Good 4 U Lyrics

What a small world. As Elaine Johnson was checking in at the hotel front desk, she happened to bump into Jasper Carter's young mistress —a girl who looked like an innocent college student. She was dressed in a simple white cotton dress, pure and demure, with a shy, sweet smile. "Hello, here's your room key. You'll be staying in the executive suite on the top floor," the receptionist said. "Thank you, miss," the girl replied softly, taking the key. Just then, her phone rang. Elaine overheard her speaking bashfully to the person on the other end: "Mr. Carter, I... I'm already here. When will you be coming?" Her tone was soft, a little nervous, filled with affectionate anticipation. A moment later, Elaine heard her add, "Mhm, I'll wait for you. No rush. Please drive carefully, Mr. Carter." The girl's voice was so sweet and tender, it could have melted anyone's heart. Elaine could not help thinking that her husband had good taste — the girl was young and beautiful, gentle and thoughtful, the kind of woman any man would find hard to resist.

เมี่ยง มัสยา นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจปีที่ 4 กลับพบเจอความโชคร้ายเมื่อโดนวางยาในงานปาร์ตี้ของ สายฟ้า หนุ่มหล่อคณะนิเทศศาสตร์ชั้นปีที่ 4 ที่มาติดพันเพื่อนรักของเธอ ค่ำคืนนั้นทำให้ชีวิตของเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เมื่อมีเลือดเนื้อเชื้อไขของผู้ชายเลว ๆ คนนั้นติดท้องเธอมาด้วย เธอและเพื่อนตัดขาดการติดต่อกับผู้ชายคนนั้นและไม่ยอมเรียกร้องขอความรับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น เธออดทนแบกหน้าอุ้มท้องไม่มีพ่อไปนั่งเรียนจนสามารถจบการศึกษาพร้อมเพื่อนได้ในที่สุด ชีวิตที่ต้องดำเนินต่อไปเริ่มปั่นป่วนอีกครั้งเมื่อเขาดันล่วงรู้ความลับนั้นเข้า เขาตามหาเธอจนเจอและเข้ามาวุ่นวายในฐานะพ่อของลูก ข้อตกลงที่มีร่วมกันคือทำทุกอย่างเพื่อลูกเท่านั้น จะไม่มีการยุ่งเกี่ยวกันในสถานะอื่นใดทั้งสิ้น แต่สุดท้าย ความใกล้ชิดก็ทำให้เธอและเขากลับมามีความสัมพันธ์กันอีกครั้ง และครั้งนี้ยิ่งก่อเกิดเป็นความผูกพันที่มากเกินกว่าจะตัดขาด และทุกคนจะทำเช่นไร เมื่อเขาเองก็มีผู้หญิงที่กำลังจะมาร่วมใช้นามสกุลของเขาอยู่แล้วทั้งคน

เตยหอมเป็นแค่ผู้อาศัย ไม่ต่างจากกาฝากของครอบครัว หน้าที่ก็คือต้องทนรองมือรองเท้าให้กับเจนจิราลูกสาวของผู้มีพระคุณ และเมื่อผู้มีพระคุณต้องการให้หล่อนปลอมตัวเป็นเจ้าสาวเพื่อมอบพรหมจรรย์ให้กับเจ้าบ่าวในค่ำคืนแต่งงานแทนลูกสาวผู้สำส่อนของพวกตน หล่อนก็ไม่อาจจะปฏิเสธได้ หลังจากค่ำคืนอัปยศนั้นผ่านพ้นไป หล่อนก็ถูกส่งตัวไปจนไกลแสนไกล 4ปีผ่านไป... หล่อนจำใจต้องเดินทางกลับมาเมืองไทย เพื่อร่วมงานศพของเจนจิราที่ฆ่าตัวตาย และหล่อนก็ได้พบกับเขาอีกครั้ง อเล็กซิส โอคอนเนอร์ เขาคือพ่อของลูกสาว... แต่เขาจะไม่มีวันรู้ความลับนี้หรอก แม้ว่าลูกสาวจะถอดแบบมาจากเขาราวกับแกะก็ตาม "เอ่อ... คุณมีธุระอะไรกับฉันเหรอคะ" เขายืนอยู่หลังบานประตูไม้ที่หล่อนเพิ่งเปิดออก "ฉันเอาต่างหูมาคืนเธอน่ะ" เขายื่นต่างหูข้างที่หล่อนพยายามหามาตลอดสี่ปี แต่ก็หาไม่เจอ "ขอบคุณค่ะ" "ไม่ทราบว่าคุณเจอมันที่ไหนเหรอคะ" "บนเตียง..." น้ำเสียงของเขาแผ่วเบา แต่มันกลับทำให้สันหลังของหล่อนเย็นวาบ "ในคืนแต่งงานของฉันกับเจนจิรา เมื่อ 4ปีก่อน"

♡คำโปรย♡ ในวันที่เธอเดือดร้อน เขากลับเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอทุกอย่าง และเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิต หากไม่มีเขาในวันนั้น เธอคงเป็นคนเร่ร่อนที่ไหนสักที่ แต่เธอกลับลืมไปว่า ของฟรีไม่มีในโลก...หากเธอต้องการที่จะเรียนต่อและรักษาบ้านหลังสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเอาไว้เธอต้องอยู่ใต้อานัติของเขา จนกว่า...คนรักของเขานั้นจะกลับมา.. " เสือเป็นคนบอกเราเอง ว่าถ้าคนรักของเสือกลับมา... เสือจะปล่อยเราไป" " กูไม่ปล่อยใครทั้งนั้น" อือออออ!!!! ˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺ เสือ : บริหารปี 4 หล่อ นิ่ง เงียบ ดุดัน เอวา : บริหารปี 4 น่ารัก พูดน้อย นิ่ง เงียบ และยอมคน...

