Share

ลูกสาวตายไป สามีฉันกลับโพสต์รูปครอบครัวกับรักแรก
ลูกสาวตายไป สามีฉันกลับโพสต์รูปครอบครัวกับรักแรก
Penulis: หมั่นโถวน้อย

บทที่ 1

Penulis: หมั่นโถวน้อย

“น่าจะพลัดตกลงมาจากที่สูง...”

ตํารวจพูดกับฉันแบบตัวต่อตัว แต่ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย

ในสายตาของฉันมีแต่ลูกสาวของฉัน ลูกสาวตัวน้อยของฉัน

เธออายุเพียง 5 ขวบ น่ารักเหมือนนางฟ้า แต่ดวงตากลมโตที่เปล่งประกายอยู่เสมอของเธอปิดสนิทในขณะนี้และจะไม่มีวันลืมตาได้อีกแล้ว

ฉันคุกเข่าลงตรงหน้าเธออย่างช้า ๆ และจับมือเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยบาดแผลของเธอขึ้นมา นาฬิกาโทรศัพท์ที่สวมให้เธอหายไปแล้ว

"ซีซี ลูกลืมตามองแม่หน่อยได้ไหม? แม่ซื้อตุ๊กตาตัวโปรดมาให้ลูกแล้ว ลูกบอกว่าวันหลังจะกอดมันนอนด้วยกันไม่ใช่เหรอ?

“แล้วลูกแอบหลับคนเดียวได้ยังไง”

แต่ไม่ว่าฉันจะเรียกเธอยังไง เธอก็ไม่ตอบสนอง

ฉันเปิดฝ่ามือของเธอ และพบภาพครอบครัวที่เธอวาดให้กับครอบครัวของเราสามคน ฉันอดไม่ได้ที่จะร้องไห้อย่างขมขื่น

ตอนนี้เป็นเวลาตี 3 เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน ฉันพบศพของเธอที่เชิงเขาที่เธอกําลังตั้งแคมป์กับ ฟู่เยว่ชวน พ่อของเธอ

และเมื่อเธอออกไปข้างนอกในบ่ายวันก่อน เธอยังคงกระโดดโลดเต้นอยู่

ตอนนั้นฉันเป็นคนอุ้มเธอขึ้นเบาะหลังของฟู่เยว่ชวนด้วยตัวเอง

“ซีซี ตอนกลางคืนจะไปนอนกับพ่อในเต๊นท์บนภูเขาแล้ว มีความสุขไหม?”

เธอพยักหน้าอย่างแรงและทําท่าทางกลัวเล็กน้อยกับฉันอีกครั้ง

เธอพูดไม่เป็น ตั้งแต่เกิดมาก็พูดไม่เป็นแล้ว

ฉันยังจําได้ว่าฉันบอกเธอว่า "ซีซีไม่ต้องกลัวนะ มีพ่ออยู่ เขาจะปกป้องลูกเอง"

ห้าปีนับตั้งแต่เธอเกิดมา ฟู่เยว่ชวนมักจะมีเหตุผลที่จะไม่ฉลองวันเกิดกับเธอ ครั้งนี้ฉันขอร้องฟู่เยว่ชวนล่วงหน้าถึง 99 ครั้ง เขาจึงฝืนใจตอบตกลง

เขามองมาที่ฉันอย่างหงุดหงิดเมื่อเขาขึ้นรถ

"พูดจบหรือยัง? ถ้าฟ้ามืดลงก็ไม่ต้องไปแล้ว”

เขารับปากว่าจะไปแคมป์ปิ้งกับซีซี ดูพระอาทิตย์ตกดิน แต่เงื่อนไขคือฉันห้ามไปด้วย

ซีซีอยากฉลองวันเกิดกับพ่อ ความปรารถนาในวันเกิดของปีที่แล้วของเธอก็คือสิ่งนี้

“โอเค โอเค” ก่อนปิดประตู ฉันตรวจสอบนาฬิกาโทรศัพท์ของซีซีอย่างละเอียดอีกครั้ง "ถ้ามีอะไร อย่าลืมโทรหาแม่นะ โอเคไหม?"

