Buzzed Novels & Stories

I know this is Ross Tower pero ano naman ang meron doon? Nanlaki naman ang mga mata ni Haze na tila may isang puzzle na naresolba at biglang tumili! "Iiiiiiiihhhhhhhhhh!" Tili ni Haze at napahawak pa kay Bree. "Gaga ka, ngayon mo lang talaga naisip!" Tutya naman ni Bree ngayon. "Eh paano kasi mas excited ako sa question and answer portion ni Raven kesa sa tower para mapansin pa iyon." Nakangusong sagot ni Haze.

sa puntong ito, nagkaroon ng pag-aalala ang mga magulang namin nang nakailang tawag na si Kat ay hindi ko pa rin nasagot. Saka lamang naisip ni Kat na si Brix ang tawagan. Lintik na ringtone ng phone ni Brix: Pangbulahaw! Imbis na ring ng phone, isang malakas na tugtog ng kantang "Smells Like Teen Spirit" ng Nirvana ang sumabog sa aming mga tainga at nagpataranta.

Walang senyales ng galit si Zeus at sinabi sa kanya, “Huwag kang mamili ng masyadong matagal. May sakit ka kamakailan at baka bumaba ang iyong blood sugar kung masyado kang mapagod. Umuwi ka pagkatapos ng isang oras.” “Okay.” Maingat na sagot ni Maureen, “Ikaw din, huwag kalimutan kumain ng tanghalian kahit gaano ka pa ka-busy sa trabaho.”

*Bzzt *bzzzt *bzzzt *bzzt* Mabilis pa sa alas kuwatro kong binuksan ang selpon ko na sobrang excited at may ngiti sa labi shaks! Umayos ka nga Lyn, para kang ewan diyan. Kinikilig. Paki mo, gani-ganito 'yong scene sa mga nababasa ko ehh. Wag naman sana mabihag ang puso ackkk STOP!!! Di ako 'to, nabuntis na nga lang saka pa ako gaganito aishhh!

“Ayokong makita mo ’to.” “Ma’am…” maingat na lumapit ang isang tauhan. “Pakiusap, lumabas muna po kayo.” Bahagya pa itong yumuko at bumulong, “Hindi po puwedeng gamitan ng anesthesia si Boss. Allergic po siya.” Parang may pumutok sa isip ni Bea nang marinig iyon. Nanlaki ang mga mata niya sa narinig. ‘Allergic…?’

Ang dating mahinang buzz ay naging isang malakas na pintig na nagpadala ng nakakabaliw na sensasyon sa buong katawan ko. Napahinto ako sa paghinga. Ang baga ko ay parang biglang kumipot. Hinawakan ko ang gilid ng mesa nang sobrang higpit hanggang sa pumuti ang mga buko ng mga daliri ko. Ang usapan tungkol sa interest rates ay naging malabong ugong na lang sa pandinig ko. Hindi na ako makapag-focus sa charts. Hindi ko na matignan si Clark.

Naputol ang salita ni Paul nang bumaba ang tingin niya sa bagay na nasa sahig. The room was suddenly filled with the distinct, unmistakable buzzing sound of the vibrat0r. Mas lalo itong gumulong at lumapit sa paanan niya, kaya mas lalo ring naging obvious kung ano iyon. Ang ingay nito ay tila dumoble sa tahimik na paligid ng kwarto, bawat segundo ng vibration ay parang dumadagundong sa pagitan nilang dalawa.

Tila may kakaiba agad akong nararamdaman sa kalooban ko ng bumungad sa akin ang mukha nito. Kahit halo halo ang kaba na aking nararamdaman ay di ko parin kinalimutang ngitian ito. "Goodevening sir" bati ko dito. "goodevening , kamusta ang araw mo dito ?" malambing na tanong nito sa akin. "Medyo na boringan ng kunti , pero ayos lang naman binuhos ko nalang sa paglilinis rito" sagot ko.

"May problema tayo! Wala na siya!” Ang driver ay biglang nakaramdam ng "Buzz" sa kanyang ulo. "Ano ang sinabi mo?! Hindi siya maaaring tumayo ng maayos, kaya paano siya nawala?! Nasubukan mo na bang hanapin siya?!"

"I lost my appetite. I don't want to eat anymore." Asus parang batang nagtatampo agad. Pansin ko lang ha, ang bilis magbago ng mood ng Bebeluvs ko, one minute mabait, the next minute badtrip na naman. Pinaglihi ata ang lalaking ito sa sama ng loob eh. Pero sige lang unti-unti nating babaguhin yan.