Help Write A Story

On the day my sight returned, our family doctor, Anna Leone, stood right in front of me and mouthed to my husband, Don Marco Vitale, "Double the lubricant tonight. I promise it'll send you straight to heaven, my Don." Marco pressed a gentle kiss to my eyes. Then he turned away and replied with the same silent lip movements, "You little tease. That mouth of yours—and the one below—I'm crazy about them both." The two of them exchanged a knowing smile, convinced their secret was flawless. What they didn't know was that not only had my vision fully recovered—I was also fluent in lip-reading. My gaze drifted to the bottle of lubricant sitting brazenly in the wall cabinet. I said nothing. Instead, I quietly sent a single text message: [Papa, I've decided to come home.] In three days, I would vanish completely. All I would leave behind for them would be the hollowed-out fortune of billions—and that bottle of "lubricant" I had replaced with high-strength industrial superglue.

A week before the wedding, my fiancé, Luke Graham, announced that he needed to marry his first love, Mandy Lynch, before marrying me. “It’s because her mother passed away,” he explained, “and her dying wish was to see Mandy married to a good man. I’m just fulfilling an elder’s final request. Don’t overthink it.” But the company had already planned to launch the “True Love” jewelry line on the day of our grand wedding. Impatiently, he dismissed my concerns: “It’s just a few million. Does that compare to Mandy’s love for her mother? If you’re so eager to make those millions, go find someone else to marry.” Hearing his cold and heartless words, I understood everything. Without another word, I turned and dialled my family. “Brother, help me find a new groom.”

I happen to come across a popular post regarding a company's finance department on social media. "Seriously, that person in the sales department is such an idiot! All I wanted was to claim reimbursement under her name for the bag I bought, and yet she still refused! "Since she doesn't want me to reimburse my bag, then she can forget about reimbursing everything! This time, I'll teach her a lesson about what happens when she offends a member of the finance department!" There are many bashing comments in the comment section, but the original poster doesn't care at all. She continues adopting a haughty tone. "What am I scared of? The finance department is extremely vital to the company! I refuse to believe that the boss has the courage to offend me, the most important person alive, just to stand up for a sales employee who's easily replaceable!" As I stare at the familiar profile picture belonging to the original poster, I can't help but mentally sneer. She wants to suspend all of my reimbursements, huh? Go ahead, then! This time, I'd like to see what the consequences are for offending a member of the finance department!

I secretly invite my in-laws over for the New Year, hoping to surprise my husband, Huxley Carlson. But the moment my father-in-law steps through the door, Huxley's secretary shoves him out. He slams into the shoe cabinet, throwing out his back. She sneers. "Who do you beggars think you are, strolling into Mr. Carlson's villa like this? You're this broke and still have the nerve to call yourself his father-in-law?" I immediately call for the housekeeper to help him, but the secretary blocks her. She even shoves my mother-in-law. "You really think you're the lady of the house?" she snaps. "Mr. Carlson hired the housekeeper to serve him, not to waste time on you or your useless parents." My mother-in-law is so enraged that she suffers a heart attack on the spot. I call Huxley in a panic, begging him to come to the hospital. But he sounds utterly unmoved. His voice is cold and mocking as he says, "Jen told me what happened. The nerve of you, bringing your parents to my house! Now you want me to rush to the hospital because your mom's pretending to be sick? "Tell them to get out! If she dies, she dies. Hell, maybe it's a blessing—just in time for the New Year!"

On my wedding day, my groom's sister, Nadia Lawson, wears an elaborate ball gown and comes on stage to snatch the emcee's microphone. Before all the guests, she arrogantly says to me, "Can't you see the princess is here? Why didn't you curtsy and greet me? You deserve to be punished! Get on your knees and prostrate yourself before me as an apology!" My expression sours at her insolence. I turn around only to see the indulgent expressions on her parents' faces. The groom, Bowen Lawson, says dotingly, "We spoiled Nad silly since she was a child. You are her sister-in-law now. Don't make things hard for her." I am so mad that I can't help but laugh at the absurdity of it all. The clown thinks she's a princess, asking me to kneel before her? Ridiculous.

"ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมยังรักเธอ ทั้งๆที่เธอก็ชอบหนีฉัน" "นิวก็ไม่รู้ว่าทำไมยังรักจักรคนเดียว ทั้งๆที่จักรก็ใจร้ายมากเหมือนกัน"

“เขต ปล่อยเนียร์นะ เจ็บ!!” “นี่ไง อาณาเขตที่เธออยากได้นักหนา!! นี่ไงซาเนียร์!!!” “เนียร์ ไม่ได้…ฮึก! ปล่อยนะ!!” “วันนั้นเธอเสนอตัวมาให้ฉันเอาถึงห้อง!! ยังบอกว่าไม่ใช่หรือไง!!!” เพียะ!!!!! ฝามือเล็กๆของซาเนียร์ฟาดลงบนหน้าหล่อๆของอาณาเขตเต็มแรง “เขตเคยฟังเนียร์มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น ฮึก!” “คงเกิด!! เกิดอยากได้ฉันจนตัวสั่นไง!” “ว่าไงนะ” “เธอจำไว้ ว่าเธอกล้าทำฉันเจ็บ เธอต้องเจ็บกว่าฉันเป็นร้อยเท่า!” “……” ชายหนุ่มเดินออกจากคอนโดของหญิงสาวไปด้วยความโมโห เขาเจ็บเจียนตายสาเหตุมาจากผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอ ความรักของเขาต้องพังลงจนไม่เหลือชิ้นดี

ความถูกต้องกับความรักมักสวนทางกันเสมอ... ในเมื่อเลือกใครไม่ได้ ก็รักมันไปทั้งสองคนนั่นแหละ!

“ธันเดอร์” มาเฟียหนุ่มผู้ที่ฟาดผู้หญิงทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต มีวุฒิภาวะความเป็นผู้ใหญ่สูงพอตัว ผู้ชายพูดตรง ทำจริง เห็นผู้หญิงเป็นที่ระบายอารมณ์ จนกระทั่งมาตกม้าตายให้กับสาวแสบลูกมาเฟียเช่นกัน “บลิ๊ง” ลูกสาวคนโตของบรีสกับเฌอ(จากเรื่องรักพี่ชาย) หญิงสาวผู้ที่ไม่เคยกลัวใครนอกจากพ่อเท่านั้นเป็นลูกสาวคนโตที่โหดจนน้องๆแค่ได้ยินขื่อยังสยอง ความแสบไม่ต้องนับ เพราะเธอคนนี้มีมากกว่าที่คาดคิด จนกระทั่งมาเจอมาเฟียหนุ่ม เรื่องยุ่งๆก็เกิดขึ้นมากมายหลังจากนั้น “ใครเหนือใคร รอชม!!!”

“ ถ้าเลือกเกิดได้ ก็อยากเกิดมาเหมาะสมกับเธอมากกว่านี้ ในฐานะที่ไม่ใช่พี่ชาย“ หนุ่มหล่อโสดมาดดี แววตามีแต่ความอบอุ่น ผู้ชายที่สุภาพและพูดเพราะคนนี้ เขาคือคนที่เธอเรียกว่าพี่ชายมาตลอดชีวิต “พี่ไทจะไปไหนคะ? ไม่นอนที่บ้านเหรอคะ?” “คืนนี้พี่มีนัดวันเกิดเพื่อนครับ ว่าจะนอนที่คอนโด” “แล้วใครจะไปส่งน้องไปเรียนละคะถ้าพี่ไทไม่อยู่” “พี่บอกคุณพ่อไว้แล้วครับ พรุ่งนี้คุณพ่อจะไปส่งหนูครับ” “ทำไมพี่ไทไปเที่ยวดึกๆได้ ทำไมหนูไปไม่ได้คะ ไม่ยุติธรรมเลยอ่ะ” “หนูยังเด็กนะโมลิน” “โตแล้วค่ะ โตจนมีแฟนได้แล้วค่ะ อุ๊บ!” “โมลิน ไหนพูดอีกทีซิว่ามีแฟน?” “อุ้ย! พี่ไทน่ากลัว ไปหาคุณแม่ดีกว่า” “เฮ้อ”