I Can't Sleep In Tagalog Novels & Stories

"Sleep first, bago ako magpahinga." Tumango na siya at hindi na nakipagtalo pa. Ang importante sa ngayon ay pumayag na itong magpahinga din. Unti-unti niyang ipinikit ang kanyang mga mata. Nakakatuwa lang isipin na dahil sa sinabi ni Rain sa kanya kanina, medyo naging panatag na ang loob niya. Maya maya pa'y tuluyan na siyang hinila ng antok.

Hindi ko alam pero pagod na pagod ako. "I will, wait me there we will talk sweetie" ibinagsak ko ang katawan ko sa kama ko at ipinikit ang mata. This day is so tiring even I just do some household chores just the basic one but I feel so tired and sleepy. Until I already fall asleep.

Carmella Noise I can't sleep! Kanina pa ako hindi makatulog dahil sa ingay na galing sa labas. Hindi ito malakas, pero nakakabulabog ng utak. Iyong parang musika sa tainga mo at hindi maalis-alis ito. "My goodness! At sino naman ang nagpupukpok ng martilyo sa oras na ito!?"

Tanong ko kasi minsan nag iilocana words siya oo Isa siyang ilocana "Dagdag problema ganun dito nga sa bahay para Kang pagong Kung kumilos Lalo na kapag may dalaw ka duon na Lang Kaya na makakasama mo Lagi sa iisang bubong Ang pinagpapantasyahan mo? Baka lalong malulong ka sa imagination mo best naaawa na ako sayo ngayon pa Lang" Sabi nito at may paiyak-iyak epek pang nalalaman Wala namang luha.

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Huwag kana mag-alala. I'm done lets go upstairs, para makapahinga na tayo.. senyorito anu po kasi.. what is it.. hindi po ako sanay na matulog mag-isa lalo po ganito masama ang panahon.. okay lang ba na sa sahig nalang po ako.. hindi naman po ako humihilik pag natutulog.. lets go

Hindi ko naman maiwasan ang hindi mapangiti ng marinig ko ang bagong gising na boses niya. “Yeah, ang sarap nga ng tulog ko. Hindi ko namalayan na umaga na pala. Sa Manila minsan ang hirap-hirap matulog kasi meron ka pang stress na iisipin. But here, iba yung pakiradmam.” Hinalikan naman niya ang noo ko dahilan para mapapikit ako.

“Daddy, I can’t sleep.” “Why? what happen it’s already 11pm baby?” “I want to sleep between you mommy at mommy two.” “Baby, sorry hindi pwedeng magkatabi tayong matulog” “Daddy please, I can’t sleep without you.”paglalambing ni Zheena “Ate ganda won’t allow me to go inside.” “Mommy two called you to go inside.”

" Im not sleeping actually, humiga lang ako while waiting for my virtual meeting" " Late night na ah, may meeting ka pa?", di makapaniwalang turan niya. " Philippine time baby", nakangising sagot ng binata. Natampal niya ang noo, how could she forgot na wala sila sa Pilipinas. Agad siyang umalis sa pagkakahilig niya sa binata, nakacoat and tie pa ito baka malukot ang damit nito. Nagtatanong man ang mukha ng binata ngunit umayos na rin ito ng pagkakaupo.

Hindi! Nagsimulang tumulo ang mga luha ko dahil sa naisip ko. Napatingin ako sa nalaglag na kumot at doon ako tuluyang napaiyak. It's not a dream. It's not a good dream. It's real. Totoo. Totoong nandito siya kagabi. **Can someone wake me up from this nightmare? I'm so tired.** Ang ingat na mga yabag niya, ang pagkumot niya sa akin, at lahat ng iba pa—totoo iyon. Hindi maaari. Ang anak ko!