แม้ว่าเธอจะพูดไม่ได้ แต่เรามีข้อตกลงกัน ถ้าเธอตกอยู่ในอันตราย ก็โทรหาฉันโดยที่ไม่ต้องพูดอะไร

ฉันคิดว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว

แต่ไม่คิดว่าใบหน้าเล็ก ๆ ที่สะท้อนบนหน้าต่างรถจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นเธอยังมีชีวิตอยู่

เช้าวันรุ่งขึ้น ฟู่เยว่ชวนไม่ได้ส่งซีซีกลับมา และซีซีเองก็ไม่ได้กลับมา

ฉันวิ่งไปหาบนภูเขา ที่นั่นเหลือแต่เต๊นท์ที่ชํารุดและขยะกองหนึ่ง

ฉันตามหาคนบนภูเขาไปพลางโทรหาฟู่เยว่ชวนไปพลาง

จนกระทั่งดึกดื่นเที่ยงคืน ฟู่เยว่ชวนจึงโทรกลับและด่าด้วยความโกรธ

“เจี่ยนเยว่ เธอบ้าไปแล้วหรือไง? ไม่รู้เหรอว่าวันนี้ฉันเพิ่งมาถึงโรงแรมเพราะไปทํางานนอกสถานที่ โทรหาทั้งวันอยู่ได้ไม่หยุดหย่อน เธอไม่พักผ่อน แต่คนอื่นต้องพักผ่อนนะ”

ตอนนั้นฉันยังถอนหายใจด้วยความโล่งอก "ขอโทษที่รบกวนคุณนอนนะคะ แต่ทําไมคุณไปทำงานถึงยังพาซีซีไปด้วยล่ะคะ?"

ความอ่อนแอของฉันแลกมาด้วยรอยยิ้มเย็นชาของฟู่เยว่ชวน

“ฉันให้เขากลับบ้านตั้งนานแล้ว เธอทําคนหายเองแล้วตอนนี้มาโทษฉันใช่ไหม ! เธอเป็นแม่คนภาษาอะไรกัน !”

“…… ฉันรู้แล้ว เจี่ยนเยว่ เธอเห็นไอจีนั้นจึงจงใจโกหกใช่ไหม?”

“ฉันก็แค่พาเวยเวยมาตั้งแคมป์กับลูกสาวของเขาไม่ใช่เหรอ? เด็กกําพร้าและแม่หม้ายอย่าวพวกเขาไม่มีใครดูแล ฉันดูแลหน่อยจะเป็นไรไป? เธอมาเสแสร้งทำฉันจนสะอิดสะเอียนไปหมดแล้ว”

ฉันเปิดไอจีของเขา

เห็นรูปที่เขาโพสต์ใหม่นั้น

ในภาพเขาและแม่ลูกหลิ่วเวยเวยคู่นั้นต่างหากที่เป็นเหมือนครอบครัว

และรูปนี้ ซีซีของฉันถ่ายให้พวกเขาด้วยตัวเอง

เขาโหดร้ายและน่ากลัวแค่ไหน

แต่มาถึงขั้นนี้ ฉันก็ยังคิดว่า เขาคงไม่ทิ้งลูกสาวแท้ ๆ ไว้คนเดียวหรอก

จนกระทั่งฉันเห็นศพที่เย็นชาของลูกสาวที่เชิงเขา ที่โดนสุนัขป่าหลายตัวกัดมือและเท้าของเธอจนเละเทะ

ใบหน้าของเธอซีดและส่งกลิ่นเหม็นของศพ

ในขณะนั้นฉันรู้สึกว่าหัวใจของฉันถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ

“สามีคุณโทรหาคุณ คุณจะรับหน่อยไหมครับ?”

เสียงตํารวจดึงฉันกลับสู่ความเป็นจริง

ฉันมองคําว่าสามีที่ปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์...
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ลูกสาวตายไป สามีฉันกลับโพสต์รูปครอบครัวกับรักแรก   บทที่ 9

