Final Lullaby Lyrics

If it was my sister being bullied, Mom and Dad would have believed her right away and fought for her without a second thought. However, it did not matter anymore. In my next life, I would pick parents who really cared about me.

Pitong taon na silang kasal, ngunit laging malamig ang pakikitungo ni Eduardo, Monteverde kay Luna Santos. Ngunit si Luna ay palagi paring nakangiti, dahil sa mahal na mahal niya ito. Naniniwala rin siya na darating ang araw, mapapainit niya ang puso nito. Ngunit ang kanyang inaantay na pag-ibig ng lalaki ay napunta sa ibang babae, at ang kanyang pakikitungo sa babaeng ito ay mabuti. Nanatili pa rin siyang determinado sa kanilang kasal. Hanggang sa kaarawan niya, lumipad siya ng libo-libong milya patungo sa ibang bansa para makasama ang lalaki at ang kanyang anak na babae, ngunit dinala nito ang kanilang anak, para samahan ang babaeng iyon, iniwan siyang mag-isa sa walang laman na silid. Tuluyan ng sumuko si Luna matapos niyang makita na ang kanyang anak na babae ay gustong palitan siya ng ibang babae bilang ina. Hindi na siya nag dam-dam pa, nag-iwan siya ng sulat sa sobre para sa kasunduan ng diborsyo, isinuko niya ang kustodiya, at umalis ng may estilo. Mula noon, hindi na niya muli itong pinansin at hinihintay na mailabas ang sertipiko ng diborsyo. Itinuring niya ang kanyang pag-alis sa kanyang pamilya bilang isang pagkakataon para bumalik sa kanyang karera. Siya, na dating hinahamak ng lahat, ay madaling makakuha ng kayamanan na umaabot sa daan-daang bilyon. Ngunit sa kanyang mahabang paghihintay, ay ang hindi lamang pagdating ng sertipiko ng diborsyo, kundi ang lalaking ayaw mang-uwi noon ay mas madalas ng umuwi ngayon, at mas lalong nagiging malapit ito sa kanya. Nang malaman niyang gusto na niyang makipaghiwalay, ang karaniwang tahimik at malamig na lalaki ay sinunggaban siya at sinabi, “Diborsyo? Imposible.”

Quando eu estava sendo despedaçada viva, usei minhas últimas forças para ligar para o meu irmão. No instante em que minha consciência quase se apagava, ele atendeu o telefone, mas sua voz estava cheia de impaciência: — De novo? O que foi agora? — Mano… me salva… Antes que eu terminasse a frase, ele me interrompeu friamente: — Você arranja problema todo dia? No fim do mês é a festa de formatura da Marina. Se você não aparecer, eu mesmo te mato! E desligou sem hesitar. A dor me consumiu até eu fechar os olhos para sempre. As lágrimas ainda escorriam pelo canto do meu rosto. Mano, você não precisa me matar. Eu já estou morta.

Depois que minha irmã morreu, assinei um contrato de casamento de cinco anos com o marido mafioso dela, Horton Falcone. Me tornei madrasta do meu sobrinho de cinco anos, Luca. No meu aniversário, usei o colar de cruz de diamantes da minha falecida irmã, sem perceber o que era. No jantar de família, Luca veio até mim com uma taça de vinho tinto e jogou o vinho no meu rosto. O vinho tinto escorreu pelas minhas bochechas, seu cheiro forte ardendo nos meus olhos e manchando meu vestido branco. Ele inclinou a cabeça para trás para me olhar, seus olhos tão frios e cruéis quanto os do pai. — Não pense que pode substituir minha mãe só porque se casou com a família Falcone — ele disse com um sorriso malicioso. — Você é a razão dela estar morta. Eu queria que você tivesse morrido. Assim eu poderia destruir sua lápide em vez de comemorar esse aniversário estúpido. Eu juro, quando eu crescer, a primeira coisa que vou fazer é te jogar no Rio Hudson eu mesmo! A memória ardia tão intensamente quanto o vinho, e tudo o que eu conseguia sentir era desespero. Encarei a criança que passei cinco anos criando como se fosse minha, uma dor aguda pulsando no meu peito. Eu tinha pensado que poderia me dedicar à família Falcone, que poderia conquistá-lo com meu amor. Mas agora, eu estava simplesmente exausta de tudo isso. Era uma família sem amor, uma criança que me via como sua inimiga mortal. Parei de me iludir. Era hora de deixar para lá. Mas depois que fui embora, aquele pai e filho arrogantes voltaram rastejando até mim como cachorros castigados, implorando pelo meu perdão.

