ไผ่แดงเป็นตัวละครจากนิยายหรืออนิเมะ?

พีชที่คนนึกถึงมากที่สุดคงเป็น 'Princess Peach' จากแฟรนไชส์ 'Super Mario' ของนินเทนโด. ตัวละครนี้ปรากฏในเกมหลักหลายภาค เป็นทั้งตัวละครที่ถูกมองว่าเปราะบางแต่ก็มีช่วงเวลาที่แสดงความแข็งแกร่ง ทำให้เธอไม่ใช่แค่เป้าหมายให้มาริโอช่วยเท่านั้น มุมมองของฉันในฐานะคนเล่นเกมคือการได้เห็นวิวัฒนาการของพีชตั้งแต่สมัย 8 บิตจนถึงโมเดล 3 มิติสมัยใหม่เป็นเรื่องน่าสนใจมาก. เวลาที่เธอปรากฏในบทบาทที่มีความรับผิดชอบหรือแม้กระทั่งเป็นฮีโร่เอง (เช่นในบางสปินออฟ) ผมรู้สึกว่าองค์ประกอบการออกแบบตัวละครและท่าทางสื่อความเป็นผู้หญิงยุคใหม่ได้อย่างลงตัว ถ้าจะบอกสั้น ๆ ว่าเธอมาจากเรื่องไหน คำตอบที่ชัดเจนคือจากโลกของ 'Super Mario' — เกมซีรีส์ที่คนทั่วโลกจดจำได้ทันที และนั่นก็ทำให้ชื่อพีชกลายเป็นซิกเนเจอร์ของแฟรนไชส์ในใจแฟนเกมหลายคน

ชื่อ 'สลัน' มักจะถูกเอ่ยถึงในบรรดาตัวร้ายที่ทำให้บรรยากาศของเรื่องทึบและชวนขนลุกที่สุด เห็นแบบนี้ผมพูดตรง ๆ ว่าตัวละครนี้มาจากมังงะ/อนิเมะเรื่อง 'Berserk' ซึ่งเป็นผลงานที่เต็มไปด้วยความโหดร้ายและธีมทางจิตวิทยาลึกซึ้ง ผมชอบที่จะคิดถึงสลันในบริบทขององค์ประกอบเหนือธรรมชาติที่ผสมกับมโนภาพทางเพศอย่างเปิดเผย เธอเป็นหนึ่งในกลุ่มที่เรียกว่า God Hand ซึ่งการปรากฏตัวของพวกเขาเปลี่ยนวงการเรื่องราวของตัวละครหลักไปอย่างสิ้นเชิง ฉากที่เธอโผล่ออกมาในช่วงเหตุการณ์สำคัญอย่าง Eclipse ถูกจดจำได้ง่ายเพราะบรรยากาศชวนวาบหวิวและทับทิมเลือด ซึ่งทำให้ผมรู้สึกถึงความมืดมิดแบบที่หาจากผลงานไม่กี่เรื่อง เช่น 'Hellsing' ที่มีโทนดาร์กทางเลือดแต่ก็ยังไม่เหมือนกัน สุดท้ายแล้วการที่สลันเป็นตัวแทนของความโหดร้ายแบบงดงามทำให้ผมยังคงพูดคุยถึงเธอได้ไม่รู้จบ — เป็นตัวละครที่ตราตรึงทั้งภาพและความคิด เหมือนกับความรู้สึกที่ยังสะกดให้ผมกลับไปอ่านซ้ำเรื่อย ๆ

ไผ่แดงเป็นตัวละครที่สร้างสีสันได้อย่างลงตัวใน 'Great Teacher Onizuka' (GTO) ฉบับไลveแอ็คション แม้จะไม่ใช่ตัวหลัก แต่การปรากฏตัวของเธอช่วยขับเน้นความสัมพันธ์ระหว่างโอนิซukaกับนักเรียนหญิงที่ต้องเผชิญปัญหา เธอเป็นหนึ่งในนักเรียนที่ถูกสังคมมองข้าม แต่โอนิซukaเห็นค่าความเป็นมนุษย์ในตัวเธอ ฉากที่เธอลุกขึ้นสู้เพื่อเพื่อนร่วมชั้นหลังได้รับแรงบันดาลใจจากอาจารย์ ทำให้หลายคนรู้สึกว่าตัวละครนี้สะท้อนปัญหาสังคมได้อย่าง Subtle และน่าประทับใจ

