ใครเป็นเมนเทอร์ The Face Thailand ซีซัน 4?

เมนเทอร์ที่ฉันนึกถึงเป็นคนแรกเมื่อพูดถึงอิทธิพลใน 'The Face' ไทยคือ 'ลูกเกด เมทินี' เพราะภาพลักษณ์ของเธอไม่ได้มาแค่จากคำพูดหนักแน่น แต่จากการเป็นแบบอย่างที่ชัดเจนในวงการแฟชั่นไทย ระหว่างการดูรายการ ฉันมักจะจับได้ว่าเสียงของเธอเปลี่ยนบรรยากาศในห้องทดสอบได้ทันที—ทั้งการให้คำติที่ตรงจุดและการผลักผู้เข้าแข่งขันให้ออกจากคอมฟอร์ตโซน ทำให้คนดูอย่างฉันรู้สึกว่าเธอไม่ได้สอนแค่ทักษะ แต่สอนทัศนคติที่เป็นมืออาชีพ การที่หลายคนพูดถึงเธอว่าเป็นเมนเทอร์ที่มีอิทธิพลมากมาจากสองอย่างที่เห็นได้ชัด: หนึ่งคือความคงเส้นคงวาในการตั้งมาตรฐานการทำงาน อีกอย่างคือการใช้ชื่อเสียงเพื่อเปิดประตูในแวดวงโฆษณาและแฟชั่นให้กับผู้เข้าแข่งขัน เมื่อคิดถึงผลกระทบระยะยาว ฉันเห็นว่าผู้ที่ผ่านการชี้แนะจากเธอมักจะมีเส้นทางที่ชัดขึ้นในวงการ ซึ่งนั่นแหละคืออิทธิพลที่จับต้องได้

รายการ 'The Voice Thailand' ฤดูกาล 4 (2017) มีโค้ชทั้งสี่คนคือ 'โจอี้ บอย', 'ป๊อบ ปองกูล', 'แสตมป์' และ 'คิ้ม' ซึ่งเป็นทีมที่ผสมกันระหว่างผู้มีพื้นฐานจากฮิปฮอป ป็อป อาร์ตติสต์อินดี้ และนักร้องลูกทุ่ง/บัลลาดแบบคลาสสิก ส่วนตัวแล้วผมชอบการลงทะเบียนเสียงของโค้ชแต่ละคน เพราะแต่ละคนให้มุมมองการเทรนที่ต่างกันมาก — โค้ช 'โจอี้ บอย' จะเน้นพลังและสไตล์การแสดง โค้ช 'ป๊อบ ปองกูล' ให้ความสำคัญกับเทคนิคการร้องและอารมณ์ เพลงที่เลือกฝึกมักเข้ากับเวทีโทรทัศน์ได้ดี ในขณะที่ 'แสตมป์' มักดึงศิลปินให้ค้นพบแนวทางดนตรีที่เป็นตัวเอง และ 'คิ้ม' ช่วยปรับบาลานซ์ระหว่างการถ่ายทอดอารมณ์กับวิธีเล่าเรื่องผ่านเสียง ความทรงจำจากซีซันนั้นยังติดตาในเรื่องจังหวะการพูดคุยบนเก้าอี้ เวลาโค้ชทั้งสี่ปรึกษากันหรือแย่งคนร้องบางทีแสดงให้เห็นทั้งความเป็นมืออาชีพและมุมน่ารัก ๆ ของพวกเขา ผมมองว่าการผสมโค้ชแบบนี้ทำให้ซีซันมีความหลากหลาย ทั้งผู้ชมที่ชอบสเตจจัดเต็มและคนที่ชอบการปรับเสียงละเอียด ๆ ได้ร่วมกันสนุกโดยไม่เบื่อ

