Bad Days Quotes

"แค่หวงฉัน หนี้อาจไม่ลด แต่ถ้ารัก..ก็ไม่แน่" "อิ่มแล้วค่ะ" ใครจะไปกินอะไรลง ก็เขาเล่นมองเธอราวกับจะกลืนเธอลงท้องไปทั้งตัวขนาดนั้น แถมยังเติมไวน์ให้เธอกับเขาไม่หยุด จนตอนนี้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งตัวแล้ว "แน่ใจนะว่าอิ่มแล้ว เพราะถ้าเธอลุกจากโต๊ะนี้ไป เธอจะไม่ได้กินอะไรอีกเลยจนถึงเช้า..นอกจากน้ำเท่านั้น" เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ไม่รู้ว่าวันนี้ผีเข้าเขาหรือเปล่า ถึงพูดและมองเธอราวกับไม่ใช่เขา หรือเพราะแบบนี้ ถึงทำให้สาวๆ อยากที่จะมานอนทอดกายให้เขาเชยชม ไม่เว้นแม้แต่นางเอกดังระดับแถวหน้าคนนั้น เมื่อเธอไม่ตอบอะไร เอาแต่จ้องมองหน้าเขาอย่างอึ้งๆ เขาจึงกระดกไวน์จนหมดแก้วแล้วลุกเดินไปหาเธออย่างช้าๆ เขาก้มตัวลงมาโอบบ่าบอบบางแล้วกระซิบเสียงแหบพร่าชิดใบหูของคนที่ยังนั่งเบิกตาค้าง "เธออิ่ม แต่ฉันยังหิวอยู่เลย" พูดจบก็จรดริมฝีปากร้อนรุ่มจูบข้างแก้มของเธอย้ำๆ แล้วถลำไถลลากมาจูบที่ใบหูบอบบางโดยไม่พลาดขบเม้มติ่งหูของเธอเบาๆ อย่างเร้าอารมณ์จนคนตัวบางหลับตาพริ้ม

'รักเเรกของเธอเกิดขึ้นท่ามกลางสายฝน ทว่าคนที่เธอเเอบรักกลับมีนิสัยเย็นชาไม่เหมือนชายหนุ่มจิตใจดีในคืนนั้นเลย คนที่เธอปักใจรักตั้งเเต่สบสายตากัน' ความรักที่เกิดขึ้นเพียงสบสายตา ย้อนกลับไปวันนั้น วันที่เธอได้บังเอิญเจอกับชายหนุ่มจิตใจดีที่เคยช่วยลูกหมาของเธอเอาไว้ เธอดีใจมากเมื่อรู้ว่าเขาก็เรียนอยู่ที่มหาลัยฯเเห่งนี้เหมือนกัน เเต่คิดว่าเขาคงจำเธอไม่ได้หรอก เพราะคืนนั้นทั้งมืดทั้งฝนตกเเถมเธอยังถือร่มเขาคงมองไม่เห็นหน้าตาของเธอเเบบชัดเจน ทว่าเธอกลับจำเขาได้ไม่เคยลืมเลือน เเละเธอก็ไปรู้มาว่าเขาเรียนอยู่คณะวิศวะ ปี 3 เป็นคนดังของมหาลัยฯที่ผู้หญิงมากมายต่างก็หมายปอง มีอยู่หลายครั้งที่เธอคอยเเอบมองเขาอยู่ห่าง ๆ จำได้วันนั้นที่เขาเเข่งฟุตบอลเธอก็ไปตามเชียร์ เเววตาของเธอมองเขาด้วยความภาคภูมิใจ เธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นเขา คนที่เธอปักใจรักตั้งเเต่สบสายตากัน

The day CARL BRADFORD offered me the contract: "These are the laid-down rules; Rule Number One: You are not allowed to fall in love with me. Rule Number Two: You are not allowed to kiss or hug me, except if I want to, just to convince my father, which I wish will never happen." He didn't bother to hide the disgust on his face when he made the last statement. "Rule Number Three: No one is allowed to know about this contract, not even my brother. This is strictly between I, you, and my P.A. Is that clear?" I nodded nervously, wondering if it was the right decision as I clutched my stomach. This guy was unbelievable, and so full of himself, like he rules the world, and could destroy it with the snap of his finger. "You will get paid monthly as long as we don't get caught, for a year. If you want to ever opt out from this, get ready to pay me back." He said firmly. How on earth am I going to survive with this menace for 365 days? I inhaled deeply, and forced a smile at him. "I should get back to my boss, Daniel". His face twisted into a frown when I mentioned his brother's name. No one needed to tell me, that they were sworn enemies who will forever hate each other until one step downs, or preferable, dies.

