Novel Web & Cerita Bully Love-Triangle First-Person POV

Sipi mula sa 'Escapades with the fake maid' Kabanata ?? ~ Matalim na tiningnan ni Layla mula ulo hanggang paa ang 'katulong' na nakatayo sa harapan niya habang nagbabadya ang mga luha sa mata nito. "Para sa isang babae ang job posting. At... hindi ka babae." Dinededma ang pamumutla ng katulong, nagpatuloy siya, "Kaya, ano ang tunay mong pangalan at edad?" "A-ang pangalan ko ay Carle," ipinagtapat ng katulong sa nanginginig na boses, "Carle McCarthy. Ako ay... sa katunayan ay... 29." "Bakit ka nagpapanggap bilang isang katulong sa aking tahanan samantalang ikaw ay isang lalaki?" tanong ni Layla habang nakataas ang isang kilay sa pagtataka. "Ang yumao kong ama... isa siyang manginginom, sugol, at baon sa utang. Gusto pa nga niya akong gamiting pambayad sa isa sa marami niyang pinagkakautangan. Ngunit naisip ng huli na wala man lang akong halagang kahit isang dolyar kaya ibinalik ako. Sa hindi inaasahang pagkakataon, ako..." ~ Gusto mo bang malaman kung paano ito magtatapos? Kailangan mo lang ilipat ang kasunod na pahina at magbasa hanggang sa dulo. Ang librong ito ay isang kompilasyon ng higit sa dalawampung napakagandang kwento na may iba't ibang haba. At hindi lang ito nakalimita sa iisang genre. Sa isang sandali, maaaring nagbabasa ka ng kwento ng werewolf o kwento ng mermaid. Sa susunod, nagbabasa ka na ng campus romance, vampire romance, o sports romance. At bago mo mamalayan, nagbabasa ka na tungkol sa isang bastos na demon king at sa isang palaban na taong mandirigma (BL)! Kapanapanabik, 'di ba? Hindi mo maihahula kung anong genre o kung gaano katindi ang kasunod na kwento! Subalit... siguradong may tatlong bagay na naroroon; Mga nakamamanghang plot twist, Mga nakalulugod na paghihiganti, At, higit sa lahat, mga eksenang nakababakas ng pamumula sa iyong mukha! Kaya ano pa ang hinihintay mo?

Sa araw ng anibersaryo ng pagkawala ng kambal nilang anak, tuluyang gumuho ang mundo ni Clarissa Velasco, not just from grief, but from the cold indifference of the man she once loved. Iniwan na lang siyang muli ni Adrian na parang wala siyang halaga, iniwan siyang maraming tanong sa isip niya, at nang bumalik ito, hindi para ayusin ang lahat, kundi para durugin pa siya lalo. Pero sa gitna ng pagkawasak niya, isang bagay ang hindi niya inaasahan. She’s pregnant. Habang pilit niyang binubuo muli ang sarili para sa batang dinadala niya, natuklasan niya ang mas masakit na katotohanan. Ang lalaking tinatawag niyang asawa ay may ibang buhay, at may anak na tinatawag siyang “Daddy.” She was abandoned. Betrayed. Replaced. Ngayon, haharap si Clarissa sa pinakamahirap na laban ng buhay niya. Mananatili ba siya sa lalaking sumira sa kanya, o pipiliin niyang lumayo at ipaglaban ang sarili at ang anak niya? In a world full of lies, pain, and betrayal. Kaya pa ba niyang magmahal ulit, or this time, sarili naman niya ang pipiliin niya?

There's only one word that can describe Emanuelle Dizon perfectly. Elegant. Her existence screams elegance. Namana niya 'yon sa sopistikada niyang ina. Siguro kung may perpekto lang na tao sa mundo ay maaaring isa roon si Emma. Pero hindi, dahil lahat ng tao, may kapintasan. Emma met Yael Carreon. The man who became the love of her life. She's willing to sacrifice everything just to make that man hers. Dignity, self-respect, and elegance. Just for this man to love her back.