    หัวใจของฉันเริ่มเต้นอย่างบ้าคลั่งและเกือบจะกระโดดออกจากหน้าอกของฉัน"แล้วทําไมเธอไม่พาซีซีไปเรียกแท็กซี่ที่เชิงเขาด้วยล่ะ? ถ้าเธอพาลูกไปที่เชิงเขา อาจมีคนเห็นพวกเขา บางทีลูกอาจจะไม่... ไม่ตายก็เป็นไปได้”ขอบตาของฉันแดงแล้วฟู่เยว่ชวนหลับตาลง “เพราะซีซีบอกว่า ผีเสื้อบนภูเขานั้นสวยงามมาก ลูกอยากดูอีกสักพัก”ฉันนึกถึงผีเสื้อสีขาวตัวนั้นที่สุสานอีกแล้วในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้เสียงของหลิ่วเวยเวยดูเป็นกังวลเล็กน้อย“พี่ชวน พี่บล็อคฉันแล้ว ฉันติดต่อพี่ไม่ได้ พี่เปิดประตูได้หรือเปล่า ฉันพาเถียนเถียนมาเยี่ยมพี่แล้ว”“จากนี้ไป พี่สามารถถือเถียนเถียนเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของพี่ได้แล้วนะ พี่ชอบเถียนเถียนมากไม่ใช่เหรอ?”ฉันยิ้มเยาะใบหน้าของฟู่เยว่ชวนเต็มไปด้วยความอับอาย“เปิดประตูสิ”ฉันสั่งฟู่เยว่ชวนเปิดประตูตามที่ฉันปรารถนาหลิ่วเวยเวยกระโจนเข้าหาเขาทันที แต่ถูกเขาขวางไว้อย่างรังเกียจ“เธอทําอะไรน่ะ?”หลิ่วเวยเวยมองเขาอย่างน่าสงสาร “พี่ชวน ฉันรู้ว่าพี่เสียใจมาก แต่...”หลิวเว่ยเว่ยเห็นฉันอยู่ในห้องนั่งเล่นและไม่ได้พูดต่อฉันมองแธออย่างสุขุมเยือกเย็น“ต่

  • ลูกสาวตายไป สามีฉันกลับโพสต์รูปครอบครัวกับรักแรก   บทที่ 8

    “ไม่นะ”ฟู่เยว่ชวนตกใจ เขายกมือสองฉันงขึ้นแล้วถอยหลังไป ไม่กล้าเข้าใกล้ฉันอีกแม้แต่ครึ่งก้าวฉันจ้องมองเขาอย่างดุร้าย จนกระทั่งเขาถอยกลับไปในระยะที่ปลอดภัย“ฉันไม่ได้มารื้อฟื้นกับคุณ ฉันมีเรื่องจะถามคุณ”คําพูดที่ไม่จําเป็น ฉันขี้เกียจพูดแม้แต่คําเดียวฟู่เยว่ชวนมองฉันอย่างประหม่า“คุณวางมันลงก่อน อย่าทําร้ายตัวเอง”ฉันจะไม่ทําร้ายตัวเองฆาตกรที่ฆ่าซีซียังหาไม่เจอ ฉันจะมีชีวิตอยู่อย่างดีฉันวางเศษแก้วลง แต่ยังคงกําแน่นอยู่ในฝ่ามือ เผื่อว่าฟู่เยว่ชวนจะทําอะไรเกินขอบเขตอีก“ฟู่เยว่ชวน คุณฆ่าซีซีใช่ไหม?”พอฉันถามเสร็จ ทั้งห้องรับแขกก็เงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตกรูม่านตาของฟู่เยว่ชวนค่อยๆขยายใหญ่ขึ้น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง"คุณสงสัยผมเหรอ? !”เขาชี้ไปที่ตัวเอง“ในสายตาของคุณ ผมเป็นสัตว์เดรัจฉานแบบนี้เหรอ? ! คณคิดว่าผมจะฆ่าลูกสาวตัวเองด้วยมือตัวเองอย่างนั้นเหรอเนี่ย !”ปฏิกิริยาของเขารุนแรงมาก ทําให้ฉันแยกไม่ออกว่าจริงหรือเท็จวันนี้สถานีตํารวจโทรมาหาฉัน บอกว่าเจอนาฬิกาโทรศัพท์ของซีซีที่ยอดเขาฉันหยิบนาฬิกาออกมาและวางไว้บนโต๊ะ“คุณน่าจะรู้ว่า เวลาซีซีออกไปฉันงน

