โพไซดอน มหาวิบัติ เรือยักษ์ มีภาคต่อหรือไม่

แฟนพันธุ์แท้หนังไต้หวันที่ชอบติดตามผลงานใหม่ๆ มักจะรู้จัก 'โพไซดอน มหาวิบัติ เรือยักษ์' จากคลิปตัวอย่างในยูทูบก่อนใครเพื่อน หนังเรื่องนี้สร้างจากเค้าโครงจริงของอุบัติเหตุเรือโพไซดอนในปี 1972 ที่ถูกนำมาปัดฝุ่นใหม่ด้วยเอฟเฟกต์และเทคนิคการถ่ายทำสมัยใหม่ ผมชอบวิธีที่ผู้กำกับเล่นกับมุมกล้องใต้ทะเล ทำให้เห็นความน่ากลัวของมหันตภัยจากมุมมองที่น่าสะพรึงกลัว ใครอยากดูแบบเต็มๆ ตอนนี้หาซื้อดีวีดีได้ที่ร้านหนังออนไลน์ชั้นนำหลายเจ้า หรือจะรอสตรีมมิ่งในแพลตฟอร์มใหญ่ๆ ก็มีโอกาสสูงที่จะได้เห็นในเร็วๆ นี้

พูดถึง 'โพไซดอน มหาวิบัติ เรือยักษ์' แล้วนึกถึงความตื่นเต้นตอนที่ได้ตามดูตอนแรกๆ ซีรีส์นี้มีทั้งหมด 26 ตอนด้วยกัน จริงๆ แล้วความพิเศษของเรื่องนี้อยู่ที่การผสมผสานระหว่างการต่อสู้สุดระทึกกับความลึกลับของเรือโพไซดอน แต่ละตอนมีการพัฒนาตัวละครที่ลุ่มลึก โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างลูกเรือกับฝ่ายต่อต้าน พล็อตเรื่องที่ค่อยๆ คลี่คลายทำให้อยากติดตามต่อแม้จะจบไปแล้ว บรรยากาศสมบุกสมบันบนเรือยักษ์ถูกถ่ายทอดได้อย่างสมจริงจนรู้สึกเหมือนได้อยู่บนนั้นด้วย

นั่งดู 'โพไซดอน มหาวิบัติ เรือยักษ์' จบเมื่อคืนนี้เลย ตอนแรกก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากเพราะไม่ค่อยชอบแนวภัยพิบัติสักเท่าไหร่ แต่พอดูจริงๆกลับติดงอมแงม! ตัวเรื่องอาจจะดูคลาสสิกหน่อยๆแนวเรือจมน้ำ แต่ความตื่นเต้นมันอยู่ที่รายละเอียดของตัวละคร แต่ละคนมีปมและพัฒนาการที่น่าสนใจ เวลาเห็นเขาต่อสู้กับสถานการณ์ก็อดห่วงไม่ได้ โดยเฉพาะฉากที่เรือเริ่มเอียงแล้วทุกคนต้องหาทางปีนขึ้นไปข้างบน นั่นแหละที่ตื่นเต้นจนลืมหายใจเลยล่ะ อนิเมะเรื่องนี้สอนให้เห็นว่ามนุษย์เมื่อเจอวิกฤตจะทำยังไง บางคนเสียสละ บางคนเห็นแก่ตัว มันสะท้อน人性ได้ดีมากๆ

