หลังเกิดใหม่ ฉันจะล้างแค้นให้ลูกสาวที่เสียชีวิต の小説・ストーリー

"ฉันไม่ได้ชอบคุณตั้งแต่ตอนแรก และการมาอยู่กับคุณ ก็เพียงแค่ต้องการอาศัยอำนาจจากคุณเท่านั้น" "หลังจากที่คุณตายไปแล้ว ฉันจะพยายามบีบลูกสาวคนโตของคุณออกไป และให้ลูกชายของฉันมารับเป็นทายาททุกอย่างแทน"

คำพูดของบิดาไม่ต่างอะไรจากคำพูดของปีศาจร้าย ท่านจะรู้บ้างไหมว่าผู้ชายที่ท่านต้องการจะฆ่าคือคนคนเดียวกับคนที่ท่านจะฝากชีวิตของลูกสาวให้เขาได้ดูแล เธอพอจะปะติดปะต่อเรื่องราวทุกอย่างได้แล้วว่าทำไมต้นกล้าถึงได้กลับมาจัดการทำให้ชีวิตของเธอพังย่อยยับไม่เป็นท่า เขาคงต้องการแก้แค้นให ้กับครอบครัวที่สูญเสียจากน้ำมือของบิดา ไปแต่ไม่เป็นไรผลกรรมที่พ่อของเธอได้ทำเอาไว้เธอจะขอน้อมรับมันทั้งหมดไว้ด้วยตนเอง

“ถ้าพี่ยังไม่หายแค้น ฉันก็หาทางทำให้ลูกสาวตระกูลหลินคนนั้นลำบากมากขึ้นอีกหน่อยได้...”

"ก็ใช่...แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แค่ความแค้นของเอ็งแล้ว" จ่าแฉล้มพูดช้า ๆ แต่ชัดทุกคำ "มันเกี่ยวกับลูกสาวฉันด้วย ถ้าพวกนั้นไม่หยุด มันจะเอาชีวิตทุกคนที่ขวางทาง รวมถึงขวัญ ฉันไม่มีวันนั่งเฉย"

เธออยู่ตรงนี้ และเธอจะไม่หนีอีก “ฉันไม่เคยคิดจะล้างแค้นแทนใคร…แต่ถ้าใครมันทำให้ลูกฉันเสี่ยงอีก ฉันจะลุยด้วยทุกอย่างที่ฉันมี” เสียงของเธอนุ่ม แต่แข็งแรงอย่างน่าประหลาด ความกลัวถูกข่มด้วยเป้าหมาย—ไม่ใช่เพื่อตัวเอง...แต่เพื่อลูก

“ลูกของข้าจะต้องมีชีวิตที่ดีกว่าเจ้าจือหยู ลูกของข้าจะต้องอยู่เหนือทุกคนในแคว้นนี้ แม้ข้าจะต้องทำลายเจ้าก็ตาม” นางยิ้มบาง ๆ แม้ในใจจะเต็มไปด้วยไฟแค้นที่พร้อมเผาผลาญ นี่ไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการแก้แค้นที่นางรอคอยมาเนิ่นนาน

"ซือเหยียน มันไม่ยุติธรรมกับฉันเลย……เพื่อคุณ ฉันสูญเสียลูกไป แต่คุณต้องการใช้ฉันล้างแค้นเสิ่นม่าน! ทําไม!" ซูเฉี่ยนเฉี่ยนกัดฟันและดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ําตาแห่งความอัปยศ "เพราะว่าเสิ่นม่านเป็ฯผู้หญิงที่ฉันรัก"

เธอฆ่าลูกฉัน ก็แค่เอาชีวิตแลกด้วยชีวิต ฟู่ฉีชวนขมวดคิ้วแน่น สีหน้าทำให้รู้สึกหนาวลึกไปถึงกระดูก "คุณเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? หรือคุณจะบอกว่าผมไม่เคยเห็นะาตุแท้คุณเลย" "ฉันมันก็คนแบบนี้แหละ! ถ้าคุณอยากจะล้างแค้นแทนเธอ งั้นคุณก็ฆ่าฉันเลยสิ!" "คุณค ิดว่าผมจะไม่ทำงั้นหรอ?!"

“หม่อมฉันอยากจะสับทุกคนเป็นพัน ๆ ชิ้นเพื่อล้างแค้นให้ท่านพี่ ที่ทำให้หลานสาวของหม่อมฉันเป็นกำพร้า” “เช่นนั้นก็ทำเถอะ สังหารทุกคน สังหารข้า ทำทุกสิ่งที่จะทำให้เจ้าสบายใจ” หยางหมิงลูบหลังนางอย่างอ่อนโยน

"มึงรู้ไหม? ว่าลูกมึงตอนนี้ยับเยินขนาดไหน? ​ ตอนนี้แทบจะไม่เป็นผู้เป็นคนด้วยซ้ำมึงหัดแหกตาดูบ้าง กูไม่อยากจะเชื่อว่าผู้ชายแบบมึง จะกล้าส่งลูกสาวที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของมึง มาล้วงความลับของพวกกู มึงยังเป็นคนอยู่ไหม?ที่ส่งเธอมา" "ต่อให้มากกว่านี้กูก็จะทำ กู ต้องการแก้แค้นพวกมึง ตระกูลระยำของพวกมึงต้องพินาศ"