Conductor In Bus Novels & Stories

sagot niya bago inabot ng konduktor ang kaniyang ticket. Tinanggap naman ito ni Seraphina at napabuntong-hininga. Sa sobrang pagod, tila hindi niya alam kung paano babasahin ang ticket. Sa halip, kumuha siya ng limandaan at inabot iyon sa konduktor. Matapos siyang suklian, ipinikit na lang niya ulit ang kaniyang mga mata. Nagising siya nang huminto ang bus sa City Mall. Agad siyang bumaba at pumara ng single motor papunta sa kaniyang apartment.

"Nananadya ka ba! Siniko mo na ako kanina, tinapakan mo pa ang paa ko!" Hindi ito pinansin ni Trevor kahit halata naman na siya ang kinakausap nito. "G*go ka ah---" "Sir, huwag po kayong gumawa ng gulo rito. Maraming tao ang napeperwisyo." Pigil nung konduktor ng bus. "E g*go 'to eh! Nakauubos ng pasensya!" Sigaw muli ng lalaking humawak sa pwet ko kanina kaya nasa pwesto na namin ngayon ang lahat ng atensyon ng mga pasahero.

Wala pa rin siyang balak na bumaba, hindi niya sigurado kung sa lugar na 'to, ligtas na siya mula sa sarili niyang tiyuhin. “Miss, hindi ka ba bababa?” Tanong ng conductor ng bus. “A-Anong lugar ho ito?” Niyakap niya ang sarili sa iisipin na mayroon itong gawin sa kaniya lalo pa't silang dalawa lang ang nasa loob ng bus. Kung ang sarili niya ngang dugo ay pinagtangkaan siyang gahasain, ibang tao pa kaya? “Napasarap siguro ang tulog mo kaya hindi mo naalala na ang sinakyan mong bus ay papunta Baguio.”

Nang makababa na ako diretso ako sa terminal ng bus at sumakay ako. Naghihintay ako na mapuno ang bus para maka alis na rin kami. Kahit hindi ko kabisado ang kaMaynilaan, susubok ako para lang sa sarili kong kaligayahan. Buo naman ang loob ko na makipag kita sa taong 'yon. Nang dumaan ang konduktor ng bus nagtanong ako. "Kuya, ilang oras po ba ang byahe papuntang Maynila?" tanong ko dito.

Tama nga naman ito. Sumakay na ako sa bus dahil aalis na. Naupo ako sa malapit sa bintana. May tumabi sa akin na lalaki. Nakasuot ito ng sumbrero na at jacket may facemask din ito. Hindi ko naman ito pinansin dahil inaantok ako. Balak kung umidlip pero nagulat ako ng gisingin ako ng konduktor na nasa bayan na namin ako.

Natuwa siya sa pangyayari dahil hindi siya lalabas mamaya nang tagaktagak ang pawis. Ngunit akala lang pala niya iyon, dahil sa bawat madaanan ng bus ay may mga taong sumasakay, ang kaninang maluwag na bus ay unti-unting napuno. Naging siksikan ang loob ng bus, ipinagpasalamat na lamang niya na may mauupuan siya. Kung hindi siya sa terminal sumakay kanina ay marahil standing ovation din siya tulad ng ibang taong narito. "At least sulit yong binayad kong isang daan sa konduktor." Ang sabi niya sa kanyang sarili.

Sumunod naman sa kaniya ang lakaki at pagkatapos ay inilagay sa taas ng katapat niyang upuan at pagkatapos ay umupo din ito sa tabi niya. “Sa-salamat.” nahihiyang sabi niya. Tumango lamang ito. Ilang sandali pa nga ay umadar na ang bus at itinuon niya ang kanyang paningin sa labas ng bintana. Ilang minuto lamang ang lumipas ay kaagad nang nag-ikot ang konduktor ng bus upang maningil ng pamasahe. Nang makatapat ito sa kanila ay napakagat-labi siya dahil nakalimutan nga pala niyang magdala ng pera. Wala siyang ipangbabayad rito!

Nung naitulak at naipilit silang sumakay, wala nang bakanteng upuan. Pagtingin niya sa paligid, siksikan talaga. Sa bawat hintuan ng bus, sumisigaw ang konduktor sa unahan, at ang mga pasaherong hindi bababa ay sinisiksik sa likod para makapasok pa ang iba. Sa isang iglap, nagsisiksikan na parang alon ang mga tao. Sa ganitong sitwasyon, hindi maiwasang magkaroon ng dikitan ng katawan.

My Lola can’t defend me, so how can I defend myself to them? Hindi ko alam kung ilang oras akong nakaupo sa bus stop, at dumidilim narin ang paligid. Still don’t know what to do. Ilang bus na ang huminto sa tapat ko pero hindi ko man lang magalaw ang mga paa ko. “Miss, sasakay ka pa ba? Last trip na ‘to.” ani ng konductor. Napatingin ako sa wrist watch ko at nakita kong mag-aalas nuyebe na ng gabi. I stayed that long?

"Oh Cubao na, humanda na kayo! Check niyo mga gamit niyo at baka may maiwan." Natigil silang dalawa sa pagtatalo dahil sumigaw na ang konduktor sa unahan. Nagmamadali si Ate na kuhanin yung bag sa ilalim. Siniguro niya pa na sarado ito. Pagkatapos tumingin siya sa akin. Nagkatinginan kaming dalawa. Bumukas ang bibig nya pero wala naman itong sinabi hanggang sa huminto na ang bus. Isa-isang nagsibabaan ang mga pasahero at dahil nasa pinaka hulihan kami ng bus naghintay pa silang dalawa.