Disguise In Tagalog の小説・ストーリー

Hindi ako makapagsalita. Kinuha niya ang coat niya at nilagay ito sa baywang ko upang hindi makita ang posisyon namin. Magaling siyang magtago. Magaling siyang mag-disguise. Parang sanay na siya sa ganitong bagay.

"Na-nakakaintindi ka ng tagalog?" Marahan na tumawa si Jia at tumango, "I do, but I don't speak your language." May kinuha din si Jia mula sa likuran ng kaniyang bewang at ibinigay iyon kay Mia. "We're here to rescue you, please suit yourself with these clothes. There is also a wig and a mask here, please wear it as well. These are to induce the enemies attention as we escape the area."

Hindi kase ito umiimik kapag kakain na kami, anong nakain n'ya. Lumapit naman si Jhamir kay Angelo saka hinawakan ito sa ulo na akala mo ay esperitista. "Lumabas ka d'yan! Lumabas ka diyan sa katawan ng kaibigan namin at ibalik mo siya"

Talagang maiilang nga s'ya sa akin. Pinagpagan ko ang aking sarili dahil sa duming nakakapit sa aking damit. Hindi na nakakatuwa ang damit na suot ko ngayon. Kahit na sabihing kakaiba at maganda ito sa suot ng iba ay marumi na. Makati na suotin at iba na rin sa pakiramdaman. "Halika na binibini," saad ni Leonardo kaya naman sumunod na ako.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Or I'm gonna cut your. Eugene Xao is haft chinese, haft filipino tapos 'tong si Benjo Pichard naman ay haft pilipino, haft ungas. "My what?!" "Your hair." "Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this."

Tinawagan ko agad si Aplha. " Alpha ano balita napatawag ka. "?agad kung tanong nito. "Punta po kayo sa underground sigurado. Lulundag kayo sa tuwa."sagot nito sa akin. Agad akong napangiti at dali dali kong binuksan ang lagusan pababa. Nakalimutan kung magbihis at magtakip ng mukha. Bumalik muna ako sa kwarto ko. Kailangan kong magdisguise muna.. agad akong bumalik sa kwartonko at nagpalit ng damit. Dali dali akong bumalik ng kwarto at nagpalit nang damit pagkatapos nagmaskara ako. Upang hindi ako makikilala. Pababa na ako nang tumunog ang aking celphone.

Sambit niya habang nakatitig sa dalawang matanda na nasa gilid bago balingan ng tingin ang dalawa pang nasa kabila naman “Bernard Gatchalian, Lorenso Romero.” Banggit niya sa pangalan ng mga ito Bago ituon ang tingin sa matandang nasa kabilang dulo ng lamesa at mukhang may pakana ng lahat. “Last but not the least, Kristoffer Balagtas.” “That's right, you are quite knowledgeable young man to know us.” Ngising sambit nito Young man. Yeah, she's disguising right now as a guy. The things she asked to her mother is the things she needed in her disguise

aniya pero deep inside gusto niyang sabihin na napahamak nga talaga siya. "Oo na, sorry. Pero, wait yung tanong ko. Paano ka gumanda? May nag sponsor ba? Send tips naman oh!" aniya sa usiserang boses. "Wala. Ito talaga ang itsura ko. Disguise ko lang iyon para maging safe." aniya, napahanga naman si Andrea sa sinabi niya. Hindi pa rin makapaniwala sa natuklasan na tila isang diyosa ang kaibigan. Kalaunan, naging abala sila sa kani-kanilang trabaho.