เรื่องราวของ 'โพไซดอน' ใน 'มหาวิบัติ เรือยักษ์' เป็นการผสมผสานระหว่างวิทยาศาสตร์สุดขอบเขตกับความเชื่อทางศาสนาได้อย่างน่าสนใจนะ เรือยักษ์ลำนี้ถูกสร้างขึ้นจากเทคโนโลยีล้ำยุคที่ดัดแปลง DNA ของสิ่งมีชีวิตในทะเลลึก ผสมกับระบบควบคุมที่ใช้หลักการของ 'คลื่นเสียงความถี่พิเศษ' เพื่อบังคับให้มันเชื่อฟัง แต่จุดเปลี่ยนสำคัญอยู่ที่การทดลองที่ผิดพลาดของนักวิทยาศาสตร์กลุ่มหนึ่ง พวกเขาคิดว่าจะควบคุมพลังธรรมชาติได้ แต่กลับปลุกพลังดึกดำบรรพ์ที่ซ่อนอยู่ในท้องทะเลขึ้นมาแทน เสียงคลื่นที่ออกแบบมาสำหรับการควบคุม กลับกลายเป็นสัญญาณเรียกยักษ์ใต้ทะเลให้ตื่นขึ้นมาอาละวาดแทน

ตื่นเต้นเสมอเมื่อมีข่าวลือเกี่ยวกับจักรวาลอย่าง 'จอมมหาประลัย' ที่ทำให้แฟนๆ หวังกันไม่หยุด ฉันเป็นคนที่ตามทฤษฎีแฟนเมดและข่าววงในแบบจิกกัดบ้างเป็นครั้งคราว ความรู้สึกตอนนี้คือต้องมองสองมุมไปพร้อมกัน: ถ้าสตูดิโอยังมองว่าชื่อเสียงของแฟรนไชส์ยังขายได้ โอกาสจะมีทั้งภาคต่อหรือรีบูตก็สูง แต่ถ้าผลตอบรับที่มีก่อนหน้านั้นไม่แน่นหนา การรีบูตแบบปรับโทนหรือลดงบประมาณเพื่อทดลองตลาดก็เป็นทางเลือกที่สมเหตุสมผล เคยเห็นโมเดลแบบนี้ใน 'Mad Max: Fury Road' ที่กลับมาปรับทิศทางแล้วฮิตอีกครั้ง ดังนั้นฉันเลยคิดว่าสิ่งสำคัญคือการจัดการแบรนด์และการเลือกผู้สร้างที่เข้าใจแก่นเรื่องจริง ๆ ไม่ใช่แค่ขุดเอาชื่อเก่าออกมาใช้ซ้ำ หากมีการประกาศจริง จะสนุกมากถ้าทีมสร้างกล้าทดลองและเคารพตัวตนเดิมของเรื่อง

เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปสมัยที่อ่าน 'Attack on Titan' ภาคแรกจบแบบช็อกโลก ตอนนั้นแทบรอแทบไม่ไหวว่าจะมีภาคต่อไหม ความจริงคือการ์ตูนยักษ์หลายเรื่องมักถูกขยายเป็นซีรีส์ยาว เพราะความนิยมและเนื้อหาที่ยังเหลือ Potential อีกมาก อย่าง 'Berserk' ที่แม้ผู้เขียนจะเสียไป แต่ทีมงานก็ยังเดินเรื่องต่อ ส่วน 'Claymore' ที่แม้จบไปแล้ว แต่แฟนๆ ยังหวังให้มีภาคเสริมอยู่เรื่อยๆ มันขึ้นอยู่กับว่าจุดจบของภาคแรกปิดประเด็นชัดเจนแค่ไหน หรือยังมีช่องว่างให้เติมเต็มได้อีก

เพลงที่ใช้ใน 'โพไซดอน มหาวิบัติ เรือยักษ์' มีหลายเพลงที่เป็นเครื่องมือสำคัญในการสร้างอารมณ์ของหนัง Cataclysm เป็นชื่อเพลงหลักที่ใช้ในช่วงเรือล่ม ส่วนเพลง Poseidon Adventure ก็โดดเด่นในฉากเปิดตัว เราหลงรักเพลงเหล่านี้เพราะความยิ่งใหญ่และความตึงเครียดที่ถ่ายทอดออกมา การผสมผสานระหว่างออร์เคสตรากับเสียงประสานทำให้หนังเรื่องนี้จับใจตั้งแต่ต้นจนจบ ท่วงทำนองบางช่วงราวกับสะท้อนความสิ้นหวังของผู้รอดชีวิต แต่ก็มีบางช่วงที่ให้ความรู้สึกถึงความหวังเล็กๆ ทีมนักดนตรีทำออกมาได้ดีจนหลายคนถึงกับหาซาวด์แทร็กมาฟังแยกต่างหาก

