Bridge Of Terabithia の小説・ストーリー

Naibuga ko ang iniinom ko at kinunutan ng noo si Barbara na prenteng nakaupo sa damuhan. “What the fuck?” I said at pinahid ang labi ko ng tissue, natawa sila sa akin habang tinuro ang lake. “That is true, may serial killer sa lake side, at ang nanay n`ya ang baliw na kinokontrol ang anak at cannibal din ang nanay ni Aurora.” Tinuro nito ang bagong tayo na bridge at sa kabila noon ay ang subdivision.

Kabanata 32 Kabanata 32: Blood by Blood "Munting Terese, kamusta kana?" isang boses ang gumising sa natutulog kong diwa. Ano nanamang ginagawa ng boses na ito sa panaginip ko. Punong-puno nanaman ng kadiliman, hindi ko nanaman maintindihan kong anong klaseng lugar nanaman ang napuntahan ko. Palagi na lang walang paliwanag.

Mag-isa akong pumunta sa library. Mas maganda na roon dahil tahimik, walang masyadong tao at malayo sa mga taong kinaiinisan ko. Habang nagbabasa ako ng libro, may lumapit sa’kin sa table at tinabihan ako. Paglingon ko sa kanya ay biglang kumulo ang dugo ko dahil si Mica ang nakitabi sa’kin. ‘’Pwedi bang lumipat ka sa ibang lamesa. Ayaw ko ng may katabi kapag nagbabasa ako’’, mahinahong sabi ko.

Kahit masungit siya, hindi siya cold- hearted. Kinaumagahan, nagising si Elliot sa isang bakanteng kama. Agad niyang itinaas ang kumot at umupo. Binuksan ang mga kurtina, at sa bintana, nakita niya ang makapal na patong ng niyebe na natipon sa bakuran. Ang klima sa Bridgedale ay mas hindi mapagpatawad kaysa sa Aryadelle. ito ay mas mainit sa tag- araw at mas malamig sa taglamig.

Isang malakas na halakhak ang umagaw sa kanilang atensyon. "What a good scene lovebirds," nang-uuyam na sabi ni Bridgette sa kanila, habang naglalakad palapit sa kinaroroonan nilang tatlo ni Tobias at ng ama nito. Umigting ang kan'yang mga panga at aabutin sana ang baril na naihulog kanina, ngunit binaril ulit s'ya nito sa kabilang braso. "Cassandra!" malakas na sigaw ni Tobias ng makitang natamaan s'ya ulit.

Kabanata 12: Tabing-Dagat Ang mapait na tubig dagat sa aking mga paa na tumatalsik sa aking buong katawan at mukha ay malagkit sa balat. Sa bawat lakad-takbo ko sa mababaw na parte ng dagat ay mas lalo akong nababasa. Bumabaon ang aking mga paa sa bawat tapak sa pinong buhangin. Yuko dito...luhod doon. Takbo saka lakad takbo.

First time kong makakita ng ganitong klaseng view ng isang bridge. Pinagbuksan ako ng pinto ni Crane. Pag-apak ko palang sa carpeted na sahig ay napanganga ako. Sabay-sabay nag-liparan ang iba't-ibang kulay na balloon. At doon sa may entrance ay puno rin ng balloon and heck, sa gitna ng bridge, may mesa doon, the usual arrangement in a date. Pero ang mas nakakamangha pa rito ay ang falls sa magkabilang sulok ng bridge and damn, napaka-sarap sa pakiramdam.

“Affirmative!” Ang Sky Bridge ay matatagpuan malapit sa Southern suburbs ng Qerton City, at pinagdugtong nito ang dalawang tipak ng lupa na pinaghihiwalay ng isang malaking ilog. Pagdating doon ni Gerald, kalahating oras na bago mag-hatinggabi at madilim na ang lahat kaya medyo nakakatakot ang pakiramdam.

Living in the Savanna for centuries, the people and their children got used to it: ang lagkit ng kanilang mga katawan dahil sa tumatagaktak na pawis, ang init ng lupa sa kanilang mga paa, at ang ginhawang hatid ng tubig sa rumaragasang ilog matapos ang isang buong maghapon sa initan. These days, however, Terabestia took a complete 180 degrees turn. Paggising pa lang ni Vanraj ay kaagad na siyang nagsuot ng balabal na tumatakip sa kanyang ilong at bibig. He looks out the window, his long brown tail swaying gently behind him.

Napasimangot naman siya, pero kaagad ding sinundan si Lila. Nagpaalam narin kami ni Thaddeus dahil plano niya pa akong ilibot sa bridge. Thaddeus guided me through the narrow corridors leading to the bridge. Along the way, he shared insights about the ship’s operations and the advanced technology used. His passion and pride for his work were evident, and it was clear how much he valued this part of his job.