I am one of the most ancient and powerful vampires in existence, with wealth accumulated over centuries. When everyone learned I had fallen for a dying human named Damien and turned him into my Childe, they were shocked. Five years ago, I transformed him from a penniless artist into an immortal vampire. I also turned his dying family into vampires, granting them eternal life. Every month, I took $450,000 from my accounts just to support their lavish lifestyle. Damien’s sister pleaded that they had never attended any vampire events and wanted to see what it was like. So I spent $4 million to buy them seats at a grand vampire gathering that only happens once every fifty years, where participants have the chance to gain greater power and become higher-ranking vampires. But before the gathering even began, Damien demanded that I give my seat to his childhood sweetheart Victoria. The whole family supported Damien's decision without a thought for me. So I changed my plans. I severed their immortality, reclaimed my estate, and removed them from my bloodline. That's when the family started to panic...

My best friend, Sydney Cox, is a troublemaker by nature. She thinks everyone around her owes her a good life. During summer break, she insisted on working in a factory. I was worried that she might get tricked, so I let her work in my family's factory out of the kindness of my own heart. In fact, I even gave her the easiest position with the lightest work. But I didn't expect her to think that her salary was lower than that of the veteran employees in the factory, leading to her setting fire to my neighborhood. The blaze was far too strong. Even though the firefighters came as soon as possible, my family and I still ended up dying in the fire. When I open my eyes again, I've returned to the day before Sydney's first day in a factory.

The night before the annual gala, my wife promised me a big surprise. But the very next day, she publicly quintupled the marketing manager's bonus. To me, she just gave a curt nod and a half-hearted "keep up the good work". When I questioned her decision, she brushed it off casually. "You've racked up some impressive wins in court. I'll give you that, but let's be real. Without Kevin hyping you up, you'd never have hit top-tier status. Plus, what's mine is yours. Why nitpick over a bonus?" The room buzzed with anticipation of my explosion. But I held my tongue till the gala ended. The next morning, I marched into her office and slapped my resignation letter down on her desk. "Might as well tack my salary onto Kevin's. Consider it my wedding present to you." She erupted, branding me as narrow-minded and dooming me to the unemployment line. She conveniently overlooked my track record as a powerhouse attorney. For that alone, elite firms were lining up to recruit me.

Even knowing that wailing at an Eravalen aristocratic funeral was considered disrespectful to the deceased, I let my husband's adopted sister make a scene anyway. In my previous life, my husband, Robert Baker, had a distant relative among the Eravalen aristocracy who passed away. A lawyer informed him that he stood to inherit the estate and invited him to attend the funeral. His adopted sister, Mia Carter, insisted on tagging along to see how the privileged few in another country lived. She wanted to rub shoulders with nobles and make herself look important, even planning to wail dramatically in front of everyone. I rushed to stop her. "Public mourning is taboo among Eravalen nobility. Forget inheriting anything. We'll all be thrown out!" Yet she burst into tears, accusing me of looking down on her and thinking she was not good enough to mingle with aristocrats. She stormed out and was killed by street thugs in a random attack. I thought Robert would fall apart, but he stayed silent through the entire funeral and collected his inheritance without a hitch. Six months later, on our wedding anniversary, he took me to the snowy mountains for a photoshoot. The moment we reached the peak, he shoved me into a sleeping bag and tied it shut. "If you hadn't blown everything out of proportion, Mia never would've run off and gotten herself shot." He buried me alive in the snow. I froze to death, and he used that aristocratic fortune to become the CEO of a publicly traded company. When I opened my eyes again, I was back on the day Mia insisted on wailing at the funeral.

At my own wedding, I find out the woman behind the veil isn't even the one I'm supposed to be marrying. Instead of getting mad, I give her the wedding of the century. It's all because of what happened in my past life. I'd exposed that she wasn't my bride in front of everyone and blew up the whole ceremony. That forced Jessie Clarke, who'd been at the hospital with her childhood sweetheart, Oliver Grant, to rush over reluctantly so we could still get married. Because of that, Oliver refused treatment and died on the operating table. When I heard he was gone, I told Jessie she should see him one last time, but she refused. All she said was, "Blame it on his bad luck." After we got married, we acted just as in love as before. I kept getting money from my family to save her company every time it was on the verge of collapse. But on the anniversary of Oliver's death, Jessie shoved me off the top floor of her company. I hit the ground hard enough to end up a broken, bloody mess. As I fell, I caught one last look at her face, streaked with tears. "If you hadn't forced me back to marry you, Oliver wouldn't have died! You get to keep me, but I lost him for good! Why do you get to live a happy life?" So that was it. She'd blamed me for Oliver's death from the start. She'd never loved me at all. The next time I opened my eyes, I was back at our wedding ceremony.

When her supposed husband served her a divorce paper, accusing her of cheating on him and turning deaf ear to her explanation, Evelyn Malcom swallowed the good news of her pregnancy and signed the divorce papers in tears. Five years Later, Evelyn Malcom came back to the City again for business purposes with her 4 year old Son. Unexpectedly, her first client was her Ex-husband and his Ex-girlfriend. While Evelyn tries to hide away from him and control her emotion, Landon, Her ex-husband swears to get her back into his life because according to him, his life had become so dark without her to light up his world.