Alien Novels & Stories

"aba, dapat lang! kasi ako na lang ata ang tao na may paki sa 'yo ngayon." "kaya nga, salamat. na-aappreciate ko namang lahat. oh siya, kainin ko na 'yang dala mo. ano ba 'yan?" nguso ni Ayla sa dala ni Kennedy na kunwari ay hindi niya nakita ang logo. "ano pa ba? ade fav. mo! para kang bata," "thankyou talaga. fav na fav ko talaga 'to." binuksan agad iyon ni Ayla at napansin niyang para iyon sa dalawang tao. "oh! bakit ang dami nito?"

Ang killjoy kahit na kailan. Pero wait, kinusot kusot ko pa ang mga mata ko. Hindi ba ako pinaglalaruan ng paningin ko? Sa dinami rami ng araw ay ngayon niya pa naisipang magsuot ng polo na pink. Sir naman eh, kung kailan nilagyan ni Jenny ng malisya ang utak ko saka ka nag pink. Tama ba naman iyon? Gatungan pa ba ng pagkakataon ang unti unti kong nabubuwag na paniniwala sa pagkalalaki ni sir?

Ibig sabihin ay may umaakyat nga doon ng hindi nila nalalaman. “Stay here,” bilin pa ni Levi. “Okay. Mag-iingat ka ha?” Marahan lang itong tumango at dahan-dahan umakyat. Habang naghihintay ay ginala ni Luisa ang tingin sa paligid. May nakita siyang bote ng cyanide, isang kemikal na ginagamit panglinis ng alahas pero kapag nainom ay nakakalason at nakakamatay. May isa rin siyang nakita doon na malaking kahoy na gaya ng muntik bumagsak sa kanya mula sa attic, isang baseball bat at ang mas kinatakot niya. Nakita niya sa isang drawer sa aparador ang mga papeles. Natutop niya ang bibig sa labis na pagkabigla nang basahin ang nilalaman niyon.

pagtataray sakin ni Av. Natawa kami ni Jaz sa sinabi ni Av kaya pati siya ay nakisali na rin. Inaya ko na sila umuwi dahil mag gagabi na rin at baka wala na kaming masakyan kaya namab tumayo na kami at naglakad papunta sa terminal. Habang nasa byahe tahimik lang kaming tatlo at nagkanya kanya ng ginagawa kaya nilagay ko yung earpods ko sa tenga ko atsaka nagsoundtrip. Medyo mahaba haba pa naman yung byahe lalo na at medyo traffic kaya yung playlist ng Paramore yung pinatugtog ko tsaka nagpaalam sa dalawa na iidlip ako at gisingin na lang ako kapag bababa na kami, same lang din naman kasi kami ng bababaan kahit iba-iba kami ng subdivisions.

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

h******n ni Aialyn ang anak at saka ito niyakap. "What was that mom? Can you describe it for me?" hiling ni Hera at nag-beautiful eyes pa. Sa gigil ni Aialyn ay kiniliti niya ang anak. Tawa naman ng tawa si Hera. "Arapaimas have a bony tongue on which sharp teeth grow. Together with the teeth on their upper jaw, they can kill and shred their prey, rawwwrrr...," saad ni Aialyn at saka nagpakawala ng malutong na tawa si Hera.

pagkwento ni Doryang. "Alidah," ang pangalang naisampit ko. Nabanggit ko ito dahil alam ko na ang kilala kong Alidah noon sa Isla del Fuego lamang ang siyang tanging makakahanap sa akin dahil sa kakaibang katangiang maitago ang kapangyarihang gaway. May katangian rin kasi ako na namana ko sa dugo na madaling makakadama ng isang may taglay na gaway kaya hindi talaga ako mahahanap ng ibang katutubo mula sa Isla del Fuego maliban na lamang kay Alidah.

Ngumiti ito nang mapagluhong nakatingin na siya dito. "Hi! I'm Dylan Chen," wika nito sabay lahad ng kamay subalit nagtagal pa ng ilang segundo bago rumehistro sa kaniyang isipan na nakalahad na pala ang kamag nito sa kaniya. Nakatitig lamang siya sa mukha nito. Masasabi niyang isa ito sa may pinaka-magandang ngiti na nakita niya. Dahil sa hiya ay natataranta siyang bumalik sa katotohanan mula sa kaniyang imahinasyon. Kaagad niyang inabot ang kamay nito at saka pilit na ngumiti dito.

alok nito sa nag-iisang upuan na naroon. Naupo na lamang siya kahit naguguluhan. Sa fluency ng pagsasalita at accent tukoy na niya kung anong lahi ng binatilyo. Walang duda. Pinoy ito tulad niya. "Alexial Monzanto, right?" Inilapit nito ang swivel chair. "My name is Athrun Andromida." Pakilala nito at naglahad ng kanang kamay matapos ilipat sa kaliwa ang bitbit nitong white rose.

Nang makita ng Aprikanong babae si Elaine, yumuko agad siya nang magalang at sinabi sa Oskian dialect na hindi mukhang sanay, “Hello, Elang!” Sumimangot si Elaine at sinabi, “Saan mo natutunan kung paano sabihin ang pangalan ko? Hindi ito tumpak! Elaine ang pangalan ko, hindi Elang. Sabihin mo ulit ito sa akin!” “Ano…?” Hindi naiintindihan ng Aprikanong babae ang Oskian dialect. Natutunan niya lang ang pangungusap na ‘Hello, Elaine’ mula sa iba, pero hindi magaling ang pagbigkas niya nito. Ngayong nagsasalita si Elaine sa Oskian dialect sa harap niya, hindi niya maintindihan ang kahit anong sinasabi ni Elaine.