ใครเป็นผู้ชนะใน The Voice Thailand 2017?

สมัยที่ฉันตามดู 'The Voice Thailand' ในปี 2017 ฉากบลายด์ออดิชันฉากหนึ่งยังคงติดตา เพราะมันมีการพลิกคาแรกเตอร์ที่ทำให้กรรมการและคนดูอึ้ง เงียบ แล้วก็ปรบมือดัง ๆ — นั่นแหละคือคำว่าเซอร์ไพรส์ในแบบที่ฉันชอบที่สุด สิ่งที่ทำให้มันโดดเด่นไม่ใช่แค่เสียงดีหรือคนที่หันเก้าอี้ แต่มันคือการเปิดออกมาแล้วพบว่าคนที่ยืนอยู่ข้างไมค์มีตัวตนที่ต่างจากที่คาดไว้จนคนทั้งแพลตฟอร์มพูดถึงกันยาวมาก ฉันจำไม่ได้แน่ชัดว่าชื่อของคนที่เป็นเซอร์ไพรส์นั้นคือใคร แต่มุมมองของฉันคือผู้ชมส่วนใหญ่มักจะตื่นเต้นเมื่อมีการเปิดเผยว่าเป็นคนที่เคยมีผลงานหรือมีประวัติในวงการที่ไม่คาดคิด บางครั้งเขาอาจจะเคยเป็นนักร้องวงอินดี้หรือครูเสียงในโรงเรียน บางครั้งก็อาจเป็นคนที่หน้าตาธรรมดาแต่พลังเสียงชนิดที่ทำให้ผู้ชมต้องหันกลับไปดูคลิปซ้ำ นั่นทำให้ฉันรู้สึกว่าเสน่ห์ของรายการไม่ได้อยู่ที่ชื่อเสียงล่วงหน้าเสมอไป แต่คือการที่เสียงเดียวเปลี่ยนความคิดคนทั้งห้องในพริบตา — เป็นโมเมนต์ที่กินใจและพูดคุยต่อกันได้ยาว ๆ

เอาตรงๆ เรื่องนี้มีความคลุมเครือพอสมควรเพราะชื่อรายการ 'The Voice' มีหลายเวอร์ชันในหลายประเทศ และแต่ละประเทศก็มีตารางออนแอร์ไม่ตรงกันเลย ในฐานะแฟนรายการที่ตามดูทั้งเวอร์ชันไทยและต่างประเทศ ผมมักจะต้องเริ่มจากการระบุเวอร์ชัน เช่น เวอร์ชันไทย, สหรัฐฯ, อังกฤษ หรือออสเตรเลีย ก่อนจะบอกชื่อผู้ชนะล่าสุด เพราะบางครั้งประเทศหนึ่งอาจเพิ่งจบซีซัน แต่ประเทศอื่นยังไม่เริ่มรอบไฟนอล หากคุณหมายถึงเวอร์ชันไทย ผลผู้ชนะล่าสุดจะเป็นคนที่ชนะโหวตและจบรายการในรอบไฟนอลของซีซันที่เพิ่งจบ แต่ถ้าหมายถึงเวอร์ชันสากล ชื่อผู้ชนะก็จะแตกต่างออกไป โดยสรุป ผมคิดว่าคำตอบที่ชัดเจนต้องรู้ก่อนว่าอยากรู้เวอร์ชันของประเทศไหน—บอกชื่อประเทศมาแล้วผมจะเล่าให้ละเอียดถึงผู้ชนะ การแสดงรอบสุดท้าย และว่าเหตุใดการชนะครั้งนั้นถึงสะเทือนใจคนดู

รายการ 'The Voice Thailand' ฤดูกาล 4 (2017) มีโค้ชทั้งสี่คนคือ 'โจอี้ บอย', 'ป๊อบ ปองกูล', 'แสตมป์' และ 'คิ้ม' ซึ่งเป็นทีมที่ผสมกันระหว่างผู้มีพื้นฐานจากฮิปฮอป ป็อป อาร์ตติสต์อินดี้ และนักร้องลูกทุ่ง/บัลลาดแบบคลาสสิก ส่วนตัวแล้วผมชอบการลงทะเบียนเสียงของโค้ชแต่ละคน เพราะแต่ละคนให้มุมมองการเทรนที่ต่างกันมาก — โค้ช 'โจอี้ บอย' จะเน้นพลังและสไตล์การแสดง โค้ช 'ป๊อบ ปองกูล' ให้ความสำคัญกับเทคนิคการร้องและอารมณ์ เพลงที่เลือกฝึกมักเข้ากับเวทีโทรทัศน์ได้ดี ในขณะที่ 'แสตมป์' มักดึงศิลปินให้ค้นพบแนวทางดนตรีที่เป็นตัวเอง และ 'คิ้ม' ช่วยปรับบาลานซ์ระหว่างการถ่ายทอดอารมณ์กับวิธีเล่าเรื่องผ่านเสียง ความทรงจำจากซีซันนั้นยังติดตาในเรื่องจังหวะการพูดคุยบนเก้าอี้ เวลาโค้ชทั้งสี่ปรึกษากันหรือแย่งคนร้องบางทีแสดงให้เห็นทั้งความเป็นมืออาชีพและมุมน่ารัก ๆ ของพวกเขา ผมมองว่าการผสมโค้ชแบบนี้ทำให้ซีซันมีความหลากหลาย ทั้งผู้ชมที่ชอบสเตจจัดเต็มและคนที่ชอบการปรับเสียงละเอียด ๆ ได้ร่วมกันสนุกโดยไม่เบื่อ

