Buzzed の小説・ストーリー

So while waiting for my order, nagbrowse muna ako ng messages dahil baka may mga announcements, at hindi rin naman ako nagkamali dahil mayroon ngang extra na babasahin kaya napamura na lang ako sa utak ko. Upon waiting, masyado yata akong na-indulged sa pagbabasa ng mga cases kahit limang minuto lang naman ‘yon dahil hindi ko napansin na nagvibrate na pala ‘yong mini-circle na gadget which is an indicator na ready na ‘yong order ko, hindi ko alam kung anong tawag do’n pero para siyang food paging buzzer.

Busy is me eh. Oops! Im not busy for doing nothing huh. 😚😚😚 Thanks for waiting! Lovemuch po! Dont forget to vote and comment!

Buzz. The sharp, high-pitched ringtone of Lauren’s phone suddenly cut through the tension. Ang cellphone na nasa bulsa ng kaniyang cargo pants ay nag-vibrate nang marahas. Mabilis na bumaba ang tingin ni Anne sa bulsa ni Lauren, habang si Lauren naman ay tila nagising mula sa isang hipnosis. Huminga nang malalim si Lauren at dahan-dahang kinapa ang kaniyang phone upang tignan kung sino ang istorbo.

Kabanata 10 HINDI MASABI ni Sheeva kung magpapasalamat ba siya’t naputol ang isa na namang masamang panaginip o maiinis dahil sa sunud-sunod na mararahang katok sa pinto ng kaniyang silid. Umungol siya subalit hindi siya napagbigyan ng kaniyang lalamunan sa paraan na gusto niya. Lubog pa kasi ang kaniyang boses dahil kagigising lamang ng kaniyang diwa kung kaya’t hindi siya makaingit ng bongga at suwayin ang mga alaga niyang fennec fox sa pagkalatok sa pinto. She frustratingly stirred in her messy bed. Bahagya niyang iminulat ang isang mata atsaka sinilip ang battery operated na compact digital alarm clock sa night table sa gilid ng kaniyang kama.

Tahimik na pinindot ni Hazel ang button para sa lobby ng building. Plano niyang umuwi agad para may maitulong pa siya sa ampunan ngayong araw. May sakit ang cook nilang si Manong Rod. Kaya kailangan nila ng mas maraming kamay sa kusina. Bibili na lang siya ng biskwit sa terminal ng bus mamaya. Iyon na lang ang agahan niya.

" Napapayag ko rin si Ate. Excited na ako kaya agad ko nang inimpake yung mga gamit ko na dadalhin ako. Yes! Makakapag-enjoy ako ng mag-isa. Fully loaded kasi yung utak ko this days dahil sa mga pinsan kung ang sakit sa ulo. Tsaka isa pa ay nais ko ring bumisita ulit sa lugar na yun. Matagal na rin akong hindi nakapagbakasyon para makapagrelax.

Let's just have dinner some other time. Still no reply? Are you that busy? ☹ The last text was just a few minutes ago. I gave myself time to breathe and then typed a reply. Sorry, late reply. Just got out of practice. I haven't checked my phone too. Hindi nga siya nagparamdam nang ilang araw, tinanong ko ba? Siya nga ata 'yong busy eh. I was a bit surprised when I quickly received a reply from him. Want to see you pero late na. Go home and take a rest. Ingat sa pag-drive.☺

KINABUKASAN Maaga pa lang ay gising na si Rose, tahimik na naghahanda ng almusal. Sa bawat paghahalo ng lutong itlog at pritong tuyo, tila isang pangkaraniwang umaga pero hindi sa kanilang tahanan. Ang hangin ng dis-oras na ito ay may kabigatan na nagsasabing may mga pusong naglalaban, at mga tanong na hindi pa nasasagot.

Bago pa sumara ang elevator ay napigilan na niya. Matalim itong tumingin kay Zeus na halatang nagmamadali. Nang makilala siya ay agad itong nag-loosen up. "Xero," "You're tense," puna niya dito. "Birdbrain is missing," Bahagya siyang nagulat pero bumalik din sa normal. "Maybe she's out there. Looking for her meal," "Sana nga," Napakunot noo siya sa nakikitang reaksyon nito.

Hindi naman nabali ang takong pero minabuti parin niyang maupo sa sidewalk. At dahil nga sa pakiramdam na aping-api siya, galit na galit niyang dinampot ang pulang sapatos saka iyon ibinato sa kalsada. Iyon naman ang tamang pagtigil ng isang kotseng kaparehong-kapreho ni Bumblebee. Luhaan niya iyong sinulyapan saka nagyuko ng ulo habang yakap ang mga binti. Bakit wala pang taxi?