Conductor In Bus Novels & Stories

Naiwan ba sa bus? “Boss, may naiwan po kayo sa bus,” tawag ng konduktor. OMG! Ang panty niya! Nakakahiya siya! Hinila niya si Liam upang huwag ng pansinin ang driver ngunit lumingon ito. Hiniling niyang lamunin siya ng lupa ng mga oras na ‘yon. “Jacket po ni Ma’am naiwan ninyo.” Nakahinga siya ng maluwag.

Tanong nang konduktor sabay lapit sa pwesto naming dalawa. "You see, ayaw ko siyang katabi." Reklamo niya sa konduktor. Sinulyapan naman ako nito at saka maayos na kinausap ang babae. "Pero Ma'am, public bus po ito babayaran naman niya ang inuupuan niya kaya okay lang po."

Matangos din ang ilong nito na bagay sa mukha nito. Humugot ito ng pera sa bulsa nito. Dalawang libo ang hawak nito. Ibinigay nito sa konduktor ang hawak na pera. Napakunot-noo si Manong dahil dalawang libo iyon. Kahit siya nagtaka din. Pakiramdam niya first time nitong sumakay sa bus. "Boss, sobra po ito." Ibinalik ng konduktor ang isang libo.

Pagkababa ay may nakita akong malaking truck na nakaharang sa daan. "Ano pong nangyari?" tanong ko sa conductor na nasa harapan ng pintuan. "'Yang truck kasi nakaharang hindi tayo makadaan," sagot nya sa akin. Lumingon ako sa bus at kumunot ang noo dahil walang driver sa loob. Sino namang nangiwan nito sa daan? Nakakaabala naman 'to. Ano ba 'yan.

tanong ng isang ginang na halata na ang pagkairita sa hitsura. “Ginagawa na po namin ang lahat ma’am, konting tiis lang po. Pasensya na po sa inyo. Biglaan ang nangyari eh, kinundisyon naman ito kanina,” sagot naman ng kunduktor ng bus habang abala pa rin sa pagtulong na maayos ang makina ng sasakyan.

sagot niya rito Umalis na ang konduktor at napatingin siya sa bintana hanggang naalala niya ang kanyang cellphone agad niyang tinignan ito sa kanyang bag nakita nyang wala ito bigla siyang napasabi nang Kamalasan naman Naiwan ko pa ang cellphone ko sa bahay ! Bumalik na lamang siya sa pagtingin sa Bintana ng bus hinihintay na makarating siya sa kanyang Trabaho makalipas ang trenta Minuto

patanong nitong tugon. "Stop over tayo Glai---Miss Alcovar. Kaya kita tinanong kung gusto mong magbihis habang hindi pa tayo muling bumibiyahe," aniya saka kinawayan ang kunduktor ng bus. "Ano iyon, Boss? May kailangan ka ba?" "Kuya ilang minuto pa bago tayo bibiyahe? Bibili pa sana kami ng bihisan kung hindi pa tayo aalis."

Nang makita ang bus na naka-indicate sa ticket ay agad niyang pinalagay sa konduktor sa trunk ang bagahe niya, saka siya sumakay. Pinili niya ang pwesto sa may gitnang bahagi ng bus at saka umupo sa may malapit sa bintana. Ayaw niyang nai-istorbo siya kapag may dumadaan. “Come to think of it, hindi ko na yata kabisado ang papunta kina Tita Alice,” bigla niyang naalala. Agad niyang muling hinagilap ang cellphone sa kanyang bag at hinagilap ang number ng tiyahin.

"Diyan sila nagkakamali. Kahit ako na lang ang natitirang buhay sa kampo namin, hindi ko sila tatantanan. Sisiguraduhin kong uubusin ko ang lahi nila." "DUNCAN MILLS! Duncan Mills! Huling byahe na!" sigaw ng kundoktor ng isang bus. Hindi pangkaraniwan ang kapal ng tao ngayon sa isang bus terminal. Bukod sa dami ng tao ay tila aligaga at nagmamadali ang mga ito sa pagsakay sa kani-kanilang bus.

Nagising ang dalawa sa pagkaka-idlip, narinig nilang nag-anunsyo ang conductor. "Andito na po tayo sa Benguet!" Napatingin si Bea sa orasan nya't ala-syete na ng gabi. Kinuha na nila ang mga gamit nila at bumaba na sa bus. After nun ay nagkatinginan na sila, "Andito na tayo." Sabi ni Bea sa kanya. Napangiti lang si Dawn at medyo mapungay pa ang mga mata.