Characteristics Of Filipino Novels & Stories

Ngayon, isa lang itong paraan para sandaling makalimot. Paglapag ng eroplano, agad akong sinalubong ng malamig na hangin. Ibang-iba sa klima ng Pilipinas—mas tahimik, mas disiplinado ang galaw ng mga tao. Walang masyadong nagsasalita nang malakas. Walang nagmamadali. Parang lahat ay may direksyong alam nila, samantalang ako—tila ba naglalakad lang dahil kailangan kong kumilos..

Sapagkat sa height niyang five-ten and a half, hindi hamak na mas matangkad nga naman siya sa karamihan sa mga Filipina. Isa’t kalahating pulagada na lang six-footer na siya. Kumpara nga naman sa karaniwang five-three ng mga Filipina o kahit ng karamihang Filipino, mala-higante talaga siya. Kaya naman payo sa kanya ng mga tiyuhin niya, lagi siya dapat nakangiti. Para maliwanag lagi ang mukha niya at mukha siyang approachable. Nang hindi rin daw siya pinagkakamalang naghahanap ng away o na tomboy siya.

Bahala na! Napansin ko abala ang lahat sa mansion at may ilang bisita ang nagdadatingan, marahil mga kaibigan at kamag-anak ni mommy. Kahit purong German ang namayapa ko lola ay half-Filipino half-German naman si lolo, kaya mga tradisyon ng mga Filipino ay sinusunod pa rin dahil nasa Pilipinas kami.

“You’re a Filipina?” Napatingin siya sa lalaki dahil sa sinabi nito at kita niya ang gulat sa muka nito. Sabagay sin oba ang mag-aakala na Pilipina siya dahil sa blonde na buhok niya at tila taga Canda na muka niya. “My mother is a Filipina. So, what do you want from me? A duel? Fine. Pero bukas na may gagawin akong importante ngayon.”

nginitian ko si Enrico na bahagyang nagulat sa aking isinagot. "Ooh.. ooh I'm sorry sir.. I thought, she is your sister," natawa na ito at hindi na ininda ang pagkakapahiya, "your wife is pretty." "But of course! his wife is pretty and kind. There is no place for us for ugly human being," singit ni mommy sa sinasabi ni Enrico. "Indeed madam.. Filipina are so kind and beautiful, I hope I can marry one someday," saka humalakhak si Enrico, "I really like Filipina."

The scene had left her feeling hurt, confused, and surprisingly jealous. Natagpuan niya ang kanyang sarili na naglalakad nang walang patutunguhan sa lungsod. Her mind a whirl of thoughts. Maya-maya, natagpuan niya ang sarili niyang nakatayo sa harap ng bahay ni Evelyn. Sinalubong siya ng kaibigan ng isang matamis na ngiti, mabilis na pinapasok siya sa loob.

Walang kahirap-hirap kong pagsisinungaling. Naglakad ako pabalik kay Felicia. Siguro dapat sundin ko ang sarili kong advice at maghanap ng iba, tulad ng ginagawa ni Eliana. I thought. Ang makasama si Felicia ay hindi isang bagay na aasahan kong gagawin ko pang muli. Masyado siyang halata, masyadong touchy, at maingay. She was a good fuck though. Siguro pwede naming simulan muli ang dati.

And then, he found this. Paano ito naging apo ng isa sa pinakamayamang pamilya sa Espanya? Kate’s Filipina, thought she looked like she’s not. Mas angat kasi ang ganda nito kompara sa mga normal na Pinay. Lalo na ang ilong at mga mata nitong napakaganda ng hugis. His breathing hitched when their eyes meet. Hindi siya p’wedeng magkamali nang makita niya ang gulat sa mga mata nito. Nanlaki ang mga mata nito at nakita niya ang pag-panic nito.

I think they're more open when it comes to this kind of things. Hindi gaya sa Pilipinas na talagang kung ano-ano nalang na mga salita ang matatanggap mo kahit na hindi pa alam ang buong panig ng istorya. Well, you're not a Filipino if you're not like that, I guess.

Ang ibang nadaraanan nila'y tinatawag siyang 'diwata' dahil sa maputing kulay at may brunette na buhok. "Hi, hello!" panay bati niya sa mga batang nakatingala sa kaniya. Nakangiti lahat ang madaraanan nila that time. "It's very creepy, why they keep smiling at me?" takang tanong nito kina Peruvian. "Oh, you must used to it, Filipino's are always smiling, they are all happy here, they'll greet you even you don't know each other, that is their sign of respect and hospitality..."