Huling El Bimbo Strumming Pattern

Ang huling tanda ni Alina, kulang na lang ay maglagay siya ng sign na “fresh grad for hire” sa kanyang noo dahil sa hirap makahanap ng trabaho. Kaya laking gulat niya nang magising siya sa langit—este sa ospital pa lang naman. Sumalubong ang mukha ng isang batang lalaki na ‘mommy’ ang itinawag sa kanya! Aangal pa ba siya kung sunod na pumasok sa eksena ang super hot nitong daddy? At parang hindi pa sapat ang pagkawindang, pagtingin sa kalendaryo’y mistulang bumaliktad ang mundo niya. Paano’y limang taon na ang lumipas mula sa huling tanda niya! Parang may nag-fast forward sa kanyang buhay at ngayon, wala siyang choice kung hindi humabol!

In the dead of night, a strong male body pressed down on her... This became the fixed pattern every night: lights off, intimacy, endless each evening. She thought it was her husband, who she believed to be away on a business trip, returning early. But then, the other woman showed up, waving a pregnancy test, claiming that her husband had been with her all this time. So, who exactly was the man sharing her bed and her nights?

Adoptado como yerno, llevó una vida miserable. En el momento en que ganó el poder, tanto su suegra como su cuñada se arrodillaron frente a él.Su suegra le suplicó: "Por favor, no dejes a mi hija".Su cuñada dijo: "Cuñado, me equivoqué ..."

Después de la muerte de su amada, Leandro Fuentes me odió durante diez años. Intenté acercarme a él de todas las formas posibles, pero él solo me lanzaba una sonrisa helada. —Si de verdad quieres agradarme... mejor muérete. Aquella frase me atravesó el pecho como una daga. Pero el día que un camión se lanzó contra mí, fue él quien dio su vida para salvarme, muriendo en un charco de sangre. Antes de cerrar los ojos para siempre, me miró profundamente y dijo, con voz entrecortada: —Si tan solo... nunca te hubiera conocido. En el funeral, la madre de Leandro, doña Eugenia, se aferraba a su retrato mientras las lágrimas le nublaban la vista. —¡Yo debí dejarlo estar con Clarisa! ¡Nunca debí forzarlo a casarse contigo! Su padre, don Ernesto, me fulminó con la mirada, y, con la voz cargada de rabia, añadió: —¡Leandro te salvó tres veces! ¡Era un hombre excepcional! ¡¿Por qué no moriste tú en su lugar?! Todos, absolutamente todos, lamentaban que él se hubiera casado conmigo. Incluso yo. Me echaron del funeral como si fuera una ladrona de paz. Sin rumbo, como un alma errante, caminé sin saber a dónde ir. Tres años después, un avance científico rompió las barreras del tiempo: se creó una máquina capaz de llevarnos al pasado. Y yo... yo volví. Esta vez, decidida a no volver a cruzarme con Leandro, a dejar que él y Clarisa estén juntos. Esta vez, haré feliz a todos... aunque eso signifique desaparecer de sus vidas.

Dalawang taong pinagtagpo muli sa panahon kung saan sila unang nagkita at nagkahiwalay ng may hindi natupad na pangako. Mauulit kayang muli ang mapait na katapusan ng kanilang kuwento o ito na ang tamang oras upang tuparin ng tadhana ang huling kahilingan ng kanilang pag-ibig?

Olivia and Carl establish a pattern of behavior at the dinner table, and one more powerful in bed since the same night they met. Meeting at the usual restaurant every Friday night, they don't know each other's lives, what they do for a living, they don't know last names, or if they have someone waiting for them at home. They don't send text messages or calls either, just throw a new proposal on the mattress to be lovers once again and again. Everything is perfect between them, what could go wrong?

Magkasundo sa lahat ng bagay ang kambal na sina Celestine at Seraphina. Magkamukha sila, pero laging si Celestine ang paborito ng lahat—matalino, mabait, at higit sa lahat, minamahal ng fiancé niyang si Lukas. Samantalang si Seraphina, tila pinagpala sa lahat maliban sa isang bagay… ang puso ng lalaking matagal na niyang minahal ngunit hindi kailanman maaaring angkinin. Mula pa noon, mahal na ni Seraphina si Lukas. Pero dahil kay Celestine, pinili niyang itago ito. Dalawang linggo bago ang kasal, isang masakit na katotohanan ang lumabas. Celestine is dying. Matagal na pala niyang itinatago ang sakit, at ngayon, isang huling kahilingan ang iniwan niya—nais niyang si Seraphina ang magpakasal kay Lukas. Para kay Seraphina, ito na ang pinaka-masakit na desisyon sa buhay niya. Pero paano niya matatanggihan ang huling hiling ng kakambal? Pumayag siya. Kinasal sila ni Lukas. Pero sa bawat araw na lumilipas, ipinaramdam nito na kailanman, walang makakapalit kay Celestine sa puso niya. Kahit pa ang sariling kakambal nito.

“Shush, maririnig ka niya. Itinago ng kanyang huling nobyo ang katotohanan na siya ay may asawa. Malinaw na gusto niyang tiyakin na hindi ako." Sinubukan ni Liam na mag-concentrate sa monitor, ngunit patuloy niyang hinihintay si Lorelei na pumasok at hiniling na malaman kung sino siya at kung ano ang kanyang ginagawa. Ang kanyang tiyan ay parang nakalunok ng isang supot ng mga bato.

Si Camilla ay nasa huling taon na sa kolehiyo. Kaylangan nilang mag-OJT, sa hindi inaasahan ay napili siya upang magtrabaho sa kompanya ng may-ari ng Univeristy kung saan siya nag-aaral. Anong mangyayari kung mahulog ang loob ng kaniyang amo sa kanya? Handa ba siyang masakatan? Handa ba siyang magpatawad sa kung anong sakit ang maaring ibigay sa kanya?

Ang ampon ng aking ama ay ikinulong lamang sa masikip na storage closet nang halos labinlimang minuto, ngunit tinalian niya ako at itinapon sa loob bilang parusa. Tinakpan pa niya ang ventilation gamit ang mga tuwalya. "Bilang nakatatandang kapatid ni Wendy, kung hindi mo siya kayang alagaan, marapat lamang na maranasan mo rin ang takot na naramdaman niya,” seryoso niyang sabi. Alam niyang may claustrophobia ako, ngunit ang aking mga desperadong pakiusap, ang aking matinding takot, ay sinagot lang ng malupit na sermon. "Magsilbi sana itong aral sayo para maging mabuting kapatid." Nang tuluyang lamunin ng kadiliman ang huling hibla ng liwanag, nakakaawa akong nagpumiglas. Isang linggo ang lumipas bago muling naalala ng aking ama na may anak pa siyang nakakulong at nagpasya siyang tapusin na ang aking parusa. "Sana'y naging magandang aral sa iyo ang isang linggong ito, Jennifer. Kung mangyayari pa ito muli, hindi ka na pwedeng manatili sa bahay na ito." Ngunit kailanman ay hindi niya malalaman na matagal ko nang nalanghap ang aking huling hininga sa nakakasulasok na silid na iyon. Sa kadiliman, unti-unti nang nabubulok ang aking katawan.