Novel & Cerita Amor Amargo

Kabanata 12 It's been two weeks since the last I worked in LRomero Jewelry, panay text at tawag sa akin si Lash pero lahat ng iyon ay binalewala ko. I'm mad at him, alam kong wala akong karapatan na mag inarte ng ganito dahil boss ko siya pero hindi na kasi makatarungan ang mga sinasabi niya sa akin.

“Ma’am, hindi yan juice. Aphrodisiac wine po yan na niregalo kay sir Aris.” Parang sumakit ang ulo ko sa sinabi niya. “Anong aphro- po?” “Alak po yan ma’am na may halong kakaiba.” “It’s a wine that will stimulate your sexual desire.” Sabat ni Escalante sa likuran. “Slowly, you’ll get very horny at ang gusto mo lang mangyari ay hagkan kita.” Agad kong nabitawan ang baso but it’s too late dahil nararamdaman ko na ang epekto nong juice sakin.

sabi ng ina ni Damien na may mukha na tila desperado at stressed. Huminga ulit ng malalim si Damien, tumingin ulit sa kanyang ina ng matalim na titig at nagsabi, "Pasensya na, Ina. Hindi ko magagawa ang gusto mo sa pagkakataong ito, pinag-isipan ko na ito nang mabuti. Hindi ko sinabi na hindi ko na mahal si Sofia, isa lang ang nararamdaman kong pag-ibig ngayon ay hindi na talaga kami kayang panatilihin dahil ang pag-ibig na iyon ay kontaminado na ng napakaraming galit. Pasensya na ulit, Ina. Ayaw kong lumaki ang anak ko na isang Damien na hindi kayang tamasahin ang kanyang pagkabata nang masaya tulad ng ibang mga bata."

“Good. Let it destroy me. Ano pa bang natitira? Wala nang halaga ang mga bagay na mayroong ako. Kasama ng fiancée ko, nailibing na rin ang kinabukasan ko. The only thing that keeps me alive… is the thought of watching Amariz crawl.” He poured another glass, liquid splashing violently. He raised it in a mocking toast. “To her,” bulong niya, puno ng poot. “To Amariz Solene. The woman who doesn’t know she’s living on a borrowed time.” Naningkit ang mata ni Damien. “And if she fights back?” Alaric chuckled darkly, the sound chilling. “Then she’ll learn what it means to fight a man who has nothing left to lose.”

Natural, si Amora ay isang makaranasang babae. Hindi magiging mahirap na makitungo sa mga taong nagtago sa likod ng mga makapangyarihang tao, gayon pa man. Sa lakas ng pamilya Foster, mapaluhod ni Amora ang mga taong iyon. Parang medyo overkill... Ngunit wala siyang oras na paglaruan ang maliliit na fries tulad ni Harvey sa isang desperadong oras. Pinlano niyang gawin ang lahat at siguraduhing walang pagpipilian si Harvey kundi ang lumuhod sa natitirang bahagi ng kanyang buhay.

“The people who truly loves you are mourning for your absence and living miserably for years. . . Please know that, Zarchx Montenegro.” Gumalaw ang adams apple ni Zarchx at umigting ang panga. Titig na titig sa magandang mukha ni Amary at hindi maiwasang mag-isip; Na para bang isa si Amary sa mga taong nagluksa at namuhay ng miserable sa kaniyang pagkawala.

Wala akong ibang nagawa kundi ang mapahawak na lamang sa balikat niya. Ganito pala talaga ang pakiramdam kapag mahal mo ang gumagawa sa 'yo nito. "Asher . . . ahhh . . ." muli kong d***g nang tuluyan na niyang ipasok ang kanyang p*********i sa akin. "I missed you— sobra. F*ck!” he cursed. Mahina man iyon, pero ramdam ko ang kanyang gigil sa kanyang ginagawa sa akin.

“So? Mr. Lorenzo..” “It’s Benécito Lorenzo and I’m not gonna waste my time so let’s go to the best part.” “Rosalía Quiava, you are now officially a slave to Dimitri Guidottí” he said with formality and sarcasm. “What the fuck?” I annoyingly answer. He smirked at my remark. “Anong slave-slave pinagsasabi mo? At anong kinalaman ko kay Dimitri Guidottí?” Naiirita na talaga ako.

She sat back, crossing her arms in annoyance, emotionally wounded and nutritionally deprived. Matapos no’n ay bumalik rin ang may-ari at may dala nang sariling gawa na lemon wine. Na taas-noong pinagyayabang sa kanila. Nagningning ang mga mata ni Amber dahil amoy pa lang ay natatakam na siya. It was heavenly—sweet, citrusy with a light floral finish. Tumikim siya at kilig na kilig itong napatitig sa baso. Marahang napatawa si West sa ekspresyon nito.

"Amor, ano ba? Pumirmi ka nga. Hindi ka ba nahihiya sa senyorito? Dahil kung hindi ka nahihiya pwes ako, nahihiya kaya umayos ka." "At bakit ka naman mahihiya? May ginawa ba kayong kalokohan dito?" sagot ng baritonong boses mula sa malayong likuran ko. Oh gosh! Wait! Pamilyar ang boses niya sa akin. Para akong napako sa kinatatayuan ko ng marealize ko yun. Oh God, tell me I'm wrong. Please wag naman sanang mangyari na ang senyoritong sinasabi ni Amor ay yung lalaking mapangahas na kulay asula ang mga mata na hambog, bastos at manyak. Nangnanakaw ng halik at nandidila pa.