เราเคยได้ยินชื่อแบบนี้วนอยู่ในวงการแฟนฟิคกับกลุ่มคนเล่นแปลชื่อภาษาจีนบ่อย ๆ ดังนั้นเมื่ออ่านคำว่า 'น้องเหมยหลิน' ครั้งแรก ความคิดแรกที่โผล่มาคือมันดูเหมือนชื่อเรียกน่ารัก ๆ ที่แฟน ๆ ตั้งให้ตัวละครลูกครึ่งจีน-ไทยหรือเด็กน้อยในนิยายออนไลน์ มากกว่าจะเป็นตัวละครจากอนิเมะหรือมังงะชื่อดังตรง ๆ โดยสรุปแล้ว ไม่มีตัวละครระดับสากลที่เป็นที่รู้จักกันอย่างชัดเจนในฐานะ 'น้องเหมยหลิน' ถ้าเจอชื่อนี้บ่อย ๆ มักจะเป็นกรณีของชื่อไทยเรียกเล่น หรือตัวละครในนิยายออนไลน์/เว็บตูนไทยที่แต่งขึ้นเอง มากกว่าจะเป็นตัวละครจากแหล่งงานใหญ่อย่างซีรีส์ทีวีหรือมังงะที่มีฐานแฟนทั่วโลก เหมือนกับเวลาที่แฟน ๆ เอาชื่อจีนสวย ๆ มาตั้งเลขคิวให้ตัวละครรองในเรื่องเล็ก ๆ — น่ารักแต่ไม่ใช่แคนอนของงานหลัก

มุมมองแรกคือชื่อที่เขียนว่า 'จิ มิ โกะ' ฟังดูเหมือนการแยกพยางค์แปลก ๆ ของชื่อญี่ปุ่นที่คุ้นเคยมากกว่าเป็นตัวละครใหม่เอี่ยม ผมให้น้ำหนักไปที่ความเป็นไปได้ว่าเป็นการสะกดหรือเว้นวรรคของชื่อ 'ฮิมิโกะ' ซึ่งปรากฏในงานวรรณกรรมและอนิเมะหลายชิ้น หนึ่งในภาพลักษณ์ที่คนไทยมักนึกถึงเมื่อได้ยินชื่อนี้คือ 'Himiko Toga' จาก 'My Hero Academia' — คาแรคเตอร์ที่เด่นทั้งในการออกแบบตัวละคร ใบหน้าเปลี่ยนแปลงไปตามฉาก และพฤติกรรมที่มีเอกลักษณ์จนแฟน ๆ จดจำได้ง่าย การที่ชื่อถูกแยกพยางค์ออกเป็น 'จิ มิ โกะ' อาจมาจากการอ่าน-เขียนชื่อญี่ปุ่นแบบไม่คุ้นเคย ทำให้เกิดความสับสนระหว่างเสียงตัวอักษรญี่ปุ่นกับการถ่ายทอดเป็นภาษาไทย ผมชอบสังเกตว่าชื่ออย่าง 'ฮิมิโกะ' ยังมีรากทางประวัติศาสตร์และตำนาน (เช่นพระราชินีฮิมิโกะของญี่ปุ่นโบราณ) จึงถูกนำไปใช้ซ้ำในสื่อหลายประเภทตั้งแต่มังงะจนถึงเกม ทำให้เวลาเห็นการสะกดผิดหรือเว้นวรรคผิด รูปแบบความหมายและตัวละครที่คนคิดถึงก็จะแตกต่างกันไป ถ้าคนถามโดยไม่มีบริบทเพิ่มเติม วิธีคิดของผมคือเริ่มจากตัวละครที่โด่งดังและมีชื่อใกล้เคียงก่อน แล้วค่อยไล่ดูความเป็นไปได้อื่น ๆ — อย่างไรก็ตาม หากผู้ถามหมายถึงชื่อจากผลงานที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก ก็มีโอกาสสูงที่การเว้นวรรคเกิดจากการพิมพ์ผิดหรือการแปลชื่อจากโรมาจิที่แตกต่างกัน ท้ายที่สุด ผมมองว่าโอกาสมากที่สุดสำหรับคำถามนี้คือการอ้างถึงคาแรคเตอร์ชื่อใกล้เคียงอย่าง 'ฮิมิโกะ' ในงานที่ได้รับความนิยม เช่น 'My Hero Academia' แต่ก็ยืนยันได้ยากหากไม่มีบริบทตรง ๆ การจดจำชื่อตัวละครญี่ปุ่นในภาษาไทยมักมีความหลากหลาย และนั่นแหละคือเสน่ห์ของการคุยแลกเปลี่ยนในชุมชนแฟน ๆ — ทุกคนมีมุมมองและความทรงจำต่างกันไป