  • ลูกสาวตายไป สามีฉันกลับโพสต์รูปครอบครัวกับรักแรก   บทที่ 7

    เดินออกจากสถานีตํารวจ ในหัวฉันยังนึกถึงคําพูดที่ตํารวจเพิ่งพูดกับฉันนั่นเป็นภูเขาป่าแห่งหนึ่ง ไม่มีกล้องวงจรปิด วันนั้นคนที่ไปตั้งแคมป์ไม่ได้มีแค่ซีซีกับฟู่เยว่ชวนไม่กี่คน ยังมีคนอื่นด้วย“คุณวางใจได้ เราจะหาฆาตกรตัวจริงโดยเร็วที่สุดและคืนความยุติธรรมให้ลูกสาวของคุณ”ตํารวจเห็นฉันเสียลูกสาวไปอย่างน่าสงสาร จึงเอานาฬิกาเรือนนั้นที่ควรจะเป็นหลักฐานคืนให้ฉันเพื่อเป็นที่ระลึกแสงแดดส่องเหนือศีรษะ แต่ฉันกลับไม่รู้ตัวเลย เดินอยู่บนถนนเหมือนซากศพเดินได้ฉันหวนนึกถึงคําพูดและการกระทําทั้งหมดของฟู่เยว่ชวนในสองวันนี้จะเป็นฟู่เยว่ชวนหรือเปล่า!เป็นไปได้ไหมที่เขาฆ่าลูกสาวของตัวเองเพื่ออยู่กับหลิ่วเวยเวยแม่ลูกคู่นั้น? !ฉันแค่รู้สึกว่าทั้งตัวจมลงไปในน้ำเย็น หนาวจนฉันสั่นฉันกลับถึงบ้าน ตั้งใจจะไปถามเขาให้รู้เรื่องแต่ฉันเพิ่งมาถึงบ้าน ก็ได้กลิ่นหอมของอาหารโชยมาไม่รอให้ฉันเปิดประตู ฟู่เยว่ชวนก็เปิดประตูออกก่อนตาของเขายังคงแดงอยู่ มุมปากของเขาฝืนยิ้มออกมา“เยว่เยว่ ผมได้ยินเสียงฝีเท้า รู้ว่าคุณกลับมาแล้ว”ฉันอึ้งไปสักพัก รู้สึกกระอักกระอ่วนนิดหน่อยเมื่อก่อนนี่เป็นบทพูดของฉันทั้งหมด

  • ลูกสาวตายไป สามีฉันกลับโพสต์รูปครอบครัวกับรักแรก   บทที่ 6

    “ผมขอโทษ”เขาคุกเข่าลงบนพื้นและโขกหัวให้ฉัน“พ่อขอโทษ”เขาหันกลับมาอีกครั้งและโขกหัวกับซีซี“ขอโทษนะ”เขาพึมพํากับตัวเองด้วยเสียงร้องไห้“ผมสมควรตาย คนที่สมควรตายคือผม”“ใช่ ทําไมคนที่ตายไม่ใช่คุณล่ะ?”ฉันคิดว่าฉันจะไม่ร้องไห้เพื่อเขาอีกแล้ว แต่กลับน้ำตาไหลเพื่อเขาอีกครั้งตอนที่ฉันรู้จักฟู่เยว่ชวน ฉันอายุแค่ 20 ปี เป็นช่วงวัยที่ดี แต่ฉันไม่อยากได้อะไร แค่อยากมีลูกให้เขาเขาเคยบอกฉันนับครั้งไม่ถ้วน“เยว่เยว่ ถ้าคุณคลอดลูกสาวให้ผมสักคนคงดีไม่น้อย จะได้สวยและน่ารักเหมือนคุณ”“คุณกับลูกสามารถใส่ชุดแม่ลูก ใส่กระโปรงแบบเจ้าหญิง แล้วผมจะเป็นอัศวินคอยคุ้มกันพวกคุณสองคนเอง”เขาเป็นนักต้มตุ๋นชั้นนําของโลกหลอกฉันจนหัวหมุนฉันจ่ายราคาที่เจ็บปวดสําหรับตัวเองที่เชื่อเรื่องไร้สาระของนักต้มตุ๋น"ฟู่เยว่ชวน เซ็นใบหย่าหรือยัง? วันนี้ฉันว่าง ไปทําเอกสารที่สำนักงานเขตโดยตรงเถอะ”ฉันจัดดินบนพื้นให้เรียบร้อย สุดท้ายก็จูบซีซี แล้วหันหลังเดินจากไปฟู่เยว่ชวนเดินโซซัดโซเซตามเงาร่างของฉันทัน“เยว่เยว่ ผมจะไม่หย่า.”ฉันหยุดเดิน เขาก็หยุดเดินด้วยเขาอยู่ในตําแหน่งที่ไม่ใกล้ไม่ไกล ตาแดงก่ำแต

