Bowser Jr Peach

เพราะว่ารัก.....ก็เลยยอมให้เขาทำร้าย ดันเห็นกงจักรกลายเป็นดอกไม้ ยิ่งห้ามยิ่งเตือนหัวใจตัวเองเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง จะเป็นยังไง ถ้าวันหนึ่งเราได้รู้ว่าคนที่แอบชอบมาตั้งหลายปี เขาไม่ได้เป็นแบบที่เราคิด เขาไม่ได้ใสซื่อเหมือนที่แสดง เขามีอีกด้านที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน ทุกสิ่งที่เคยคิดว่าเขาเป็น และมันทำให้เราหลงใหลในตัวเขา มันไม่มีอะไรจริงเลยสักอย่าง เราจะทำอย่างไร จะเดินหน้าต่อไป หรือจะถอยหลังกลับ ความสัมพันธ์บางอย่างก็เหมือนกับการที่เราหยิบงูขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้มันรัด ให้มันพันรอบตัวโดยที่ไม่ทันสังเกต ไม่ได้เฉลียวใจ เพราะคิดว่ามันไม่มีพิษภัย แต่ลืมไปว่ามันก็สามารถกินเราได้เช่นกัน เช่นเดียวกับการที่เราเอาตัวเข้าไปในชีวิตของใครคนหนึ่ง ได้ทำความรู้จักแล้ว เอาตัวเข้าไปข้องเกี่ยวไปผูกพันแล้ว ก็ไม่อาจสลัดทิ้งได้โดยง่าย ถึงแม้เราจะพยายามที่จะทอดถอนตัวออกมาแค่ไหน ก็ไม่อาจหลีกหนีได้พ้น

On the day I get released from prison, Joshua Caldwell's adoptive sister, Madeline Caldwell, hosts a live stream to welcome me home. She makes sure to shove the phone right in my face. "This is my older sister, Victoria. Even though she has gotten violated by 13 people, she still has the courage to continue living in this world." The comment section explodes instantly. Joshua frowns slightly, but Madeline merely sticks her tongue out at him with a cute smile on her face. Instead of going hysterical like I did three years ago, I just smile at everyone. "A woman's body is never her weakness. The offenders are the ones who deserve to die, not me." After returning home, I don't stop Joshua from letting Madeline visit our parents' graves on their death anniversary on my behalf. I don't mind Joshua giving my room away to Madeline and telling me to stay in the storeroom. Even when Madeline pushes me into the water once again, Joshua chooses to save her despite her knowing how to swim. After I get rescued by a passerby, I just go home on my own silently. Mixed feelings swirl in Joshua's eyes as he looks at me. "That three-year sentence has changed you for good, Vicky." I just smile softly in response. All I've done is finally see reality for what it is and not harbor any hopes for him at all. Moreover, the system, which I've lost contact with, has finally returned three days ago. It told me that it could take me home in seven days. But why is it that Joshua loses his mind after I've left this world for real?

When I was ten years old, I was kidnapped by some human traffickers, where I was sold to an old widow as her slave. She locked me up in a pig sty and had me solve all of my basic needs there, be it eating, drinking, or defecating. My life there was less than that of livestock. My parents never gave up on looking for me. They managed to save me when I was 17 years old. On the day I get reunited with them, my mom's eyes redden when she notices how skinny I've become. "Oh dear, just how much have you suffered, my child?" My dad just keeps slapping himself the whole time. "We're so sorry, Silas…" Even my younger brother reaches out, hoping to take me home. That's when I finally realize that I have a home now. In order to repay my family for their benevolence, I've laced their food with the most potent poison. That way, their deaths will be painless.

Aimer dans le sang est un roman relatant l'histoire d'amour entre deux magnifiques êtres qui ont dû surmonter de nombreux obstacles pour vivre un amour éternel.

Daniel was forsaken by God and force to collect souls for Lucifer. He was one of the best AODs that is until he got assigned Abigial Davidson a former drug addict turned humanitarian, opening up her own non-profit rehab clinic for people addicted to drugs. Daniel is force to "play nice" with his worst enemies for the sake of his love Elizabeth and their son. But in doing so he is also forced to come to terms with a long-forgotten prophecy.

"Just help me out this once, man. I just made it to the final round, and I can't leave the game. Help your little brother out for a change? You're the best, J." It was 2:00 a.m. Chad asked me to go downstairs and pick up his takeout. I wanted to refuse because I was still recovering from a broken foot, but he did not look capable of tearing his eyes from the screen for even a second. Thus, I agreed and stepped outside. Without warning, something like a stream of comments flashed across my mind. [No! Somebody stop him!] [That delivery guy is your brother's roommate! He's got a knife!!!] [Lil' Bro knows that already, J! He's using you as a human shield to buy himself time!] I froze. I turned to go back inside. The door would not budge. Chad had already locked it. The elevator chimed down the hall. The comments in my head spiraled into chaos. [The killer is here! Get out of there, Big Bro!]