ความคิดที่จะมีภาคต่อของ 'Prometheus' ทำให้ฉันกลับมานั่งคิดถึงเส้นทางที่ภาพยนตร์ชุดนี้เดินมาและอุปสรรคที่ยังอยู่ตรงหน้า การอ่านจากมุมมองแฟนเก่าแก่ของหนังไซไฟ ผู้กำกับเคยประกาศแผนไว้ชัดเจนหลังจาก 'Prometheus' ว่าอยากเล่าเรื่องต่ออีกหลายชิ้น และสิ่งที่ตามมาคือ 'Alien: Covenant' ที่เข้ามาตอบบางคำถามและขยายภาพตัวละครอย่างเดวิด แต่การที่เป็นแผนงานของผู้กำกับกับความเป็นจริงของวงการภาพยนตร์มักไม่ตรงกันเสมอไป: ผลตอบรับทางการเงิน, การควบรวมสตูดิโอ, และทิศทางของตลาดมีผลมาก ในกรณีนี้การควบรวมของบริษัทใหญ่อย่างที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นยิ่งทำให้การตัดสินใจสร้างภาคต่อมีความไม่แน่นอนเพิ่มขึ้น ในฐานะคนที่ติดตามข่าวสารและชอบชวนเพื่อนคุย ผมคิดว่าจุดที่ต้องจับตาคือ 1) บทที่นิ่งและตอบโจทย์ว่าภาคต่อจะยืนบนไอเดียไหน — จะเป็นการเชื่อมต่อไปสู่โลกของเอเลียนคลาสสิกหรือขยายตำนานของเอนจิเนียร์ 2) ความพยายามของสตูดิโอว่าพร้อมจะลงทุนในโปรเจกต์ที่เสี่ยงแบบนี้หรือไม่ และ 3) ช่องทางการฉาย — โรงหนังหรือสตรีมมิ่ง ซึ่งเปลี่ยนเกมไปแล้ว เหตุผลที่ผมยังคงมีหวังคือความเป็นไปได้ในการเล่าเรื่องของจักรวาลนี้ยังมีอีกมาก ถ้าทีมผู้สร้างอยากกลับมาและมีอิสระทางความคิด ภาคต่อของ 'Prometheus' อาจเกิดขึ้นในรูปแบบที่เราไม่คาดคิด เช่น โปรเจกต์ขนาดเล็กลงหรือซีรีส์ที่เจาะลึกตัวละครเดียวแทนภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ ท้ายที่สุดแล้ว ฉันมองว่าตอนนี้ยังไม่มีประกาศวันสร้างที่ชัดเจนและคงต้องติดตามการเคลื่อนไหวของผู้กำกับและสตูดิโอไปเรื่อย ๆ แต่ความเป็นไปได้ไม่ได้หมดไป—มันแค่ขึ้นอยู่กับว่าคนทำอยากเสี่ยงอีกครั้งไหม แล้วเราพร้อมจะเห็นจักรวาลนี้ถูกขยายออกในรูปแบบใหม่อย่างไร ซึ่งนั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้การรอคอยมีรสชาติ