มีวิธีสังเกตง่าย ๆ เวลาดู 'The Voice' ซีซันล่าสุดเลยว่าคนในเก้าอี้คือใคร — ชื่อโค้ชจะถูกโชว์ขึ้นมาตอนเปิดรายการหรือช่วงแนะนำทีม และมักมีโลโก้หรือกราฟิกของแต่ละโค้ชอยู่ชัดเจน ฉันมักจะกดดูเครดิตตอนต้นกับตอนจบเพราะรายการมักใส่ชื่อโค้ชแบบเต็ม ๆ ไว้ที่นั่น รวมถึงช่วงพูดคุยก่อนเริ่มบลายด์ออดิชันที่พิธีกรจะแนะนำโค้ชทีละคนพร้อมรายละเอียดสั้น ๆ เกี่ยวกับผลงานของพวกเขา อีกอย่างที่ช่วยได้คือสังเกตสไตล์การพูดและเก้าอี้ของโค้ชแต่ละคน — บางคนจะมีลักษณะการให้คำปรึกษาชัดเจน เช่นเน้นเทคนิคเสียง บางคนเน้นการแสดงบนเวที ซึ่งดูจากคอมเมนต์ระหว่างแข่งขันได้เลย ฉันยังชอบส่องแคปชันของคลิปโปรโมทสั้น ๆ ในช่วงออกอากาศแรก ๆ เพราะทีมโปรดักชันมักบอกชื่อโค้ชพร้อมภาพชัด ๆ ถ้าความอยากรู้ยังไม่หาย ให้มองที่โพสต์ของช่องทางอย่างเป็นทางการหรือโปรไฟล์โค้ชบนโซเชียลมีเดีย — พวกเขามักประกาศเป็นคนแรก ๆ ว่าอยู่ซีซันไหนหรือมีการเปลี่ยนแปลงทีมอย่างไร การจำชื่อโค้ชจากหน้าแรกของตอนก็เลยเป็นวิธีที่เร็วและแน่นอนที่สุดสำหรับฉัน เวลานั่งดูแล้วก็ได้ลุ้นทั้งการเลือกนักร้องและมุมมองการโค้ชที่ต่างกันไปด้วยความสนุกแบบนี้แหละ

เริ่มจากการเตรียมตัวที่รัดกุมก่อน: ให้คิดเหมือนนักแสดงและนักธุรกิจในคนเดียวกัน เพราะการออดิชัน 'The Face Thailand' ไม่ได้มีแค่หน้าตา แต่ต้องมีการนำเสนอตัวเองที่ชัดเจน เริ่มด้วยการศึกษารูปแบบการออดิชันของรายการ ดูคลิปเก่าๆ เพื่อจับสไตล์คำถาม ท่าทางการเดินรันเวย์ และสิ่งที่กรรมการชอบหรือไม่ชอบ เตรียมพอร์ตโฟลิโอที่เรียบร้อย — รูปหน้าชัด (headshot) รูปเต็มตัว (full-length) และรูปคอนเซ็ปต์ถ้ามี อย่าใส่รูปแต่งหน้าจัดมากในพอร์ต ให้มีรูปลุคธรรมชาติที่เห็นสัดส่วนจริง รวมถึงข้อมูลพื้นฐานเช่นส่วนสูง น้ำหนัก ขนาดตัว และประสบการณ์ที่ผ่านมา ถ้ามีผลงานละคร โฆษณา แคมเปญ หรืองานถ่ายแบบ ให้แนบไว้เป็นตัวอย่างสั้น ๆ ต่อมา ฝึกการยืน การเดิน และการแสดงออกหน้ากล้อง การเดินรันเวย์ควรซ้อมกับรองเท้าส้นสูงที่ใกล้เคียงกับที่จะใส่จริง ฝึกมุมกล้องและการเปลี่ยนมุมของใบหน้าเมื่อถ่ายรูป เพื่อให้รู้ว่ามุมไหนคือมุมที่ดูดีที่สุด ฝึกคำตอบแบบสั้นและกระแทกใจสำหรับคำถามสัมภาษณ์ เช่น จุดแข็ง จุดอ่อน ทำไมต้องเลือกคุณ และอยากได้บทบาทแบบไหน คำตอบควรชัดเจน มีเสน่ห์ และไม่ยืดยาวมากนัก ซ้อมพูดหน้ากระจกหรืออัดวิดีโอเพื่อตรวจความเป็นธรรมชาติ การโชว์คาแรคเตอร์ที่ต่างออกไปก็เป็นข้อได้เปรียบ บางครั้งการมีสไตล์ที่ชัดเจน (เช่น girl-next-door, edgier, หรือ high-fashion) ทำให้กรรมการจำคุณได้ง่ายขึ้น ด้านร่างกายและการเตรียมตัวเชิงปกครอง หมั่นดูแลผิวให้ใส สภาพผมเรียบร้อย และเล็บสะอาด นอนให้เพียงพอเพื่อไม่ให้หน้าดูโทรมในวันออดิชัน ควรเตรียมชุดอย่างน้อยสองชุด: ชุดวันที่ใส่ไปออดิชันแบบเรียบแต่เข้ารูป เพื่อโชว์สัดส่วนจริง และชุดที่แสดงลุคที่ต้องการนำเสนอได้ดี รวมถึงรองเท้าส้นสูงที่เดินได้จริง พกเครื่องสำอางสำหรับแต่งเติมเล็กน้อย ผ้าเช็ดหน้า น้ำดื่ม และของว่างเล็กน้อย ให้พร้อมเอกสารสำคัญเช่นบัตรประชาชน ประวัติส่วนตัว และแบบฟอร์มหากมีการกรอกข้อมูลก่อนเข้าคัดเลือกรวมถึงโทรศัพท์ที่ชาร์จอยู่ เรื่องสัญญาและการวางแผนระยะยาวต้องคิดให้รอบคอบ อย่าลงนามในข้อตกลงที่ผูกมัดโดยไม่อ่านรายละเอียดเกี่ยวกับสิทธิภาพงาน ภาพลักษณ์ และระยะเวลาการผูกมัด ถ้ามีข้อเสนอจากผู้ใหญ่ในวงการ ให้ปรึกษาผู้รู้ด้านกฎหมายหรือเอเจนซี่ที่เชื่อถือได้ก่อนตัดสินใจ ในวันออดิชันเอง รักษามารยาท สุภาพกับผู้จัดการและเพื่อนร่วมออดิชัน แสดงให้เห็นว่าคุณเป็นคนที่ฝึกได้ รับคำติได้ และพร้อมทำงานเป็นทีม การมีมารยาทที่ดีช่วยสร้างความประทับใจเท่ากับความสามารถทางหน้าตาได้มากทีเดียว สุดท้าย พกความมั่นใจและความเป็นตัวเองมาเต็มที่ แต่ก็ยืดหยุ่นพอที่จะลองทำสิ่งใหม่ ๆ การเตรียมตัวด้านกาย ใจ และเอกสารครบถ้วนจะช่วยให้วันที่ออดิชันเป็นวันที่คุณโชว์ศักยภาพได้เต็มที่ ผมชอบความรู้สึกเวลายืนบนรันเวย์และเชื่อว่าการเตรียมตัวที่ดีจะทำให้โอกาสเข้ามาได้จริง

