Electric State Novels & Stories

Binuksan ni Natalie ang folder at bumungad sa kaniya ang isang blueprint ng bagong electric vehicle. Isang kotse. Isang eleganteng sasakyan na may pormang kahawig ng Porsche. Sa mga nakaraang taon, sumikat nang husto ang mga new energy electric cars. Marami nang kumpanya ang unti unting naglilipat ng pondo at husay sa pagde develop ng ganitong teknolohiya, lalo na’t sinusuportahan ito ng gobyerno.

Sa sandaling ito, biglang bumagal nang husto ang takbo ng van, at biglang pinatay ang mga ilaw ng sasakyan. Dahil ito ay electric van, wala itong ingay ng makina na ang pinakamaingay kapag nagmamaneho. Hindi rin masyadong malakas ang ingay na ginagawa ng gulong dahil sa friction sa ibabaw ng daan at ang mahinang pag-ikot ng motor.

Nakangiti ako nang diretso kay Jax habang ang bintana sa passenger seat ng SUV ay marahang bumaba kasabay ng mabagal at *electric* na tunog ng motor nito. At nakita ko ang isang pares ng madidilim at nagagalit na mga mata na nakatitig diretso sa akin. Hindi ako huminto sa pagngiti. Dios ko, pakiramdam ko ay lumapad pa ang ngiti ko. Bumaba ang bintana kasabay ng mababa at *electric* na hagok na tumagos sa ingay ng parking lot. Nanigas ako.

Habang nakaupo sila sa loob ng kotse, tahimik ang paligid. Lampas lang sa mga nagdadaan sa kalye, at ang malamig na hangin sa labas ay halatang nagpapahupa sa init ng gabi. Sa loob naman, ramdam ni Amara ang bigat ng kamay ni Ethan na bahagyang nakadikit sa kanya sa pagitan ng kanilang mga upuan. Para bang may electric current na dumadaloy sa pagitan nila sa bawat simpleng touch.

And he secretly wished Felicity hadn't read that novel. Nagtatlong-guhit ang noo ni Felicity sa narinig. “Bakit hindi na lang electric bike? Fifteen thousand to twenty thousand, makakabili ka na.” Tuluyan na ngang ihininto ni Felicity ang ginagawa saka naupo sa sofa katapat ng lalaki. “Saka mas convenient at mas madaling dalhin. Hindi ka mahihirapan mag-drive kapag traffic dahil p'wede kang sumingit,” dagdag pa niya.

Nag-iiwan iyon ng itim na marka, na parang natutusta ang bawat madapuan nito. I just hope na hindi ako tamaan ng kidlat. Human are not conductor of electricity, but definitely not a resistor as well. Kung tatamaan man ako, tatamaan talaga ako. Hindi ako katulad ng isang eroplano o cellphone na may resistor kaya di ito lalapitan ng kidlat sa halip ay iiwasan ito. That's how plane works. Kahit bumagyo pa ng kidlat, hindi tatamaan ang eroplano.