บอกตรงๆว่าไม่มีภาคต่ออย่างเป็นทางการของหนัง 'Battleship' ที่ออกฉายในโรงภาพยนตร์แล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นคือหนังเรื่องนั้นถูกโปรโมทตอนแรกเหมือนจะเปิดตัวเป็นแฟรนไชส์ แต่ผลตอบรับด้านรายได้กับคำวิจารณ์ไม่แรงพอให้สตูดิโอลงทุนสร้างภาคต่อแบบยิ่งใหญ่ต่อไป ฉันยังจำบรรยากาศตอนหนังฉายได้ว่าผู้ชมชอบฉากแอ็กชันและเอฟเฟกต์ แต่หลายคนก็บอกว่าเนื้อเรื่องไม่ลึกพอสำหรับการต่อยอดเป็นจักรวาลใหญ่ เพราะฉะนั้นแผนการทำหลายตอนหรือแยกเป็นซีรีส์จึงเงียบลง ในมุมของคนดูที่ชอบแนวเอเลี่ยนกับสงครามทางเรือ ฉันมองว่าจุดแข็งของ 'Battleship' คือไอเดียที่นำเกมกระดานมาผสมกับหนังบล็อคบัสเตอร์ แต่การจะทำภาคต่อให้สมเหตุสมผลต้องปรับทิศทางทั้งบทและการลงทุน ถ้าจะมีอนาคต มันน่าจะมาในรูปแบบสตรีมมิงสเปเชียลหรือมินิซีรีส์ที่ขยายบริบทของการรุกรานและตัวละครรอง มากกว่าจะกลับมาทำเป็นหนังทุนสูงแบบเดิม เท่าที่เป็นไปได้ ณ ตอนนี้ต้องบอกว่ายังไม่มีการประกาศภาคต่อจากผู้สร้างครับ

ไม่มีฉบับภาพยนตร์เชิงพาณิชย์ที่เป็นที่รู้จักสำหรับ 'มหาวิบัติจักรกลสังหารถล่มจักรวาล' ในวงกว้างเท่าที่ฉันตามได้เห็น งานชิ้นที่มีชื่อแบบนี้มักจะเป็นนิยายหรือมังงะแนวไซไฟหนัก ๆ ที่แฟน ๆ บางกลุ่มอาจแปลหรือเรียกชื่อแตกต่างกันไป ทำให้เกิดความสับสนได้ง่ายระหว่างผลงานต้นฉบับกับผลงานที่มีชื่อคล้ายกัน ถ้าพูดถึงเหตุผลที่งานแนวนี้ไม่นิยมถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์เชิงพาณิชย์โดยตรง หลัก ๆ มักมาจากขนาดการผลิตและงบประมาณที่ต้องใช้ เมื่อเรื่องมีสเกลจักรวาลหรือฉากสงครามจักรกลมาก เช่นเดียวกับผลงานดังอย่าง 'Dune' หรือภาพยนตร์ที่เน้นเอฟเฟกต์หนักแบบ 'The Matrix' ผู้ผลิตต้องแน่ใจว่ามีกลุ่มผู้ชมเพียงพอและสามารถคืนทุนได้ ฉะนั้นถ้าไม่มีผู้ถือสิทธิหรือสตูดิโอสนใจ ผลงานนั้นอาจคงอยู่แค่ในรูปแบบต้นฉบับหรือการดัดแปลงขนาดเล็ก เช่น นิยายเสียงหรือแฟนฟิคฟิล์ม ในมุมมองของคนที่ติดตามงานแนวนี้มานาน ฉันคิดว่าการรอคอยการดัดแปลงอย่างเป็นทางการไม่ใช่เรื่องผิดปกติ บางครั้งงานที่ถูกมองข้ามอาจจะได้ชีวิตใหม่จากโครงการอิสระหรือการดัดแปลงเป็นซีรีส์ทีวีมากกว่า ฉะนั้นถ้าอยากติดตามแนะนำมองหาข้อมูลเกี่ยวกับสิทธิ์ของงานและประกาศจากผู้สร้างโดยตรง ความหวังยังมีเสมอสำหรับแฟน ๆ ที่ใจรักเรื่องราวแนวใหญ่ ๆ แบบนี้