Grim Reaper Goblin の小説・ストーリー

Hindi nagtagal, huminto sila sa isang malaking bato habang sinabi ni Wilbur, “Nasa harap na natin siya. Atakihin mo na siya.” Nilabas ni Ryder ang ulo niya para sumilip sa harap. Ang tanging nakita niya sa five hundred meters sa harap niya ay si Gobo na dalawang metro ang tangkad, ang mga muscle niya ay sobrang laki habang iniinom niya ang dugo ng isang malaking oso. Si Gobo ay mukhang isang mabangis na hayop sa sandaling ito, malupit at mapanganib.

Ginamit nila ang kanilang superyor na kaalaman para hanapin ang isang abandonadong industrial port sa gilid ng Redholt, isang lugar na puno ng mga kinakalawang na bakal at mga anino—ang perpektong entablado para sa isang tahimik na pagsalakay. Tatlong pigura ang bumaba. Ang kanilang mga baluti ay hindi kumikinang; sa halip, tila nilalamon nito ang anumang liwanag na tumatama dito. Ang kanilang mga galaw ay likido at sabay-sabay, na para bang sila ay bahagi ng iisang kamalayan. Ang pinuno, na bahagyang mas mataas, ay may dalang isang mahabang sandata na naglalabas ng mahinang ugong. Sila ang mga Reaper, ang talim ng sibat ni Kaiser.

Lalo na hindi ngayon, kapag pakiramdam ko nabigyan ako ng pangalawang pagkakataon. "Wala," Bumuntong hininga siya. "Kahit may isang bagay na hindi ko maisip," “Ano ito?” "Paano nananatiling nakatago ang taong ito?" Tugon niya. Napaisip ako saglit. Tama siya. Ang Reaper ay ang hari ng kanyang lupain. Ang kanyang pangalan lamang ay sapat na upang magpadala ng isang tao sa isang maagang libingan. Ang g*go ay hindi nakabitin at karamihan sa mga tao ay natatakot sa kanya. Ang katotohanan na hindi niya nalaman kung sino ang nag utos ng hit at kung sino talaga ang nagsagawa nito ay kakaiba.

Bago pa makasagot si Alex, sinabi ni Freya na may maselan na boses, “Hindi ito Gimmick Puppet. Isa itong zombie na ginawa gamit ang isang buhay na tao. Tingnan mo ang mga mata nito. Kulay ginto, tama ba? Isa itong golden-eyed Golden Zombie na may walang katapusang lakas.” Nang marinig ni Darven, na nagtatago sa malayo, ang mga salita, hinampas niya ang kanyang ulo. “Oh tama, Miss Mayer, kayong Exorcist Dragons ay dalubhasa sa pakikipaglaban sa mga zombie. Malamang may paraan ka, di ba?”

Hindi nagtagal, dalawang tao ang lumabas mula sa madilim na ipinagbabawal na lupa. Ang nangunguna sa unahan ay si Gilbert. Ang kanyang aura ay bumaba nang malaki, at mukhang maputla siya. Hindi ito Mahirap hulaan na ang magecraft na ginamit niya ay nagdulot ng malaking pinsala sa kanya. Sa likod ni Gilbert ay ang pisikal na katawan ng demonyo ng dugo, na naging zombie papet!

Ngunit ang mga huli niyang sinabi ang nagpahinto sa akin. He didn’t kill my granny… He didn’t kill my granny… My heart beats faster when a ghoul appeared in our side. Tulad ng nasa panaginip ko, mapupula ang mga mata nito. Ang mga ghoul ay isang evil spirit kung saan kinukuha nila ang mga kaluluwang namamatay. ‘’At last, I will have your soul poor human…”. Pilit nitong kinukuha ang kaluluwa ni Xylon but then, a soul reaper appeared too. Two soul reapers to be exact.

seryosong ani ni Beelzebub ng makita ni Rana ang pumasok sa pintuan ng bahay nila na nababalutan ng itim na usok, naka suot ng cloak na kulay itim na sumasaklob sa ulunan nito na ikinakunot ng noo ni Beelzebub. “Anong ginagawa ng pinaka pinuno ng grim reaper sa pamamahay ko, Erebus?”seryosong tanong ni Beelzebub kay Erebus, ang pinuno ng mga grim reaper na sumusundo sa kaluluwa ng mga taong namatay na at dinadala sa underworld realm.