How Old Is X Bfb

For the 23rd time, I'm left standing at the altar as Jace Larkin hurries off because his foster sister, Celine Keaton, threatens to end her life again. The guests mock me, saying that we'll never tie the knot and attending our wedding will bring bad luck. I tune them out, holding on to Jace's promise that he'll come back and marry me. I buy his promise yet again, only for him to prove me wrong one more time. After I clean up the mess and pacify the angry guests, I reach home in the middle of the night. While passing the study, I hear Jace's voice. "Cece's always been mentally unstable. Of course, I have to stay with her. Regina will never leave me, even if I postpone our wedding a hundred times." Sorry, Jace, but I'll have to disappoint you this time. Blinking back tears, I unlock my phone and text my childhood friend, Clement Halloway. "Let's get married in three days."

หนียังไงก็หนีไม่พ้น! เพราะสุดท้ายเเล้วผู้หญิงเมื่อคืนนั้นกลับมาอยู่ตรงหน้าในตอนนี้หึ!เเล้วเจอกันสาวน้อย.. คำโปรย เขามีนามชื่อว่าเเวมไพร์มาเฟียที่มีอิทธิพล เป็นเจ้าของมหาวิทยาลัยชื่อดัง ผับ โรงเเรม คอนโด เเละอื่นๆอีกมากมาย รวยจัดเลยล่ะ หึ นิสัยปากจัด ชอบเเกล้งนางเอกมากๆ ขี้หึงสุดๆ เอาเเต่ใจตัวเอง หื่นหนักมาก..... "ดื้อนักจับเย_เเม่ง!!! จะเอาให้เอวพังเตียงหักไปเลย หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี ที่สำคัญคือ หนีไม่พ้น โหด!! ดิบ!! เถื่อน!! ขี้เอา!! ต้องยกให้ผมครับ เธอหนีฉันไม่รอดเป็นครั้งที่สองเเน่ น่ารัก!!! เมียเด็กของกูเองครับ ยุ่งกับเมียกู...กูเด็ดหัวทิ้งเเน่!!!" เธอมีนามชื่อว่าน่ารัก พ่อเเม่ของเธอเสียไปตั้งเเต่ยังเล็ก เธอหางานทำเลี้ยงตัวเองจนถึงทุกวันนี้ "ทำไมฉันต้องมาเจอ คนที่ทำเรื่องน่าอายกับฉันไว้ด้วยนะ โอ้ยยย...ปวดหัวๆๆๆ เเต่ยังไงฉันก็ต้องผ่านมัันไปให้ได้สู้!"

“ฉันก็แค่อยากช่วยเพื่อนให้ห่างจากผู้หญิงแบบเธอ” “ผู้หญิงแบบฉันมันเป็นยังไง” “ก็อยากได้ผัวของคนอื่นไง!!!”

อยู่ดีๆก็ดันมีคู่หมั้นเฉย ไม่ได้ๆฉันยังไม่อยากมีใครในตอนนี้เธอจึงรีบหาทางบ่ายเบี่ยงและหาทางหลีกเลี่ยงอย่างเต็มที่ จะให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้มาเป็นคู่หมั้น ไม่ยอม เธอไม่ยอม คู่หมั้นของเธอต้องเป็นคนที่เธอรักเท่านั้น เจอกันครั้งแรกด้วยเรื่องอุบัติเหตุ หมอนั่นมาชนท้ายรถสุดหวงคันโปรดของเธอ แถมมันเกิดจากความบ้ากามของเขากับยัยผู้หญิงอกบึ้มคนนั้น คงทำเรื่องอย่างว่ากันในรถสินะ

Grace Anderson is a striking young lady with a no-nonsense and inimical attitude. She barely smiles or laughs, the feeling of pure happiness has been rare to her. She has acquired so many scars and life has thought her a very valuable lesson about trust. Dean Ryan is a good looking young man with a sanguine personality. He always has a smile on his face and never fails to spread his cheerful spirit. On Grace's first day of college, the two meet in an unusual way when Dean almost runs her over with his car in front of an ice cream stand. Although the two are opposites, a friendship forms between them and as time passes by and they begin to learn a lot about each other, Grace finds herself indeed trusting him. Dean was in love with her. He loved everything about her. Every. Single. Flaw. He loved the way she always bit her lip. He loved the way his name rolled out of her mouth. He loved the way her hand fit in his like they were made for each other. He loved how much she loved ice cream. He loved how passionate she was about poetry. One could say he was obsessed. But love has to have a little bit of obsession to it, right? It wasn't all smiles and roses with both of them but the love they had for one another was reason enough to see past anything. But as every love story has a beginning, so it does an ending.

ดิสนีย์เเละเซอร์เวย์เเอบคบหากันจนเธอตั้งท้อง!!!พวกเขาทั้งสองคนรักกันมาก จนพบกับจุดที่ทั้งสองต้องพังลงด้วยน้ำมือของเเม่เธอ!!!

ใช่ครับผมท้องกับคุณ แต่ผมไม่ได้อยากให้คุณมาเป็นพ่อของลูกผม

ก็คนมันชอบ ก็ไอ้ฉลามดุหัวโจกเเห่งอาชีวะคนนี้มันชอบเธอ จะให้ทำยังไง

แนวเรื่อง: ระบบ มหาวิทยาลัย รักเพื่อน ฟีลกู้ด ไม่มีนอกกายนอกใจ ไม่ใช่ mpreg ไม่ใช่ omegaverse คำโปรย: แค่มีเรื่องกับพวกเด็กภาคไฟนิดเดียว จู่ๆ 'เวลา' ก็ปวดหัวจนสลบไป ฟื้นขึ้นมาก็มี "ระบบเด็กเรียน" ติดตัวเสียแล้ว แถมยังบังคับให้เขาทำภารกิจบ้าๆ อย่างการตั้งใจเรียน ตั้งใจอ่านหนังสือก่อนเรียน หาติวเตอร์เตรียมสอบ และอื่นๆ อีกมากมาย เด็กวิศวะปีสองที่ใกล้จะถูกรีไทร์อย่างเขา จะฝ่าฟันเรื่องแปลกๆ เหล่านี้ไปได้อย่างไรกัน!?

With a bag of vegetables gifted by the previous tenant in hand, I was on my way to collect rent from the third household when I unexpectedly ran into someone at the entrance of the community. The man frowned, his eyes fixed on the vegetables I carried, as though he couldn't fathom how I had ended up like this after leaving him. Following his gaze, I instinctively shifted the vegetables behind my back. My eyes dropped to the muddy water on the pavement, and I never would have imagined bumping into my ex-boyfriend—the one who had grown up with a silver spoon—in this aging neighborhood. He noticed my movement, and for a moment, something flickered in his expression: a mix of pity and recognition. "Since you've already learned your lesson," he said, "come back with me." At his words, I instinctively stepped back half a pace. "Who said I'm going back with you?" My rejection seemed to sting, darkening his face. "I know you're still blaming me for giving Rachel a child," he muttered, "but it's been three years. Isn't it time to stop? As long as you come back, we can be the same as before." Three years, huh? How quickly time had passed. Thinking of my little girl at home, still babbling her first words, I couldn't help but smile and shake my head. "Let's leave it at that. Go home and live your life with Rachel. My daughter's waiting for me to go back and make her food."