Diary Of A Pulubi Pdf の小説・ストーリー

Sa kanya ba ang notebook na ito? Binuksan niya ang unang pahina at nalaman niyang isa pala itong diary. Sa pagbuklat ng mga pahina, binasa ni Leona ang tungkol sa kung gaano kahirap ang buhay para kay Debbie at ang lahat ng kapus-palad na karanasan na naranasan niya, at naantig siya. Nakiramay siya kay Debbie at inisip muli si Alex. Hindi nakapagtataka na napakadesperadong mahanap siya nito. Napakarami na niyang pinagdaanan.

sabi niya rito habang tumatawa. "Sige sa palagay mo anong bibilhin ko sa kanya na magugustuhan niya." tyanong ng papa niya. "A Diary, because I know she needs it. Simula kasi nung malaman niya na pinakikinggan ko siya na nakikipag usap sa mga bituin ay hindi na niya muling ginawa at least sa diary ay maisusulat niya ang saloobin niya ng hindi maririnig nino man." nakangiti niyang suhestyon sa ama niya.

Kinuha ni Jandy ang kaniyang diary dahil magsusulat ito. Dear: diary, It's been a while since nagsulat Ako at ito nanaman ulit ako nagsusulat, well wala naman kasi ako ibang mapagsasabihan ng mga nangyayari sa buhay ko kundi sayo lang diary. At alam mo ba diary wala na si Ethan(evil laugh) at alam kung pinaghahanap na siya well I don't care mamatay silang kakahanap sa wala dahil hinding hindi na nila makikita si Ethan "bwahahahaha," at alam ko na kung sino ang isusunod ko kay Ethan , na eexcite tuloy ako. I know mali itong mga pinaggagawa ko at labag sa batas ang kumitil nang buhay pero kung ganito naman kasaya ang mararamdaman ko then be it . It's be a gonna big show baby.

Dear Diary, This is it, diary. Hello na rin. Oo, ginaya ko na rin ng husto si Mr. Ryder King o si Kuya Ravi. Gusto ko na ring gumawa ng sarili kong diary. Gaya nung kaniya, tungkol lang din sa XXX world ang isusulat ko dito.

"No. Nasa bahay. Why?" Suminghap siya at binuksan niya ang kaniyang bag at may kinuha mula roon. May nilapag siyang itim na notebook at lumaki ang mata ko nang makita kug ano ang notebook na iyon. Tumikhim ako at hindi nagpahalata sa kaniya. "This is Riza's Diary. Hindi ko alam kung may iba pa siyang diary o nagsisinungaling ka lang talaga na nasayo ang diary ni Riza."

Kaya paulit-ulit siyang naglinis, hanggang sa mamula at magdugo na ang kanyang balat. Paglabas niya, nakita ang marangyang kama at kumot, at biglang nakaramdam ng matinding pagkasuklam. Mariin niyang sinunggaban ang kumot at bedsheet at itinapon sa sahig. Doon, may isang bagay na nahulog. Isang diary. Napayuko siya at pinulot iyon. Tatlong salita ang nakasulat sa pabalat.

Inayos ko na den yon at isisirado na sana pero may napansin akong isang notebook na may nakasulat pa rito na 'Diary' Dahil na curious ako at kinuha ko yon at tinignan ng mabuti. "Diary? Ano to? Display lang ba sa cabinet nya o sinusulatan nya to?" Takang tanong ko sa sarili. In-open ko yong notebook at may nakasulat don. "Dear diary," b**a ko sa unang sulat pa lang at itutuloy ko na sana ang pagbab**a pero naisip kung ibalik nalang ito kung san nakalagay kanina. Na realize ko lang na hindi sakin ang notebook na yon kaya ba't ko bab**ahin at pakikialaman? Kung ako si Xander magagalit ako dahil may nakialam sa gamit ko ng walang permiso, siguro kung ibang gamit pa yon ay okay lang pero kase di

“Eh paano mong nalaman?” Napahalakhak si Annie. “Ay naku, ang loko kasi napaka-jologs. Imagine, kalalaking tao may diary. As in legit diary ha, hindi notebook na pang-class. At minsan nung pumunta ako sa bahay nila, dumiretso ako sa kwarto niya. Ayun, nakita ko yung pinakaiingatan niyang diary. At doon ko nabasa lahat tungkol sa kanila ng second girlfriend niya.”

Tiwala ako kay Ubi na hindi niya iyon gagawin sa akin. Alam kong mabuting tao siya, at ramdam ko iyon. Hindi ko rin maiwasang matawa sa mga pinanggagawa ko. Matapos kong dalhin sa condo ko ang pulubi na ito, at ipakilala sa mga magulang ko na fiancé ko siya, ngayon naman ay katabi ko na siya matulog. Ang bilis ng pangyayari. Kasing bilis ng pag-iwan sa akin ni Hugo Manloloko!

Binuklat ko ito para basahin at hindi nga ako nagkamali ng hinala na diary ito ni Mikha. Dated journal ito na nakapetsa ngayong taon. Binasa ko ito mula umpisa. Nakaupo lang ako rito sa pink and white swivel chair habang masinsinan kong binabasa ang diary. At habang binabasa ko ito, naisip ko na si Mikhaella ang tipo ng tao na hindi kayang i-express ang sarili niyang iniisip at nararamdaman. ‘Yong tipong hindi niya ‘yon sasabihin sa’yo dahil mas okay pa sa kanya na siya na lang ang masaktan kaysa sa’yo.