บอกตรงๆ ว่าการติดตาม 'เทยเที่ยวไทย' มาหลายซีซันทำให้ผมรู้สึกคุ้นเคยกับโครงทีมที่กลับมาเสมอ ในซีซันล่าสุดพิธีกรหลักเป็นทีมเล็ก ๆ ที่ชัดเจนและมีบทบาทแบ่งกันอย่างลงตัว: มีคนที่รับหน้าที่คอยตั้งโทนรายการด้วยมุกและคอนเน็กชันกับคนท้องถิ่น, คนที่เน้นเล่าเรื่องเชิงข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับสถานที่และวัฒนธรรม, และอีกคนที่ทำหน้าที่ดึงบทสัมภาษณ์ให้เกิดความอบอุ่นระหว่างแขกรับเชิญกับผู้ชม พูดรวม ๆ แล้วเป็นทีม 3 คนที่มีเคมีดี เดินเรื่องสบาย ๆ ไม่แข็งกระด้าง ผมชอบการจัดสรรหน้าที่ของพวกเขาในซีซันนี้ เพราะแต่ละคนมีพื้นที่แสดงสไตล์ของตัวเองโดยไม่แย่งซีนกัน ตัวอย่างเช่นช่วงแนะนำร้านอาหารจะให้คนที่ชอบชิมเป็นคนเล่ารายละเอียดรสชาติ ขณะที่ช่วงประวัติท้องถิ่นจะย้ายให้คนที่เตรียมข้อมูลหนักกว่าออกมาเล่าอย่างเป็นระบบ การมีพิธีกรหลักชัดเจนแบบนี้ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนมีเพื่อนร่วมเดินทางสามคนที่คอยพาไปเจอมุมต่าง ๆ ของไทย โดยยังคงมีแขกรับเชิญหมุนเวียนมาสร้างสีสันแทนการพึ่งพาแขกรับเชิญทุกตอน ถ้าคุณอยากจับจุดว่าพิธีกรคนไหนชอบทำอะไร ให้สังเกตการแจกบทในแต่ละพาร์ทของรายการ เพราะซีซันล่าสุดจัดสมดุลได้ดีมากและทำให้ทั้งความรู้และความบันเทิงเดินไปพร้อมกัน ผมชอบจังหวะนี้และคิดว่าทีมหลักชุดนี้ทำให้รายการมีความต่อเนื่องกับความเป็นกันเองที่กลายเป็นเอกลักษณ์ของ 'เทยเที่ยวไทย'

