Disguise In Tagalog Novels & Stories

"Wala na tayong babalikan, Vane. Ang tanging daan ay pasulong. At ang daan na 'yon ay dadaan sa bangkay ni Silas." ​Dinala nila ako sa isang madilim na eskinita malapit sa St. Jude’s Private Wing. Ang amoy ng basang basura at ang amoy ng asupre mula sa mga dumaraang tren ay sumalubong sa akin. Inabot ni Vane ang isang maliit na bag na amoy vinyl at plastic. Sa loob ay ang aking disguise—isang uniporme ng nurse, isang wig, at ang fake ID na gawa ni Cyprian. Naamoy ko ang amoy ng bago at malinis na tela, isang disguise na magtatago sa halimaw na unti-unti nang nabubuo sa loob ko.

agad namang umalis yung lalaki sa sobrang takot "iuuwi nakita Ms.fajardo "sabeng ayoko panga. "it's dangerous here. and there's many rude people here. saad nito at agad niyang hinubad ang suot niyang coat para isuot sa aken "you have a job tomorrow, do you want tobe fired?

Kinawayan ko na nga pero di ako pinansin, kaya tumayo na ako at lumapit upang magpakilala. Ikaw ba talaga si biik na bestie ko? Oo nga ako to four eye bestie ko! Mabuti pa umupo na tayo at ipapaliwanag ko sayo ang lahat.. Ipinaliwanag ko lahat kung bakit kailangan ko magdisguise at nauunawaan nya naman ang dahilan ko.,... Actually nagreveal din sya ng pagkatao nya sa akin at ipinakita ang totoong sya.. Ang ganda nya nga, tama ako ng hula noong unang nagkita kami. Sinabi nya rin kung bakit nya ginawa ang pagbabalatkayo nya, muntik na rin pala syang magahasa, mas masaklap lang ang sa kanya dahil sariling tiyuhin nya ang nagtangka. Dahil doon binago nya ang sarili nya para wala ng maakit at mag

pabiro kong tugon sa kaniya. Tumigil kami sa malaking gate at kaagad naman iyong binuksan ni Diego. Kinalma ko ang sarili at humugot ng hininga. This is it, Celestia. "Diego, what are you doing here?" A baritone voice filled the place. Isang matangkad na lalaki ang bumungad sa amin. Naka-suot ito ng puting t-shirt at pinaresan iyon ng cotton short. Base sa hitsura niya ay mukhang hindi ito galing sa Punto Sierra.

Ayaw kong makita nila ang pamumula ng mukha ko dahil sa mga paru-paro na kumikiliti sa tiyan ko. "What, mama?" Napalingon sa akin si Alu at bahagyang niyugyog ang manggas ng damit ko. Napalingon tuloy ako sa kanila. Sana ay hindi na namumula ang mukha ko. "Nothing, son. I said your papa is gago. Gago in tagalog means, handsome." Sumulyap ako sa kanya. Nagpipigil ito ng tawa. Bakit hindi man lang siya mapikon? Dapat mapikon siya! Hindi pa ako nakakaganti!

kako She just nod her head as a signal. “Okay, I'll just follow you later or maybe I'll sleep here in the sofa. I'll will just finish watching my favorite K-drama." "All right, I'll go first, I'm really sleepy. Bago ka pumasok sa kwarto o matulog linisin mo muna ang mga kalat mo dito," paalala ko "Geeezz! You're acting like a mother again. Go ahead and sleep."

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Nagdalawang isip siya kung sasama ba siya pero nanaig ang marupok na bahagi ng kanyang pagkatao. “Sige po. Magbibihis lang ako Sir Bryan.” “Alisin mo na ang po at sir. Magkasing edad lang naman halos tayo.” Tumango siya at tumalikod. Nagpalit siya ng maluwag na polo. Pilit niyang inipit ang dibdib. Inayos niya ang wig at nunal at inayos na din ang medyo malaking ngipin na props niyaa. May dala siyang bag na may laman ng ibang pang-disguise kung sakaling kailangan niyang tumakas.

“Okay, pero mabilis lang, ha?” Ngumiti si Kyle at may naisip bigla. “Perfect. Good idea ‘yang disguise mo. Kapag magkikita tayo, pwede kang nakabihis lalaki para hindi ka mahuli ni Tamara o ng kahit sino.” “Ha?!” halos mapatawa siy. “Kyle, seryoso ka? Baka akala mo madali magdisguise! Kailangan lang talaga kitang makausap kaya ko ‘to ginawa.”

Bakit kung sino pa 'yong mga taong may magagandang mukha, sila pa 'yong may masasamang ugali? Mukhang totoo nga ang kasabihan. "Looks are deceiving." Sabi nga ni lola sa tagalog... "Mapanlinlang ang itsura ng tao."