  • ลูกสาวตายไป สามีฉันกลับโพสต์รูปครอบครัวกับรักแรก   บทที่ 5

    ในสถานที่จัดงานศพช่างตกแต่งใบหน้าได้เปลี่ยนกระโปรงเล็กตัวใหม่ให้ซีซี เป็นกระโปรงสโนว์ไวท์ตัวหนึ่งเธอรักเรื่องราวของสโนว์ไวท์มาก เธอบอกฉันว่าสโนว์ไวท์มีเพื่อนที่ดีเจ็ดคนและเธอก็อิจฉามากเธอพูดไม่ได้ตั้งแต่เด็ก เด็กคนอื่น ๆ จึงไม่ชอบเล่นกับเธอ แม้แต่ผู้ปกครองของเด็ก ๆ เหล่านั้น ยังพูดว่าการเป็นใบ้ของซีซี เป็นโรคติดต่อได้ ห้ามเด็ก ๆ เล่นกับเธอเธอจึงอยู่คนเดียวมาโดยตลอดและตอนนี้ ฉันก็ต้องอยู่คนเดียวเหมือนกันแสงแดดแรกในตอนเช้าส่องลงบนใบหน้าเล็ก ๆ ที่ซีดเซียวของเธอ ฉันคอยเฝ้าดูเธอจนถึงสุสานที่นี่เป็นที่ราบ ไม่มีภูเขาสูง ไม่มีหน้าผา และไม่มีสุนัขป่าด้วยตอนฝัง ฉันเอาตุ๊กตาตัวนั้นวางไว้ในอ้อมอกของเธอ แล้วสุดท้ายก็พูดกับเธอว่า"ลูกรัก ชาติหน้าลูกเกิดเป็นสัตว์เล็ก ๆ ที่มีปีกดีไหม? เอบแบบชนิดที่ว่าบินได้จะได้ไม่หกล้ม”พอฉันพูดจบ ผีเสื้อสีขาวทั้งตัวตัวหนึ่งก็หยุดลงที่ตําแหน่งหัวใจของฉันดูเหมือนว่าซีซีกลับมาแล้วมันกระพือปีกเหมือนกําลังพูด“แม่ดูสิ หนูมีปีกแล้ว”“แม่คะ อย่าปวดใจแทนหนู อย่าร้องไห้เลย”ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไป ร้องไห้ออกมาทันใดนั้น เสียงของฟู่เยว่ชวนก็ดังมาจากด้านห

  • ลูกสาวตายไป สามีฉันกลับโพสต์รูปครอบครัวกับรักแรก   บทที่ 4

    “ใบมรณบัตร คุณอ่านหนังสือไม่ออกเหรอ?”ฉันแย่งเอกสารกลับมา รู้สึกว่าลายนิ้วมือของฟู่เยว่ชวนที่ทิ้งไว้บนนั้นทําให้ฉันสะอิดสะเอียนฟู่เยว่ชวนจ้องฉันเขม็งด้วยสายตาแปลก ๆ“เจี่ยนเยว่ เธอบ้าไปแล้วเหรอ ซีซีเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของเธอ เธอกล้าปลอมแปลงเอกสารแบบนี้เพื่อหลอกฉันเหรอ !”น้ำตาของฉันแห้งแล้ว ร้องไห้ออกมาไม่ได้อีกแล้ว“ใช่ ซีซีเป็นลูกสาวของฉันคนเดียว ไม่เกี่ยวกับคุณ”ฉันเพิ่งยกเท้าขึ้น ทันใดนั้นหลิ่วเวยเวยก็พุ่งเข้ามาแย่งเอกสารในมือของฉันไปเธออ่านเอกสารอย่างละเอียดด้วยสีหน้าแปลก ๆ ไม่เว้นแม้แต่สาเหตุการตาย ในที่สุดเธอก็รู้สึกโล่งใจ“พี่เยว่เยว่ พี่ทําเรื่องแบบนี้ได้ยังไง ซีซีก็เป็นลูกสาวของพี่ชวนเหมือนกันนะ แม้ว่าพี่จะสาปแช่งลูกสาวของฉัน แต่ฉันก็ยังหวังว่าลูกสาวของพี่ชวนจะปลอดภัย”เธอเอาใบมรณะบัตรยัดใส่มือฉัน แล้วมองฉันด้วยความลําพองใจ“ฉันรู้ว่าพี่กําลังหึงอยู่ แต่พี่อย่าก่อเรื่องอีกได้ไหม”“ไสหัวไป!”ฉันผลักเธอออกอย่างแรงและรีบวิ่งออกจากบ้านที่ที่มีพวกเขาอยู่ ฉันมีแต่รู้สึกอยากอ้วกฉันเพิ่งขึ้นรถ ฟู่เยว่ชวนก็ขวางประตูรถไว้"เจี่ยนเยว่ “เธออย่าก่อเรื่องเลย ซีซีอยู่ที่ไหนกันแ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status