ยกตัวอย่างเทคนิคคล้ายกับฉากใน 'The Haunting of Hill House' ที่การเคาะเป็นร่องรอยของความสัมพันธ์เดิมๆ ระหว่างคนในบ้านกับอดีต เรื่องนี้สอนให้ฉันสังเกตรายละเอียดเล็กๆ ที่คนเขียนบทวางไว้เป็นเบาะแส และด้วยเหตุผลแบบนี้ฉันมักจะวางใจผู้ต้องสงสัยที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดมากกว่าคนแปลกหน้า — มันเพิ่มมิติความสัมพันธ์และทำให้จุดหักมุมมีน้ำหนักกว่าเป็นเพียงเสียงจากความมืดเท่านั้น