Deciphering Codes Novels & Stories

"At ako ang dahilan kung bakit hindi ka pwedeng mamatay. Hindi dahil mahal ka ng ama mo, kundi dahil ikaw ang tanging may alam ng code sa vault ng La Corona na ninakaw ni Alejandro tatlong dekada na ang nakalilipas. Ang code na iyon ay hindi nakasulat sa papel, Paola. Nakatanim iyon sa subconscious mo. Iyon ang dahilan kung bakit ka nila binibigyan ng hallucinogens—para pilitin ang utak mong ilabas ang numerong iyon." "Wala akong alam na code!" sigaw ni Paola. "Meron," pilit ni Julian. "Si Alexei. Ang pangalang Alexei ay hindi lang isang bata. Iyon ang pangalan ng vault. At ang mga detalye ng iyong 'panaginip'—ang bawat bungo, ang bawat pakpak, ang bawat katedral—ay mga visual representation

Napapakamot si Cody at nanghihinang napasalampak sa kanyang opisina dahil sa pinapagawa sa kanya ni Hugo na walang katapusang paghahanap sa nawawalang tao. "Kapag nahanap lang talaga kita Ms. Devi... Isinusumpa ko, agad-agad talaga kitang igagapos sa katawan ng mainipin na Master ko. Igagapos kita at titiyakin ko na hinding hindi kana makakawala pa! I swear, gagawin ko 'yan!" wika ni Cody sa hindi maipintang mukha. Hugo was still in front of his laptop. His finger was busy typing, coding, and coding as fast as possible. He makes a clicking sound at every tapping of a keyboard. At first glance, it seems that his finger was just playing but the truth is he was encoding a special code.

Isang flaxen yellow na papel ang laman ng envelop, pagbukas ni Bonie sa papel ay isang shift ciphers ang bumungad sa mga mata niya. "Seriously? Ano bang trip ni Roman at may pa ganito pa siya?" naiiling na ani ni Bonie sa trip ng superior niya. "GXPF BLLBH: GDBSS."pagbasa ni Romary sa cipher na nasa papel na agad niyang na decode kung anong ibig sabihin. "What's new..."kumentong saad ni Bonie na binitawan niya ang papel na dahan-dahang bumabagsak, at sa paglapat nito sa sahig ay bigla itong umapoy hanggang sa maging abo ang papel.

"Kaninong surveillance system ang inatake?" Hindi sumagot si Joshua sa tanong ng kanyang anak, sa halip, mahina niyang ibinuka ang kanyang bibig at pinuri siya. "Ang code ay medyo mahusay ang pagkakasulat. Maaari mo bang i-decrypt ang code na ikaw mismo ang sumulat?" Walang magawa ang maliit na lalaki sa tanong ng kanyang ama, pagkatapos ay tumalikod at tumalon sa upuan. “Hindi ko kaya.”

Hindi naman maintindihan ng Da Silva brothers ang kung ano-anong ginagawa ni Sean dahil may mga dots at lines pa siyang sinusulat sa papel pagkatapos ay nilalagyan niya ng numbers na nakasulat sa microchip. “It’s a combination of morse and caesar code,” aniya saka iginuhit ang code sa linya at kasabay ng numbers. Pinagsanib ito ni Sean at kumuha ng panibagong number para idagdag sa isa pang linya. paulit-ulit iyon ginawa ni Sean hanggang sa mapuno ang papel na sinusulatan niya. Pinakatitigan pa ito ni Sean bago itapat sa ilaw na malapit sa kanya.

“Anong ibig mong sabihin?” “A professional poisoner. Tingnan niyo ang codes na ‘to, one link after another. Kung hindi ma-crack ang isa sa mga code, hindi mo magagawang ma-crack ang kasunod at kailangan mong magsimula sa umpisa. Isa pa, two chances lang ang mayroon upang ma-crack ang mga codes…” Sumeryoso pang lalo ang mukha ni Roscoe na hindi na nagugustuhan ang sinasabi ng kanyang kausap.

Ni-forward niya iyon kay Klyton, nilagyan niya ng guhit ang bawat litrato ng lalaki, nagbabakasakaling may alam ang kaibigan patungkol sa katauhan nito. Habang naghahantay ng response, nakatanggap naman si Sol ng isang coded message galing sa system ni Pisces. It was written in a polybius. 12 34 78 90 12 22 45 67 81 92 16 10 11 54 22 49 84 71 23 67 33 09 40 59 10 63 52 98 Ni-decode naman niya ang message...

PITONG araw bago ang auction na gaganapin sa cruise ship. At dalawang codes na ang hawak namin. Kung sinuswerte ka nga naman dalawang codes sa iisang lugar. Ang unang code na nakuha namin ay ang A3•A1•C3•C4•C5•D5•D3 na ang ibig sabihin ay Canopus at ang pangalawa ay SVKSZRHGLH which is Hephaistos. Hindi ko malaman laman na kung saan nila nakukuha ang mga ibig-sabihin ng mga codes.

“But you have to Love. Take everything you need and bring our daughter with you. I know it’ll be hard but I trust you.” “No!” My tears started falling. “Please Jemisha. Do it for our Ameeya.” Then, I felt his hand gently touched my tummy. “Do it for our family, Love.” “No please—” "T-A-L-C first code." he held my hand “ 021721224 second code.” "T-A-L-C?" First time I heard it but is sounded familiar. "Therese Antoinette Lacsamana Campbell." My name? Why? “Remember the first code Love, because you can’t open the second code if you didn’t get the first one right.”

Kinuha pa ni Renz ang ibang papel saka ipinatong sa mesa at pinagtabi tabi ang tatlong supplier quotation. “Tingnan niyo po yung quotation codes. Sunod sunod yung pattern.” aniya saka itinuro isa-isa pati ang formatting. Napatingin naman doon si Albert. SA-1731-12 OI-1732-12 MA-1733-12 “Usually, iba iba po ang coding system ng suppliers.” wika ni Renz. Maging technical description ay pinuna niya. “Pati wording halos identical. Same placement ng hyphen at line break...”