Alab Ng Puso Novels & Stories

Mananatili nang sugatan ang damadamin sinta~ ~Sa bawat araw Bawat tibok ng puso Ikaw ang nasa isip ko~ ~ala ala mo sa akin ay gumugulo Bakit di nalang bawiin ang hapdi sa aking puso. Pipilitin kong limutin ang pag ibig mo Kong panaginip lang ito sanay gisingin ang aking puso oh~ (Playing: Ala ala mo by Liezel Garcia)

VALERIE Mabilis na tumibok ang aking puso laban sa aking ribcage, ang aking mga palad ay pawisan at ang aking katawan ay mas malamig kaysa sa dati habang nakatayo ako nang harap-harapan kay Ronald. Ang mga alaala ay dumagsa pababa sa aking ulo, nagbabanta na lamunin ako, pero hindi ko ito hahayaan. Nandito ako at makikita ko ang taong ito na ilantad, makikita ko ang kanyang kahihiyan at panoorin siyang maparusahan.

Palaging may heart, palaging may lalim. “Baka naman… hindi,” agad niyang iwinaksi sa isip ang tumatakbong hinala. “Hindi naman siya magpo-propose, ‘di ba?” Pero hindi niya rin mapigilan ang mabilis na tibok ng puso niya habang iniisip iyon. Kinabukasan – Alas Nueve ng Umaga

"Feel that, Angel. My heart beats only for you." Napalunok siya. Hindi niya masyadong napansing ganoon kalakas ang pagkalabog ng puso nito dahil ganoon rin kasi kalakas ang tibok ng puso niya. She was too mindful of her heartbeat. She was infact always like this when Gab was close. It only got worse ng inamin niyang mahal nga niya ito. Grabeng magpaka-corny nitong si Montero! Epic!

Lalo na't magkasama na sila sa iisang bubong. "Gagawin ko ang lahat para manumbalik ang pagmamahal mo sa akin noon. Gusto ko lang malaman mong kahit sinubukan kong magkaroon ng kasintahan, hindi ka naalis sa puso't isipan ko. Kaya nakipaghiwalay din ako dahil ikaw talaga ng nilalaman ng puso ko. Gabi na, Quincy. Magpahinga ka na."

Don't Mess With The Billionaire Chapter 5 “ARTISTA PO ba ikaw?” Alabama's deep blue eyes twinkled with admiration as the kid eagerly staring at the man. At hindi panatag ang loob ni April habang napapansin ang hindi maunawaang bagay na humuhugpong kay Aba at sa lalaki. Hindi niya gusto ang bawat patak ng segundo na magkalapit ang dalawa o kahit sino man sa triplets kahit hanggang prediction pa lang naman ang pinanghahawakan nito.

Sorry, ako lang 'to. Alab Namangha sa liwanag mong dala Hindi nakatiis aking pinaglaruan apoy sayong mga mata. Namutawing takot noong una'y sa puso naglaho Kakaibang init ang patuloy na bumabalot. Sa iyong dala ako'y tuluyang natunaw Alab sayong mga mata'y tuluyang naglaho Nangangapa sa dilim at pilit inililihim

9:03 PM. Rooftop. De Almonte Medical Center. Tumitibok ng mabilis ang puso ni Alyana habang paakyat siya sa rooftop. Ang bawat hakbang niya ay mabigat, hindi lang dahil sa malamig na simoy ng hangin kundi sa bigat ng katotohanang hawak-hawak niya ngayon—Gab is not Camilo’s son. Gab is Bash’s.

Parang bawat tibok ng puso niya ay malakas na paalala na hindi siya nag-iisa sa laban na ito. Pagdating sa simbahan, bumungad sa kanya ang malawak na aisle na puno ng puting bulaklak. Ang liwanag mula sa stained glass windows ay tumatama sa sahig, lumilikha ng makukulay na pattern na parang panaginip. Ngunit hindi niya iyon gaanong napansin. Dahil sa kaba, sa dami ng iniisip niya, at sa bawat mata na tila nakatutok sa kanya. Narinig niya ang mahinang tugtog ng piano. Unti-unting pumasok ang choir at nagsimula ang kanta… ang paboritong love song ni Althea, “Ikaw” ni Yeng Constantino:

Literal na hindi ako nakakilos sa hindi maipaliwanag na samo't saring nararamdaman. "Pshhhhh, it's okay baby! You are safe now." Sambit ni Alas sa mahinahong boses ngunit puno ng paglalambing at pag aalala. Segundo, minuto.... Hindi ko alam kung ilang segundo o minuto akong nakatulala habang nakayakap ang mga bisig nito sa akin. Dinig na dinig ko hindi lang ang napakalakas na pagwawala ng aking puso kundi maging ang dibdib nitong parang sasabog na rin sa napakalakas na pagtibok.