ติ่งหลงเมนมันก็ธรรมดาปะ แต่เมนจะมาหลงติ่งไม่ได้ มันแหกกฏฟ้า! ……………………………………………………….. รักร้อนแรงที่เคยได้ดูแต่ในซีรีส์ ใครจะไปคิดล่ะ...ว่าจะได้เจอกับตัวเอง!?

“พี่ไม่ได้รักเธอ.....แต่พี่รักพี่สาวของเธอ” ………………………. "พี่ศิราไม่เคยยิ้มให้โลมาแบบนี้บ้างเลย" "เอะอะอะไรก็พี่ดาวตลอด" "เลิกหาเรื่องดาวได้แล้ว" "เธอโชคดีกว่าดาวทุกอย่าง มีแต่คนตามใจ อยากได้อะไรก็ได้ แม้แต่ชื่อก็ยังดีกว่า แล้วยังจะเอาอะไรอีก" "มันผิดหรอที่แม่กับพ่อตั้งชื่อให้โลมาว่าโลมา แล้วตั้งชื่อให้พี่ดาวว่าดาวทะเล" "มันคือความผิดของโลมางั้นหรอ" "ถ้าโลมาเกิดก่อน หรือ โลมา ชื่อว่าดาวทะเล พี่ศิรายังจะทำกับโลมาแบบนี้ไหม" "มันผิดที่ชื่อ หรือ.....แค่เพราะเป็นโลมาก็ผิดแล้ว" ……………………….

My wife, Ivy Hart, is about to give birth to the baby she conceived with Toby Clayton, her first love. Her parents hire ten bodyguards to stand guard outside the delivery room. Cora Norris, Ivy's mother, takes Ivy's hand and remarks, "Don't worry, Ivy. We'll make sure he can't get within two feet of you! Your dad is standing guard outside with the bodyguards. If he dares to stop you from having the baby, we'll report him to the police!" Ivy nods, her complexion pale, but she instinctively looks toward the door anyway. She doesn't see why I can't be more understanding of her. All she wants to do is help Toby have a child to carry on his family name. The birth proceeds without me showing up to cause a scene. She smiles gladly when she sees the crying baby in the nurse's arms. She thinks to herself that if I visit her tomorrow, she is willing to forget all about our previous fights. She is even willing to let me be the baby's father. What she doesn't know is that I've already submitted my application to the Alliance of Nations. In seven days, I will be leaving the country to become a field doctor for the Frontline Medical Corp, a humanitarian organization. I won't be coming back ever again.

เจ้านายดีๆ ก็เหมือนรักแท้ หลายคนเชื่อว่ามี แต่น้อยคนนักที่จะได้เจอ.....ซึ่งเจ้านายของฉันไม่ใช่คนดี แต่เป็นพวกยันเดเระ! ************************** "ไอ้เจ้านายใจร้าย วาจาพิกลพิการฟังไม่รู้ความ จิตใจหยาบกระด้าง ไม่มีเมตตาข้าทาสบริวาร ดีแต่สั่งให้ฉันทำงานล่วงเวลาจนไม่เคยได้ไปเดท ไอ้แว่นสี่ตาน่ารำคาญ!" "แฮ่กๆๆๆ ขอดัดแปลงคำพูดจากละครเรื่องดังหน่อยเหอะ แฮ่กๆๆๆ" ฉันหอบหายใจแรงหลังจากระบายความอัดอั้นในใจตลอดเวลาห้าปีที่มีออกไปบนดาดฟ้ากว้างของบริษัทที่คิดว่าไร้ผู้คน "ฮืออออ ทำไมต้องสั่งให้ทำโอทีทุกครั้งที่มีเดทด้วยเนี่ย! ความสาววัยแรกแย้มกำลังค่อยๆ ถูกกลืนไปตามกาลเวลา ความตื่นเต้นเร้าใจค่อยๆ แห้งเหี่ยวลงทุกวัน" "เป็นแบบนี้แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้เสียซิงสักทีเนี่ย" เพราะความโมโหเลยพูดจาไปเรื่อยไปเปื่อย แต่ทว่าใครจะไปคิด ว่าพอพูดจบประโยคฉันก็ได้โดนสมใจ (T^T)