หนึ่งในการแสดงที่ยังติดอยู่ในหัวฉันหลังจากชมรายการคือการตีความเพลง 'Hallelujah' ที่ทำให้บรรยากาศทั้งสตูดิโอเงียบลงและคนดูกลั้นหายใจไปพร้อมกัน การร้องเวอร์ชันนี้ไม่ใช่แค่การโชว์เทคนิคเสียง แต่เป็นการเล่าเรื่องผ่านเสียงที่ฉันรู้สึกว่าเข้าถึงได้ง่าย—การใช้เสียงแหบเล็กน้อยในบางวรรคและการคุมไดนามิกระหว่างเบาและดัง ทำให้ทุกคำมีน้ำหนัก คนดูที่นั่งอยู่ข้างๆ ฉันล้วนเอาใจช่วยจนแทบลืมหายใจไปช่วงนั้นเลย มุมมองของฉันในฐานะแฟนเพลงคือการที่เพลงคลาสสิกชิ้นนี้ถูกยืดหยุ่นและปรับจังหวะให้เข้ากับสไตล์ของผู้ร้องได้อย่างพอดี คือไม่พยายามทำให้เป็นสำเนาของใคร แต่ยังคงความไพเราะของทำนองไว้ ผลลัพธ์คือความทรงจำที่ชัดเจน—ทั้งแสง กล้อง และเสียงร้องที่หวานแต่หนักแน่น นี่แหละที่ทำให้การแสดงนั้นโดดเด่นกว่าโชว์อื่นๆ ในปีนั้นสำหรับฉัน

'The Voice Thailand 2017' มีโครงสร้างการแข่งขันหลักๆ ที่ค่อนข้างคุ้นเคยสำหรับแฟรนไชส์นี้ แต่มีจังหวะและรายละเอียดเฉพาะซีซันที่ทำให้ผมติดตามไม่วางตาเลย ฉันชอบเริ่มจากรอบบลายด์ออดิชัน (Blind Auditions) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่ชัดเจน: โค้ชนั่งหันหลังให้ผู้เข้าแข่งขัน แล้วตัดสินใจกดปุ่มเพื่อหันเก้าอี้ถ้าชอบเสียง การเลือกทีมเกิดจากการแสดงสดเพียงหนึ่งรอบและการต่อรองของโค้ชกับผู้เข้าแข่งขัน ส่วนใหญ่โค้ชจะพูดคุยหลังจบเพลงเพื่อล่อใจหรือให้คำปรึกษาเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งมักเป็นช่วงที่อารมณ์พีคสุดๆ ต่อมาจะเป็นรอบดวลหรือบิวเทิลส์ (Battles) ที่โค้ชจับคู่สมาชิกในทีมให้ร้องเพลงเดียวกันเป็นคู่ แล้วเลือกคนชนะเพื่อไปต่อ นโยบายการขโมยผู้เข้าแข่งขัน ('steal') ถูกนำมาใช้ในบางซีซัน ทำให้ผู้ที่พ่ายแพ้ยังมีโอกาสถูกย้ายทีมโดยโค้ชอื่นๆ นี่คือช่วงที่โค้ชต้องตัดสินใจทั้งเรื่องฝีมือและศักยภาพในการพัฒนาต่อ รอบถัดไปเป็นรอบที่เน้นการแสดงเดี่ยวมากขึ้น เช่นรอบนอคเอาต์หรือซิงออฟ ซึ่งผู้เข้าแข่งขันต้องโชว์สีสันทางดนตรีของตัวเอง แล้วเข้าสู่รอบถ่ายทอดสดที่ผู้ชมมีสิทธิ์โหวต รุ่นปี 2017 ผลโหวตสาธารณะมีน้ำหนักมากขึ้นในรอบไฟนอล จบด้วยการรวมคะแนนจากผู้ชมและบรรยากาศสดที่ตึงเครียด เป็นรายการที่ผมยังชอบดูซ้ำเพราะได้เห็นทั้งการพัฒนาผู้เล่นและวิธีที่โค้ชพลิกบทบาทเป็นโค้ช-ผู้จัดการในเวลาเดียวกัน