สุดท้ายคือตอนที่ทำให้ใจเต้นแรงจนพูดไม่ออก — ฉันเฝ้าดูจนแทบกลั้นหายใจเมื่อกรรมการประกาศผู้ชนะของซีซันนั้นว่าเป็นเชฟอาร์ม (Arm) ที่ทำผลงานโดดเด่นในรอบไฟนอล การแข่งขันรอบสุดท้ายไม่ใช่แค่เรื่องรสชาติ แต่เป็นการจัดการเวลา การเลือกวัตถุดิบ และการเล่าเรื่องผ่านจานที่ทำให้กรรมการเห็นภาพว่าผู้เข้าแข่งขันเข้าใจแนวคิดของเมนูอย่างแท้จริง บรรยากาศตอนประกาศผลเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความอบอุ่นในเวลาเดียวกัน — ฉันนึกภาพผู้เข้าแข่งขันคนอื่นที่ยืนล้อมรอบยิ้มทั้งน้ำตาเหมือนทุกคนรู้ว่าต้องใช้ทั้งชีวิตและความทุ่มเทมากแค่ไหนกว่าจะมาถึงจุดนี้ เชฟอาร์มชนะเพราะเมนูสุดท้ายของเขาไม่เพียงแต่สมดุลรสชาติดี แต่ยังมีเทคนิคการปรุงที่ชัดเจน การจัดจานที่มีเอกลักษณ์ และเรื่องราวที่ทำให้จานนั้นจดจำได้จริง ๆ ช่วงเวลานั้นสำหรับฉันเป็นทั้งความปลาบปลื้มและความอิ่มเอมใจ เห็นได้ชัดว่าเส้นทางการแข่งขันเปลี่ยนชีวิตผู้เข้าแข่งขันหลายคน และการได้เห็นคนที่ทุ่มเทจนสำเร็จเป็นภาพที่ไม่ง่ายจะลืม

การจะสมัครเข้าประกวด 'The Face Thailand' ต้องเตรียมตัวเป็นระบบมากกว่าที่คิด — เริ่มจากการรวบรวมผลงานที่แสดงตัวตนได้ชัดเจน ฉันจัดพอร์ตให้มีภาพถ่ายเต็มตัวและครึ่งตัวที่แสงดี ไม่ต้องแต่งเยอะ แต่ต้องชัด เจาะจงมุมที่บ่งบอกสไตล์ของฉัน เช่น ลุคแฟชั่น ลุคสตรีท หรือลุคโพรไฟล์สำหรับงานพรีเซนเตอร์ นอกจากรูป ถ่ายวิดีโอแนะนำตัวสั้น ๆ 60–90 วินาทีช่วยได้มาก ฉันมักพูดสั้น ๆ ว่าอยากเป็นอะไร จุดแข็งคืออะไร และโชว์การเดินหรือโพสแบบสั้น ๆ เพื่อให้กรรมการเห็นพลังบนเวที ในวันสมัครจริง ให้เตรียมชุดที่ใส่สบายและยังดูมีคาแรกเตอร์ อยู่ในชุดแล้วฉันสามารถเดินและหันได้คล่อง เรื่องโซเชียลก็สำคัญ ฉันคัดโพสต์ที่สื่อถึงสไตล์และความคิดของตัวเองก่อนสมัคร ลบโพสต์ที่ขัดภาพลักษณ์ออก หรือเก็บเป็นส่วนตัวไว้ การฝึกตอบคำถามด้านสัมภาษณ์ก็ช่วยฉันลดความประหม่า สุดท้าย อย่าลืมอ่านข้อกำหนดการสมัครให้ละเอียด เพราะบางปีมีเงื่อนไขเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คนมักพลาด เสร็จแล้วก็ออกไปโชว์ตัวตนให้สุดทางเลย