ฉันเคยฟังหนังสือเสียงบางเรื่องแล้วประหลาดใจว่าพากย์โดยนักพากย์รายย่อยที่เสียงเข้ากับตัวละครได้ดี เช่นกับเวอร์ชันไทยของ 'The Little Prince' ที่มีนักพากย์ที่ทำให้เนื้อหาอบอุ่นขึ้นมาก ซึ่งกรณีแบบนี้มักต้องดูเครดิตในหน้าจอหรือข้อมูลสินค้า
One night stand ที่ตามหากันแทบตาย สุดท้ายก็อยู่แค่ปลายจมูกนี่เอง...
"นี่! ปล่อยได้แล้ว"
“โอ๊ย... ไอ้บ้า ต้องการอะไรอีกฮะ ได้ไปทั้งตัวแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ”
ทรงโปรดเงยหน้าจากซอกคอขาวผ่อง นัยน์ตาเขาส่งประกายกรุ่นโกรธขณะที่สบดวงตาที่มีแววดื้อรั้นของคนในอ้อมกอด
“ผมบอกไปแล้วใช่ไหม ว่าผมไม่วันไนท์กับคุณ”