้อมที่จะหมุนวนอยู่รอบตัวเธอและโอบกอดเธอด้วยหัวใจ

เถ้าธุลีในกาลก่อน มอบโอกาสหวนคืน... จากมารดาเลี้ยงผู้ร้ายกาจในความทรงจำอันเลือนราง สู่มารดาผู้หมายมั่นที่อยากจะแก้ไขชะตาที่ผิดพลาด เมื่อสายลมของอดีตพัดหวน เหออวี้หลัน จะถักทอสายใยรักครั้งใหม่ให้มั่นคง หรือจะปล่อยให้กงล้อโชคชะตาซ้ำรอยเดิมอันปวดร้าว?

ฉันขอร้องฟู่เยว่ชวน 99 ครั้ง ในที่สุดเขาก็ตกลงที่จะพาลูกสาวไปตั้งแคมป์บนภูเขาในวันเกิดเธอเมื่อฉันพบลูกสาวของฉันที่เชิงเขาในตอนกลางคืนของวันรุ่งขึ้น เธอตายแล้วในมือ เธอยังคงถือภาพครอบครัวไว้อย่างแน่น ฉันคุกเข่าต่อหน้าศพของลูกสาวอย่างใจสลาย แต่ฟู่เยว่ชวนกลับอัปเดตไอจีของเขา พร้อมแคปชั่นว่า คุณกับลูก ล้วนเป็นสมบัติของผม ในรูปถ่าย เขาและเพื่อนวัยเด็กของเขาจูงเด็กหญิงคนหนึ่ง กําลังมองพระอาทิตย์ตกที่ไกล ๆ ที่มุมล่างซ้ายของรูปถ่ายเผยให้เห็นมือเล็ก ๆ นั่นคือมือของลูกสาวของฉัน รูปภาพที่โหดร้ายนี้ถ่ายโดยลูกสาวของฉัน ……

คำสารภาพจากหญิงสาววัย 19 ปี: ของใหญ่ของพ่อบุญธรรมคือของขวัญบรรลุนิติภาวะที่ดีที่สุด “ชิงชิง พ่อแค่หยากจะเซอร์ไพรส์ลูกน่ะ” พ่อบุญธรรมเอ่ยขึ้น พลางกระชากกระโปรงของฉันอย่างบ้าคลั่ง...

"คุณอาคะ ในตัวคุณอามีอะไรยาวๆ แข็งๆ บ้างไหมคะ? หนูขอยืมใช้หน่อยสิ..." ระว่างที่พาเดินทางมาเที่ยวพักผ่อนสูดอากาศกับลูกสาว จู่ๆ เพื่อนสนิทของลูกสาวก็เดินหน้าแดงซ่านเข้ามาหาผมพร้อมกับเอ่ยปากขอสิ่งนี้ เธอนั่งลงบนผืนหญ้าตรงหน้าผม ก่อนจะแยกเรียวขาออกจากกันในทันที "ในทุ่งหญ้ามีแมลงค่ะ มันมุดเข้าไปใต้กระโปรงหนู คันจะแย่อยู่แล้ว... คุณอาพอจะมีไม้แท่งยาวๆ ไหมคะ? ช่วยเกาให้หนูหน่อย" เมื่อได้จ้องมองเรือนร่างอวบอิ่มเย้ายวนชวนมอง และเรียวขาที่ขาวเนียนละเอียดคู่นั้น ไฟปรารถนาในกายของผมก็ปะทุขึ้นมาจนร้อนพล่านทันที ในจังหวะที่ลูกสาวกำลังเผลอและไม่ทันสังเกต ผมรีบจัดการปลดกางเกงออกอย่างรวดเร็ว "ใช้ไม้มันจะไปรู้สึกดีอะไรล่ะ? อามีสิ่งที่ดีกว่านั้นอีกนะ" ...