Conductor In Bus Novels & Stories

Ngayon lang ako naka biyahe ng ganito ka layo first time ko na makalabas ng kileyo nakakahiya lang dahil marami pa akong hindi alam siguradong simula na nga talaga ng Pag hihirap ko at pag tayo ko sa sarili kong paa. Ilang oras din ang biyahe at nakaidlip din ako. Nagising na lamang ako ng marinig ko ang sigaw ng konduktor na titigil na ang bus sa susunod na Terminal. " Sa susunod na terminal ka pa ba baba iha." Sambit niya at kaagad na tumayo.

maluha-luha kong bigkas. "Baka wala ka nang pera diyan iha. Hindi naman kailangan---" hindi na natuloy pa ang sasabihin niya nang putulin ko iyun "Ayos na po ako Manang! Salamat po ulit!" bigkas ko at nagmamdali nang lumabas nang mapansin ko na paalis na ang isang bus. Sinalubong naman ako ng konduktor at kinupirma niya nga sa akin na papunga nga daw sa pier ang bus. Medyo punuan na sa loob kaya nakisiksik na din ako.

Naputol lang ang pagmumuni-muni ko, nang isigaw na ng konduktor ang pangalan ng terminal, na susunod na paghihintuan ng bus. Tumayo na ako at inihanda ang sarili sa pagbaba. Medyo siksikan kaming mga pasahero rito sa loob, kaya naman hindi ko muna ipinilit na makaabot sa may unahan. Habang nakatayo, hindi ko sinasadyang marinig ang pinag-uusapan ng dalawang sa tingin ko’y mga college student, na nakaupo sa dalawang passenger’s seat, na nasa gilid ng kinapupuwestuhan ko.

Tila pagod na pagod. Hindi ko alam kung bakit, pero namalayan ko na lang ang sarili kong nasa loob na ng bus. Sa tabi niya ang tanging bakanteng upuan, kaya doon ako naupo. Pinagtitinginan ako ng mga tao, lalo na ang mga babaeng halatang nagpapa-cute. “Boy, saan ka?” tanong ng konduktor na may hawak na panticket.

sigaw ng konduktor kaya naging senyales na iyon upang kuhanin ang aming mga kagamitan at isa isang ipinasok sa storage ng bus. “Mom, patulungin niyo po si Dad dito, mabibigat po ‘yan baka mabinat pa ho kayo,” pigil ko kay Mom ng akmang bubuhatin nito ang mga luggages na dala nila. “Hon..Tonio, please help us in carrying these luggages please,” tawag ni Mom kay Dad. “Nasaan ba si Ryan? Hindi ba’t trabaho niya ‘yan?” takang tanong ni Dad habang dire diretso ang lakad papunta sa pintuan ng bus ng mapahinto ito.

ani ng konduktor. Nang marinig ng lahat ng pasahero 'yon kan'ya kan'ya ng babaan at pinauna na muna ni Hailey ang mga ito at ayaw niyang makipagsiksikan sa mga tao gayong may dala siyang anak na dalawa. Nang humupa na ang dagsa ng tao hinawakan na niya ang kamay ng anak at tumayo na sabay na silang naglakad na tatlo pababa ng bus..

Masaya siyang tumutulong ng palihim sa mga tao, hindi niya kailangang maglabas pa ng ganito sa publiko. "NANDITO na tayo. Bumaba na ang lahat ng mga pasahero," sigaw ng konduktor ng bus. Bumaba na rin siya saka nagsuot ng shades at sumbrero. Dito kasi sa bayan ay walang may nakakaalam na pumaparito siya. Tanging sa isla lang siya malayang-malaya na maglakad kahit saang sulok ng isla.

Sa wakas makalipas ang anim na buwan ay magkikita na rin sila ni Jevy. Nagising nang tuluyan si Elyssa dahil sa malakas na sigaw ng konduktor ng bus. Malapit na sila sa destinasyon nila. Mabilis niyang niligpit ang gamit at inihanda ang sarili upang bumaba.

Ako kasi yong tipo ng tao na kapag walang mawala at bored ay sumasideline ako sa kahit na anung trabaho, kahit na sabihin nating mayaman ako. Sa ngayon isa akong Bus Conductor ( kondoktor), naisipan kolang magsideline dahil sa na bored ako sa opisina. Dahil sa kilalako ko ang bus driver at sakto namang hindi pumasok ang kondoktor nito ay ako mona ang gumanap sa tungkolin nito. "Sir Brint sure ba talaga kayo!" "Oo nman kuya Albert, dika pa nasanay sa akin"

aniya na taas pa ang noo. Isang tipid na ngiti lang ang iginanti ko dito at kumaway na nang marinig kong sumisigaw na ang konduktor ng bus para sa nalalapit na pag-alis. Muli kong sinulyapan sina Inay na siyang yakap pa rin ang bunso naming si Aia na patuloy sa pag-iyak. Mabigat man sa dibdib ay tumalikod na ako at sumakay na nang bus.