Alab Ng Puso Novels & Stories

Ang katawan ko ay sabik, ngunit ang puso ko ay sugatan. Hindi ko alam kung paano mapigil ang damdamin. Ang init ng kanyang kamay sa aking braso—kahit panandalian—ay nagdudulot ng pangarap na dati kong tinanggi. Ang pandama ko ay gising; ang katawan ko ay nagbabalik-tanaw sa gabing iyon na ibinenta ko ang sarili ko sa kanya, at ngayon, nararamdaman ko ang parehong pagkasabik, parehong pangungulila, ngunit higit pa—isang panibagong labanan ng puso at laman. “Albert…” bumuntong-hininga ako. Parang may naiwang apoy sa bawat salita.

Diba wala naman akong naramdaman sa kanyang special? 'Wala ba talaga?' Tanong ng isip ko. 'Listen to me. Pakinggan mo kung sino ang tinitibok ng puso mo. Ang nagpapasaya ng puso mo' sabi naman ng puso ko. Hays oo naman sino nga? Kahit ilang beses ko man pakinggan ang puso ko nalilito pa rin ako. Biglang kumabog ang puso ko ng marinug ang musika. Napansin ko may biglang nagviolin sa di kalayuan. O___O di ko yun napansin ah. Busy ba ako sa pag iisip?!

ARABELLA’S POV NARAMDAMAN ko ang malakas na kabog ng aking puso sa aking dibdib at ang pagtindig ng aking balahibo. Ang pangalang “Mafia King” ay kaagad na nagbigay kilabot sa’kin.

rason ko dahil totoo naman. "Do you think after all what happened to us, I will let you out of my grip? Wrong move, baby. Because I will not let you go, never," saad niya na nakapagpatigil sa 'kin ngunit labis-labis ang pagbilis ng tibok ng puso ko, parang lalabas ito mula sa ribcage ko! What is happening to my heart? It's literally pounding! Imbis na kabahan ako ay parang... parang ang sarap sa tainga pakinggan na inaangkin niya 'ko at gusto niya kong makasama hanggang huli.

ISA "Anong ibig mong sabihin na hindi ka sasama?" Halos mag-hysterical na si Alicia nang sabihin ko sa kaniya ang plano ko. Nakapamaywang siya ngayon sa harap ko at pinandidilatan ako ng mga mata. "Kailangan kong balikan si Alas." "E, paano si Heart? Katatapos lang ng bone marrow transplant ng anak mo! She needs you!" "Alam ko. Kaya nga sandali lang ako, susunod agad kami."

FREY POV: Malala ang tibok ng mga puso namin gaya ng sa inaatake sa puso. Nanginginig ang aming laman at ligong-ligo sa pawis. Hindi na maigalaw ang mga pagod na katawan. At nanlalabo ang paningin ko na kinailangan ko ng mahabang sandali para makahinga nang maayos.

Akalain mo nga naman aabot tayo sa araw na ito oh' Parang kusa akong napa-ngiti. Damn Joshua! How can you make my heart beat this way! "Tumingin sa aking mga mata .. At dinggin ang nais isumpa... Ako ay iyong magpakailanman ika'y minamahal ng puso kong ligaw walang sinisigaw kundi ikaw ikaw ay aking walang katapusan pinapangako na mamahalin kita hanggang sumapit ang huling umaga"

“WALA.” Ang huling alaala na ito ang tuluyang dumurog sa puso ko. Hanggang sa lumitaw ang imahe ng isang inosenteng babae na nagsisimula pa lang na tuklasin ang mundo. Nang mga oras na ito ay kasabay na nagmanhid ng aking katawan ang puso ko. Parang nagblangko ang aking mga mata at wala akong ibang matanaw kundi pawang kadiliman. Mula sa kaibuturan ng puso ko ay naghuhumiyaw ang sakit. Dahil kung noon ay hindi ko nauunawaan ang lahat ng mga sinasabi nila dahil sa kamangmangan ko? Ngayon ay lubha akong nasasaktan dahil sa hindi makataong pagtrato ng lahat sa akin. Nahigit ko ang aking hininga at saka maingat itong pinakawalan upang hindi ako masakop ng matinding emosyon.

Bakit niya pa naalala ang ganong nakaraan nila? Nag order na sila ni Lucas nag tag isang order nang lechon at tig-dalawa na puso. Kinuha ni Lucas ang mga puso at ito ang nagbukas. " Eto ang puso ko, pero sayo na yan at eto naman ang sayo, sakin lang to." Huminga siya ng malalim saka tiningnan ng masama ang lalaki. " Wala akong puso diyan kahit isa. Kasi wala dito ang puso ko nasa ibang lugar. Nakikita mo yan, mga kanin lang yan na binalot sa dahon ng saging. Kumain ka na."