Fractured In Tagalog Novels & Stories

pangako niya. Ninakawan ni Mahalia ng halik sa pisngi si Gainne. Nawala ang pagiging seryoso ni Gainne dahil dito. Nakangiti siyang nakatingin sa mukha ng taong nasa harapan niya. Agad siyang kunot-noo, na para bang binabasa ang iniisip nito nang halikan ulit siya sa pisngi. “Ano 'yon? Mahalia, sinasabi ko sa'yo... May fracture ka pa.”

"Oh ayos ka lang? Binalak ko talaga na kapag binitawan ka niya---ako sasalo sayo. Kaso bigla ka namang umalis, ilang taon akong nabroken noon." Sarap ipost nito sa twitter with hashtag, Mention mo 'yung kaibigan mong nabrobroken kahit crush lang. "Crush mo 'ko? Nabroken hearted ka?" "Bakit hindi ba pwede? Saka hindi nalang crush 'yun eh, gusto kita noon." "Oh tapos nakamove on ka na?" Tatango tangong tanong ko habang umiinom ng juice. "Hindi pa." Bigla kong naibuga sa kaniya 'yung iniinom ko na pareho naming kinagulat.

Sagot naman ng doctor. Napakunot naman ang noo ko dahil sa sinabi ng doctor. "Eskele what?" Eskalewag lang kasi ang alam ko. Tumingin naman sa akin ang doctor tsaka ngumiti. "You got fracture bones on your hips and it needs to regrow so the cracks will gone. All you need to do is to drink the meds for your bones, it is named Skelegrow." Paliwanag naman sa akin ng doctor.

Kasi totoo ang lahat nang sinasabi niya. Maya maya, lumabas ang doctor. Lahat kami ay natahimik at naghintay sa balitang sasabihin niya. “She’s stable… for now.” “FOR NOW?!” tanong ni Don Yanu. “Yes,” sagot ng doctor. “She has a fractured tibia—kailangan pong lagyan ng orthopedic cast. And…” “And what?” tanong ko na halos hindi na lumalabas ang boses ko.

Maari mong ipahayag ito sa mas natural at diretsong Tagalog na gaya nito: "Kasalanan mo ito," sabi ni Furcas, ang malamig niyang hininga ay sumayad sa aking balat. "Kung hindi ka bumalik, wala sanang nangyari na ganito. Dapat ay nanatili ka nalang na patay." Sa isang iglap, itinaas niya ako sa ere, ang kanyang kamay ay mariing nakahawak sa leeg ko.

Ikakapahamak lang ito ng aking asawa. "kamusta ang asawa ko?!" nag-aalala kong tanong "Sir! hindi po okay, may fracture po siya at natatakot kaming baka mayroon siyang internal hemmorhage" aniya ng medical staff na ito, kailanga po siyang maipunta sa malaking ospital ngayon kaya lang po ang problema po natin ay rush hour na, sobrang traffic kahit ambulansya ay hindi makakadaan." anas ng isa sa mga medical staff

Tanda ng nasaktan ito. "Ninong, anong ginagawa mo? Masakit po." agad na wika nito sa akin. Hindi ko ito pinansin bagkos lalo ko pang itinaas ang isang hita nito sabay malakas na kadyot. Sa wakas nakapasok din pero hindi pa buo. Kalahati pa lang. Isa pang malakas na kadyot at ramdam kong naipasok ko na lahat. HUmiyaw ito dahil sa sakit atagad na nag-uunahan sa pagpatak ang luha sa mga mata.

Hindi niya na kailangan pang magtanong kung sino ang may-ari ng van na ‘yon. “I only said I don’t want to talk to you,” he whispered. “I didn’t ask you to leave me.” For the very first time in his life, he felt this kind of heartache. This must how they felt when they said they’re ‘heartbroken’. Literal na parang kinakatay ang puso mo sa sakit. Yung tipong hirap kang lumunok dahil may kung anong bumabara sa lalamunan mo dahil sa kakapigil ng luha.

ALGUIEN M!erda. ¡Me he cortado! What a foolish move! Sa sobrang asar ko ay pabalibag kong itinapon ang blade na hawak ko at hinarap ang babaeng dahilan kaya nasugatan ang baba ko. Bigla akong niyakap kaya naibaon ko tuloy ang blade sa ilalim ng baba ko. “Out!” I told her. “Alguien…” malambing niyang sabi sabay hawak sa parte ng baba ko na may dugo. “I’m sorry.” She kissed it.

"Miss A.A maaari ba kitang yayain papuntang entablado?" Shit! Parang ako ang kinikilig ah? "Miss A.A? Whaaa! Siya?" "My God! Bet na bet!" "Yeah, parang nawala ang sakit." "Okay na ako hahaha." "Sige na tsang. Go on," bulong ko.