Conductor In Bus Novels & Stories

Umupo kami at hinintay na lang umandar ang bus. “Ticket, boss,” sambit ng conductor ng bus. “Wala,” si Arthur. “Anong wala, sir?” tanong ng conductor. “Wala akong ticket,” walang pakialam na sagot ni Arthur. “Magbabayad ka ho sa'kin, at ako ang mag bibigay ng ticket.” “Wala nga!” Nagkaka-initan na sila, mukhang nawawalan na rin ng pasensya ang conductor ng bus sa mga sagot ni Arthur.

Umidlip muna ako sa bus habang nag hihintay na mapuno ang bus sobrang inaantok pa kasi ako. Naalipungatan ako ng makarinig ako ng mga maiingay na nag uusap sa likuran ko at napansin kong halos puno na pala ang bus. Narinig kong nag sasalita ang konduktor "oh paalis na! Paalis na! Quezon, quezon sino pa diyan ang quezon?!" sinubokan ko ulit i - dial ang numero nina ella at nag riring na ito. Ngunit naka apat na dial pa ako bago may sumagot at si aling pasing ang naka sagot.

NAGISING si Michaela dahil sa ginawang pagyugyog sa kanyang braso ng konduktor ng bus. Dinahan-dahan pa niya ang pagmulat ng mga mata dahil nasisilaw siya sa liwanag na nanggagaling sa ilaw ng bus. “Ineng, nandito na tayo sa pinakahuling terminal. Ginising na kita dahil mukhang malalim ang tulog mo. Maya-maya lang kasi ay lalarga na naman ulit kami.” Sambit sa kanya ng konduktor.

"Tulog na. Gigisingin tayo ng konduktor sa sentrong terminal ng bus ng San Fernando." Sumulyap siya sa labas ng bintana. Wala pang kahit anong palatandaan ng araw sa kalangitan. Malamig din ang paminsan-minsang ihip ng hangin papasok sa bintana ng bus. Prente siyang sumandal at pumikit. Nagmulat siya nang may sumundot sa kaniya. Pagtingin niya sa gilid ay nakangiting mukha ni Arnel ang nakita niya. "Ayos ng tulog mo, Gid."

Grabe, miss na miss ko na talaga siya kasi--- "Miss! Sasakay ka ba o hindi?!" Napatigil ako at kumurap nang sigawan ako bigla ni kuyang konduktor at napakamot na lamang ako sa batok nang makitang papaalis na pala ang bus at ako na lamang ang hinihintay! Nahihiya akong nagpeace sign kay kuyang konduktor. "Sorry kuya! Lutang lang ako, hehe. Peace tayo!" Patuloy ang pagpeace sign ko, nakakakaba kasi baka may makagalitan ako ngayong araw!

ang aking huling bulong sa hangin habang pinapatay ko ang natitirang koneksyon ko sa pamilyang iyon. "Huling tawag para sa mga pasaherong patungong hilaga, aalis na ang sasakyan sa loob ng isang minuto!" ang isinigaw ng konduktor mula sa pinto ng bus na nag-iwan ng isang matinding tensyon sa aking buong pagkatao bago tuluyang sumara ang pinto patungo sa madilim na highway.

HERAIAH ‘Hera’ BAUTISTA Tikom ang bibig ko habang bitbit ko ang isang shoulder bag at hila-hila ang isang maleta. Lumapit ako sa konduktor ng bus at inabot ang maleta ko bago pumasok na. Halos puno na ang bus, pero mayroon pa namang mauupuan sa bandang dulo kaya agad akong pumunta doon at naupo.

Mahina lang iyon at sa akin lang niya pinarinig. The conductor held Zacky's hands na para bang ready na ang conductor na kaladkarin pababa ng bus si Zacky, pero habang nakatingin sa katawan ng conductor at katawan ni Zacky ay mukhang isang kamay lang ay mabubuhat na siya ang conductorpara ihagis palabas sa bus. Hindi ko man nakikita, pero alam kong alaga ang katawan ni Zacky sa Gym, and the conductor? Para lang na siyang tinik sa subrang payat. “Bumaba ka na lang, Sir. Huwag ka ng manggulo rito. Tatawag na ako ng pulis,” matapang na ani ng conductor.

Nang maramdaman niya na gumalaw ito at tila titingin sa gawi niya, mabilis niyang inalis ang atensyon dito. Itinutok niya ang mga mata sa panonood ng isang movie na nakasalang sa player sa bus. Saka lang niya napansin na isang family drama movie ang palabas. Marahil ay wala nang maisip na i-play na movie ang conductor kung kaya iyon ang naipalabas.

I looked for my seat's number na itinuro rin naman ng konduktor at saka ako roon naupo. "Ayusin mo a? Ingat ka pagkarating mo roon. Baka manakawan ka ang bag mo ilagay mo sa harap at lagi ka dapat alerto. Try to contact Kuya Ruce too, para masundo ka at hindi mo na kailangan mag-commute papunta sa unit niya." marami pa siyang ibinilin sa akin at sinangayunan ko lang lahat. She hugged me so tight after at bumaba na rin dahil malapit na umalis ang bus. Halong kaba at saya ang naramdaman ko ng unti-unting umalis ang bus. I don't know what will happen, pero hindi noon maaalis ang excitement na mararamdaman ko. My hand automatically pressed on my belly.