Ikalawang Ermitanyo 소설 & 이야기

Edcels Past Mula sa nakasisilaw na liwanag ay lumitaw ang isang emahe. Unti- unti itong nabubuo at nagkakahugis tao. Iyon ay kung tao nga ito. Takot na nagpanic ako at hinila ni Eric papunta sa likod niya. Kabaliktaran naman ng nararamdaman ni Eric. "Sino ka? Magpakilala ka?"

Si Glory naman ay mga herbal ang binebenta. Mga orasyon daw iyon para pampalibog, pampaswerte at pamimikot sa lalaki na nagugustohan mo. Meron din itong mga itim na kandila na tinitinda, na galing pa daw sa Siquijor at may kasama pang karayom at maliit na manika na parang keychain, at sabog ang buhok at dilat na dilat ang mga mata.

“Para maging isang alchemist, ang unang hakbang ay ang pag-aralan ang sari-saring Empyrean Herbs. Kailangan mong malaman ang medicinal properties nito. “Dahil malawak at walang katapusan ng kalawakan, napakarami ng Empyrean Herbs. Kahit ang isang Emperor Rank alchemist ay hindi makikilala ang bawat isang Empyrean herb na narito sa buong kalawakan.

“Tigilan niyo na nga ‘yang bangayan na ‘yan. Aga-aga.” Hindi naman na nagsalita pa si Tito Barok. Hanggang sa maihatid niya nga kami rito sa sementeryo. Nandito iyong jeep sa labasan. Hindi na bumaba si Tito at bumalik na siya sa kanto Masikip para makapila ulit kagaad. Pumasok na kami sa loob, maaga pa lang pero tirik na tirik na ang araw, grabeng makapaniksik ng init sa balat na parang nakakapanglusaw talaga. Patong-patong iyong mga nitso at meron mga bata sa mga itaas nito, maraming lalaki sa paligid, makalat, mabasura, madamo, maputik. Meron pa akong nakitang batang iniihian iyong isang nitso. Kilalang-kilala nga si Horsy dito at mukhang seryoso nga siya sa sinabi niyang nakakakuha siya

sagot ko. Paglabs ko ay sinalubong ako ng ngiti ni Aling Merly sa may munting sala. May dala siyang basket na puno ng sariwang gulay. “Halika, samahan mo ako sa daungan. Mamili tayo ng sariwang isda para sa tanghalian, at para makita mo rin ang daungan. Masaya dun, hija.” Nakangiting aya ito sakin. “Talaga po? saglit lang ho at kukunin ko lang ang wallet ko” saad ko at mabilis na nagpunta sa kuwarto para kunin ang pitaka ko, paglabas ko ay lumabas na kami ni Aling Merly sa bahay at naglakad na pa daungan.

Natatawa-tawa na lang si Calvin sa ginagawa nito habang panay lamang siya sa pagkuha. Nakakita pa sila ng mga preserved na hayop na matatagpuan lamang din sa Palawan kagaya ng mga naglalakihang pawikan na madalas sa mga karagatan rito nangingitlog at ang pangolin o ang armadillo.

sambit ni Ernie. Sunod na pinuntahan namin iyong tindahan na may paper bag na binebenta. Habang namimili si Ernie ay napukaw ang atensyon ko ng isang souvenir sa parehong tindahan. Isa iyong bolang salamin. Katamtaman lang ang laki at may base kaya hindi gugulong. Sa loob niyon ay may buhangin, dalawang magkadikit na palm tree, at starfish na kulay pink. Ang buhangin lang ang tunay, at ang dalawa ay syempre peke.

Sabi pa niya. > Samantala sa Isla, Bumalik ang babaeng maganda pati ang ngiti na Almira ang pangalan. Dala nito ang isang mamahaling bestidang kulay puti at ipinasuot sa kanya.Inayos din nito ang magulo niyang buhok at medyo nilagyan siya ng makeup, Marahil mahalagang okasyun ang dadaluhan nila.Gusto sana niyang itanong kung dumating na ba si Don Timotheo pero nahiya bigla si Erika.

“At dahil nagkakaisa ang anim na Pamilya ng mga Hermitaño, tiyak na magpapadala sila ng kanilang mga eksperto upang tumulong sa ganitong mahalagang sandali!” "Sa ilalim ng mga pangyayaring ito, kailangan lamang ng instigator na palakihin ang sitwasyon." “Siguro kalahati ng mga eksperto ng Hermit Families ay mapapatay sa ganitong paraan kung gumana ito…” Ngumiti si Harvey kay Nobuyuki. "Impresibo, Ginoong Nobuyuki." Hindi ko inaasahan ang mas mababa pa sa Yin-Yang Technique ng mga Pulo.

ing ito na gawa ng kalikasan at pagkalipas ng ilang mga sandali'y biglang kumanta ng isang nakakahindik-balahibong orasyon ang mga Harawig. Umawit sila ng isang di maintindihang orasyon gamit ang kanilang buo, malalim at nakakatakot pakinggang mga tinig, at nung maitaas naman nila ang mga kamay na parang inaabot ang langit ay kasingbilis ng kisapmatang sumiklab ang mga nakatusok at nakapalibot na mga sulo sa Sinugdanan. Umapoy ang mga ito at nagbigay liwanag sa buong bahaging iyon, palakas ng palakas ang paglagablab na tila umaayon sa himig ng orasyong kinakanta ng mga Harawig. Makalipas ang ilang paulit-ulit na dasal, walang anu-ano'y huminto na sa pag-aawit ang mga Harawig. Pagkahinto nama