Alab Ng Puso Novels & Stories

"Where are you, wife." Naaalala niya ulit ang luha na lumabas sa mga mata nito. Nag-iisa lang yun pero parang kinurot na ang puso niya dahil doon at napa-iling iling na lang siya at napahawak sa puso niya. ****** LMCD22

Inabot ni Paolo ang bulsa at laking gulat ni Serena nang lumuhod ito sa harap niya, may hawak na simpleng diamond ring. Lalong bumuhos ang luha ni Serena habang tumatawa at umiiyak ng sabay. "Serena, kinakabahan na ako... Oo ba o hindi?" tanong ni Paolo, kinakabahan. "Para itong déjà vu. Naalala mo noong stage play natin sampung taon na ang nakalipas? Pinilit mo akong aminin ang nararamdaman ko sa harap ng lahat. Hinalikan mo pa ako nang wala akong kaalam-alam. Nanalo ka sa puso ko dahil sa halik na 'yon," naalala ni Serena na may halong tawa at luha.

Kirot. Mali. Hindi lamang bastang kirot ang nararamdaman ni Willow kung hindi— hindi mabilang na mga patalim na kahit anong iwas niya ay ang kanyang puso ang puntirya. “Alab…” malumanay na tawag nito sa anak na siyang nakayukong tahimik na umiiyak. “W-where’s… D-daddy?” basag ang boses na ani ni Alab.

"Arghhh fuck!" Sabay kaming nilabasan, hinugot nya ang pagkalalaki nya at sinalsal ito. Tumalsik ang malapot at mainit nyang katas sa puson at tiyan ko, umabot pa sa dibdib ang ilan. Naninigas ang katawan ko at nanginginig pa ang mga hita ko. Ang bilis ng tibok ng puso ko.

Parang may kung anong tumusok sa puso ko sa nakita. If the first tear comes from the right eye, it means happiness and if it comes from the left eye, it's sadness. My Alyssa. Ang bata pa niya para pagdaanan ang lahat ng ‘to. “I know everything mommy, I always hear you at night crying because of him, I know he called you bad words mommy, I know that he hates you, I know about Aisla, I know everything mommy.” mahabang lintaya nito habang humihikbi.

sapagkat alam niya ang totoong nararamdaman ng dalaga. Ang puso niya ay malakas na tumibok. Ang totoo para sa kanya ay wala ang sniper sa kanyang paningin na para bang hindi ito nakatutok sa babae at wala ang baril na isang kalabit ay ikakamatay niya sa pagkat ang paligid ay naka-pokus lang sa kanilang dalawa. Kahit magbago ang pag-ikot ng mundo, kahit palibutan sila ng mga baril, ang payapa niyang puso ay mananatili hanggat kasama niya ito.

sabi ng batang babae habang tumatakbo. "Ano ba bumalik ka rito!" sigaw naman ng lalaking tinawag na Al-al. Khei still holding her head. Masakit pa rin ito. Nagtataka siya kung bakit may nakikita siyang dalawang bata sa isipan niya. At Al-al ang tawag ng batang babae sa batang lalaki. Lalong maraming pumasok sa isipan niya na pangyayari kaya namimilipit ulit siya sa sakit. Hanggang sa hindi na niya kinaya ang sakit ng kaniyang ulo kaya nawalan siya ng malay.

Samantalang ngayon ay tila isang basag na laruan na ni hindi man lang umiimik o kumikibo. Lumapit si Alyana, hinipo ang noo ng dalaga at hinawakan ang pulsuhan nito. “Stable naman ang tibok ng puso niya. Normal ang temperatura. Walang sugat o lagnat. Pero ang emotional trauma... ibang usapan 'yon. Minsan kapag sobra ang sakit sa puso, sinasara ng isip ang lahat para protektahan ang sarili.”

mabilis na salita ni Lea. Bigla naman binundol ng kaba ang puso ni Abi lalo pa at siya ang pakay ng sinasabi ni Aling Berta na babaeng mayaman. Ang bilis ng tibok ng puso niya sa hindi niya malamang dahilan. Paano kung ang mother in law niya pala ito? At paano kung malaman nito ang tungkol sa pagbubuntis niya? Pakikinggan kaya siya nito o kakampi ito kay sa anak nitong si Seb at kay Sandra?

Kaya nandito ako sa Mexico. Baliw na kung baliw, pero ganito magmahal ang puso ng isang Rizalyn Joy Borres - Dela Merced. Bagay nga sa akin ang second name ko na 'Joy', dahil tinatago ko ang lahat ng sakit sa pamamagitan ng pagkukunwari at ngiti. Pero tanga naman ako pagdating sa puso. I believe in an old saying that says; the heart wants what it wants. Unconditional love. And the one that says, absence makes the heart grow fonder. And of course, papahuli ba naman ang 'love is blind'.