Bella Marlene, seorang aktris pendatang baru dengan paras cantik dan memiliki sifat pekerja keras. Namun, gadis itu memiliki kelemahan, yaitu enggan berdekatan dengan seorang pria. Kelemahan itu bukan tanpa suatu alasan. Bella seringkali mengalami mimpi-mimpi aneh dan terjadi berulang kali dalam tidurnya. Yaitu, ia seolah berada dalam film klasik Eropa abad pertengahan. Namun sesungguhnya, semua mimpi yang terjadi pada Bella bukanlah sekadar mimpi. Terdapat kepingan-kepingan puzzle di dalamnya.

Liora Belladona, mendapati dirinya tiba-tiba terlempar ke dunia tak dikenal dan terperangkap dalam zona waktu yang berbeda, tepat setelah mengalami kecelakaan tragis. Sialnya, dia juga masuk ke dalam tubuh tokoh antagonis, Cannaria Swan, karakter yang ditakdirkan menghadapi akhir yang mengenaskan. Kejadian irasional macam apa ini? Dalam kisah yang penuh intrik dan ketegangan, Liora harus menemukan cara untuk mengatasi takdirnya yang terjalin dalam takdir kelam Cannaria. Dia bersumpah untuk menjauhi Pangeran Neraka, bagaimanapun caranya. “Tidak, aku tidak ingin berurusan denganmu,” protes Liora. “Sayangnya, aku justru akan semakin menjeratmu. Semua yang ada di tubuhmu dari ujung kepala hingga ujung kaki adalah milikku,” desak Ellios.

Di tengah terpaan musim dingin, Seren Eira menemukan pria tampan yang tergeletak di jalanan. Pria itu hampir membeku terbungkus selimut salju. Dengan belas kasih, Seren membawanya pulang dan memberinya nama "Theron", karena dia bilang tidak memiliki nama. Theron bukanlah pria biasa. Meski parasnya begitu tampan, dia dianggap "idiot" atau "setengah-setengah" oleh orang-orang sekitar. Sampai suatu malam, segalanya berubah. Theron yang polos dan lugu tiba-tiba berubah drastis. Pria itu memancarkan aura mengerikan yang tak pernah Seren bayangkan. Seperti predator yang membuka mata setelah tidur panjang. "Siapa kau?" gumam Seren gemetar. "Tak ingat? Padahal wajah ini seharusnya sulit kau lupakan." Mata Theron berbinar dengan ekspresi asing yang terlihat untuk pertama kali. Mulut yang biasanya sedikit terbuka seperti orang bodoh, kini membentuk lengkungan seringai kuat. "Pergilah." Menyaksikan sosok asing yang ada dalam diri pria itu, Seren merasa bulu kuduknya berdiri. "Ke mana aku akan pergi? Apa kau ingin membuang 'lintah' yang telah menghisapmu selama ini? Bukankah kau sangat senang saat aku menjilatmu hingga kering?"

“Why do you keep looking at me like I’ve died before?” Elion’s voice trembles—half accusation, half fear. Cale freezes. He shouldn’t know. He shouldn’t remember. But he does. Every scream. Every last breath. Every timeline where Elion slipped through his hands. After a viral scandal destroys his career, Elion joins a reality dating show hoping to fix his reputation. The last thing he expects is a partner who knows his coffee order, his sleeping habits, his childhood lullaby—things he never shared on camera. And when time itself begins to glitch around him, Elion starts asking the question Cale has spent lifetimes trying to avoid: “Have we… met before?” Because Cale isn’t human. He’s a reaper who has rewound time again and again just to keep Elion alive—each reset costing him pieces of his memory. Now the countdown is almost over. One more death. One final rewind. One impossible choice: Save Elion… or stay with him as a mortal who remembers nothing. When a romance made for television turns into a battle against destiny, how far will a reaper go to protect the only soul he has ever chosen?

Music brings joy,music calms the nerves but can a song bring led to death…… a music box with diabolical setting,words of the box,lyrics of the music,if you want to die listen to their rhythm. Victoria is seventeen-year-old that lives with her parents, being born in a family that loved her and cared for her, never had she felt left alone. But after the death of her father, her mom married again to a wealthy high-class man whose reputation is all that he cares about.

"Say something" he whispered. "..." I opened my shaky mouth to speak but nothing came out of it. I watched as he moved closer to me, closed his eyes and sniffed my scent. My heart palpitated as I saw him gulp down nothing. With him a few inches from me, he raised my chin, making sure that I was staring right back at him. "I love your scent" he confessed. His gruff and domineering voice echoed in my ears like a lullaby that made my knees weak. "Let's strike a deal Olivia" he paused and lightly ran his hand through my hair. "What do you say about becoming my mistress? In return, I will take you away from your misery" Alpha Damon arbitrated.