Narito ang 250-salitang buod ng kuwento sa wikang Filipino: Ang pangalan ko ay Noah Brooks, at ayon sa tatay ko, gumawa ako ng isang hindi mapapatawad na kasalanan: ipinanganak akong babae. Dahil doon, ang nakatatanda kong kapatid na si Owen ang nakatadhanang magmana ng sikat na pamana ng aming pamilya sa hockey, habang ako naman ay inaasahang pumalakpak lang sa gilid at magpanggap na hindi ako ang mas magaling na manlalaro. Hinding-hindi ako papayag. Kaya nung biglang hindi makapaglaro si Owen para sa koponan ng Blackridge University, ginawa ko ang gagawin ng sinumang matinong babae. Ninakaw ko ang kaniyang pagkatao. Ngayon ay nabubuhay ako bilang si Owen Brooks. Nakikibahagi ako sa dorm kasama ang dalawampung pawisang manlalaro, nagtatago sa banyo para magpalit, nagdadasal na walang makapansin sa pumipiyok kong boses, at pinipilit na huwag mag-panic tuwing may magmumungkahi ng group shower. Kakayanin ko sana, maliban sa ang roommate ko ay si Jace Donovan—ang sikat na manlalaro sa campus, ang sakit sa ulo ko, at ang matalik na kaibigan ng kapatid ko. Si Jace ay may nakakairitang gawi na pumasok nang nakahubad ang itaas, magnakaw ng pagkain ko, manghimasok sa personal space ko, at tumingin sa akin na para bang alam niyang may itinatago ako. Masama na sana iyon kung hindi lang ako unti-unting nahuhulog sa kaniya. Ngayon ay nagpapanggap akong lalaking kilala niya habang lihim na nagkakagusto sa kaniya. Mas malala pa? Patuloy siyang nagiging protektado sa akin. Nagtatambak na ang mga kasinungalingan at lalong lumalapit ang kampeonato. Kapag nalaman ni Jace ang katotohanan, mawawala sa akin ang lahat.

"Yes! I want to be your girlfriend, Kairus Dhan Alvarez. Sinasagot na kita," sigaw ng kaibigan ko. Ouch! Nanigas ako sa kinatayuan ko ng pagpasok ko pa lang sa university kung saan ako nag-aaral, ng marinig ko ang sigaw ng isang pamilyar na boses, o should I say, ng aking best friend. Ang ganda naman ng bungad. Hindi ako makagalaw sa kinatayuan ko. Para akong natulala. Para akong binagsakan ng langit at lupa. "WOAH, CONGRATS NEW COUPLE." Nanlalabo ang paningin ko habang pinagmamasdan ang kaibigan ko at ang lalaking mahal ko. Kitang kita ko kung gaano kasaya si Kairus nang sagutin siya ni Amara. Nagyayakapan silang dalawa, at worst, they kissed each other in front of me. Mas lalong lumakas ang sigawan ng mga tao habang ako naman ay parang nabingi. Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko. Basta alam ko lang, unti-unti nang nawawasak ang puso ko. Yumuko ako. Ramdam na ramdam ko ang physical na sakit sa puso ko. "I LOVE YOU, AMARA... SO MUCH!" D@MN! Tuluyan nang nawasak ang puso ko nang marinig ko ang katagang iyon mula sa bibig ng mahal ko na para sa kaibigan ko. Kinagat ko ang aking ibabang labi upang pigilan ang luha na gustong kumawala sa aking mga mata. Dapat handa na ako sa ganito, alam kong darating ang araw na ito, pero p*tangina, bakit parang sobrang sakit? Bakit parang hindi ko kaya? "BESH...!" Kaagad kong pinunasan ang isang butil na luha na tuluyan itong kumawala sa mata ko. Huminga ako ng malalim at saka inangat ang paningin sa kaibigan kong patakbong palapit sa akin na may malaking ngiti. Ngumiti din ako, pero pilit lang. Sinubukan kong maging masaya para hindi siya makahalata. "KAMI NA... I ALREADY SAID YES TO HIM," masaya niyang sabi bago ako niyakap.