อยากย้อนดูรอบต่าง ๆ ของ 'The Voice Thailand' ปี 2017 แบบเต็ม ๆ หรือต้องการแค่คลิปไฮไลต์เป็นหลัก? ในกรณีของฉัน ช่องทางที่พึ่งได้เสมอคือช่องทางอย่างเป็นทางการก่อนเสมอ เพราะมักมีคลิปคุณภาพดีและลำดับตอนชัดเจน เมื่อจะดูจริงจัง ฉันมักเริ่มจากช่อง YouTube อย่างเป็นทางการของรายการ ซึ่งมักจะมีเพลย์ลิสต์แยกเป็นรอบ เช่น 'Blind Auditions' หรือรอบไฟนอล บางครั้งรายการปล่อยทั้งตอนทั้งเซ็ตให้ชมฟรี แต่ก็มีบางตอนที่เป็นคลิปสั้น ๆ เท่านั้น ถัดมาคือช่องทางของผู้ถือลิขสิทธิ์อย่างเว็บไซต์หรือแอปของสถานีโทรทัศน์ที่ออกอากาศตอนนั้น ซึ่งมักเก็บเวอร์ชันเต็มไว้ในระบบ VOD พร้อมคำบรรยายสำหรับผู้ชมต่างพื้นที่ อีกอย่างที่ฉันให้ความสำคัญคือเพจเฟซบุ๊กของรายการและเพจนอกระบบที่รวบรวมการแสดงที่ดีที่สุดไว้เป็นคลิปสั้น ๆ หากต้องการคุณภาพเสียง ภาพ และการจัดตอนที่ครบถ้วน ให้ลองดูจากแพลตฟอร์มของสถานีเป็นหลัก ส่วนคลิปไวรัลหรือมุมมองแฟน ๆ จะหาได้ง่ายบนโซเชียล แต่ก็ต้องเตือนใจไว้ว่าอาจมีการขึ้นลงของคอนเทนต์ตามลิขสิทธิ์ เรื่องนี้ทำให้การตามดูย้อนหลังเป็นการผจญภัยเล็ก ๆ สำหรับฉัน แต่ก็เพลินดีเวลานั่งย้อนดูการแสดงเดิม ๆ ที่ยังสะเทือนใจอยู่

มีวิธีสังเกตง่าย ๆ เวลาดู 'The Voice' ซีซันล่าสุดเลยว่าคนในเก้าอี้คือใคร — ชื่อโค้ชจะถูกโชว์ขึ้นมาตอนเปิดรายการหรือช่วงแนะนำทีม และมักมีโลโก้หรือกราฟิกของแต่ละโค้ชอยู่ชัดเจน ฉันมักจะกดดูเครดิตตอนต้นกับตอนจบเพราะรายการมักใส่ชื่อโค้ชแบบเต็ม ๆ ไว้ที่นั่น รวมถึงช่วงพูดคุยก่อนเริ่มบลายด์ออดิชันที่พิธีกรจะแนะนำโค้ชทีละคนพร้อมรายละเอียดสั้น ๆ เกี่ยวกับผลงานของพวกเขา อีกอย่างที่ช่วยได้คือสังเกตสไตล์การพูดและเก้าอี้ของโค้ชแต่ละคน — บางคนจะมีลักษณะการให้คำปรึกษาชัดเจน เช่นเน้นเทคนิคเสียง บางคนเน้นการแสดงบนเวที ซึ่งดูจากคอมเมนต์ระหว่างแข่งขันได้เลย ฉันยังชอบส่องแคปชันของคลิปโปรโมทสั้น ๆ ในช่วงออกอากาศแรก ๆ เพราะทีมโปรดักชันมักบอกชื่อโค้ชพร้อมภาพชัด ๆ ถ้าความอยากรู้ยังไม่หาย ให้มองที่โพสต์ของช่องทางอย่างเป็นทางการหรือโปรไฟล์โค้ชบนโซเชียลมีเดีย — พวกเขามักประกาศเป็นคนแรก ๆ ว่าอยู่ซีซันไหนหรือมีการเปลี่ยนแปลงทีมอย่างไร การจำชื่อโค้ชจากหน้าแรกของตอนก็เลยเป็นวิธีที่เร็วและแน่นอนที่สุดสำหรับฉัน เวลานั่งดูแล้วก็ได้ลุ้นทั้งการเลือกนักร้องและมุมมองการโค้ชที่ต่างกันไปด้วยความสนุกแบบนี้แหละ