Look woman I never begged to be your husband, you gave me that opportunity” Min Jun yelled. Mei Xing a 22 year old and the only daughter of multi-billionaires is diagnosed with cancer but doesn’t want to go through chemotherapy, with only a year left to live, she wants to explore. Min Jun a jobless 23 year old, finds himself a jackpot and agrees to be her contracted husband for the money and all the benefits of being with a billionaire’s daughter. EXCERPT: “Will you marry me?” Mei Xing asked a stranger she met walking on the streets. “What did you just say?” he said and was about to walk away. “I will pay you, a hundred thousand dollars, if you be my husband for a year” she said. “A year?” he asked and she nodded. She scanned through her wardrobe and wore a flowery dress, it wasn’t summer but by summer she might be too sick to wear it. “You only live once, more like a year," Min Jun finally arrived in jeans and a polo, “A summery dress in fall” he said as he took his seat. “The deal is I get fifty thousand dollars before we start the arrangement, then after the wedding I get the other half” Min Jun asked and Mei Xing nodded in approval. “You just have to be with me for a year, I probably won’t be alive by the end of the year” she joked. “Do you have some kind of transferable deadly disease. Covid?” he asked her. “No just cancer” she assured. “So I’m going to be free in a year and you'll be dead” he narrated.

Love and hate turned out to be just words. That year, because she needed a large amount of money to repay the debt, Helen agreed to a fake marriage with Basil for 90 days, but before the end, she embraced the pain and hatred and left. Three years later, when they meet again, can Basil’s love make Helen forget that year’s hatred and join hands with him to walk to happiness?

‘เจวิส’ สำหรับเขา ผู้หญิงก็แค่อาหารว่างตอนอยู่บนเตียงก็เท่านั้น ! “เลว? หึ ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้พูดแบบนี้”

เพลิง มาเฟียตระกูลใหญ่ทำธุรกิจบังหน้าแต่เบื้องหลังสีเทา ไม่เคยเกรงกลัวใคร ภายนอกดูเป็นคนเกี้ยวกราดดุร้าย หนุ่มเจ้าสำราญ เบื่อง่าย เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงเป็นว่าเล่น อยากได้ใครก็ต้องได้….ถ้าไม่ยอมก็แค่ฉุด ‘ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปแต่ถ้าเจอกันอีกเมื่อไหร่เตรียมตัวเอาไว้เพราะฉันจะ….ลากเธอขึ้นเตียง’ ————————- เอิงเอย เด็กสาววัยใส คืนนั้นที่คลับเธอถูกขโมยจูบแรกไป แถมยังตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคย จำแม้แต่หน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เพราะความเมา โชคดีที่เสื้อผ้าติดอยู่ที่ตัวครบไม่มีชิ้นไหนถูกถอดออกไป ‘ไอ้โรคจิต! ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นโรคจิตที่ชอบลวนลามผู้หญิงไปทั่วแน่ๆ น่าขยะแขยงที่สุด ถ้าเจออีกจะเตะให้คว่ำเลย!!’

When my Prince shattered our Eternal Blood Vow for the ninety-ninth time, I dragged my drained, broken body to the Tribunal of Vows. "I am here to request the dissolution of my Eternal Blood Vow with the Prince of the Kindred." Ten minutes later, Damien stormed in with Isabella in tow. The Prince of the Kindred strode toward me, his hand shooting out to clamp around my neck before he slammed me against a cold marble pillar. "You'd go so far as to dissolve our vow just because you're jealous of Isabella's promotion? Has the bloodlust driven you completely insane?" My mother Eleanor's voice echoed icily through our bond. "Forging lab results to play the victim, all for his attention. You've always been so deceitful." Tears of blood welled in Isabella's eyes as she tugged on Damien's arm. "I'm so sorry, Seraphina. I never should have accepted this position. Please, stop putting yourself—and the Prince—through this!" I wiped away the tears of blood seeping from my eyes and faced the tribunal official once more. "I no longer have the protection of a clan. So that I may turn to ash in three days, please help me complete the dissolution ceremony."

“Tell me to stop,” I said as my lips trailed down his stomach “Tell me you don’t want this, and I’ll walk away.” Everette swallowed, his body trembling. “Raze… don’t—” “Say you don’t miss me,” I teased, sliding my tongue across his hard dick pushing against his trousers. “Say it, and I will go. No games.” “Don’t… stop,” he breathed. I smiled, my fingers unzipping him. “That’s what I thought,” I murmured before taking his dick into my mouth, letting him taste exactly what he couldn’t fight. ………………………….. Everette Carrington betrayed Raze Schmidt, the only man he had ever loved, by pushing him out of the company they built together. When the same company suffers a PR crises, the board has one shocking solution. A public partnership with his ex, Raze Schmidt. Betrayed, pushed out, and left heartbroken, Raze agrees to help him with one ulterior motive. Thirty days to make Everette fall for him again—into his arms and into his trap. But when Family lies, hidden bloodlines, and deadly secrets threaten everything, Raze finds himself questioning if revenge is the only path forward.

"หิวมากเหรอ กินพี่เพิ่มมั้ยอิ่มยันชาติหน้าเลยนะ" "ไม่ค่ะ หนูไม่กินควาย"