Novel & Cerita Persuasion

sabi nito. Tahimik na ang pamangkin niyang si Catherine. May konting panghihinayang sa puso niya para kay Brent dahil batid niyang mabuti itong tao at may lihim siyang pagtingin dito mula noong sinimulan niyang manmanan lahat ng galaw nito, ngunit mas pipiliin niyang sundin ang utos ng tito niya dahil ito ang umampon sa kanya mula ng naghiwalay ang mga magulang niya noong bata pa siya. Nagulat na lang siya lately na halos nag-iba na ito, naging sugapa sa sugal at babae na halos ikinaubos ng lahat ng ari-arian nito. Ang pinsan naman niyang si Mike ay di rin maaasahan dahil easy- go -lucky ito, lumaki sa layaw at papalit palit din ng babae.

He explained. "I thought your Mom made the party idea," Iling ko. "Ang lalim ng pinanghugotan mo. My reason sounds selfish now." "It wasn't selfish," Tumawa siya nang mahina. "Ayaw mong makasal. Period. Huwag mong i-invalidate feelings mo. Your feelings are valid and it wasn't selfish."

“If you really do love me, pabayaan mo muna ako. Favor naman please? Mas madali para sa atin ito kung pag-uusapan natin ng maayos.” “Pag-uusapan ng maayos pero ayaw mo nang makipag-ayos? At anong favor ang hinihingi mo? Favor para palayain ka? Are you out of your mind? Grabe ka. Babae ako. Oo, ako na halos ang nanligaw but do you have this decency as a man to at least let me break you at hindi ikaw na lalaki ang mambreak sa akin? How insensitive you are!”

Napayuko ako at napapikit habang inaantay ang sermon niya sa akin pero ilang segundo na ang nakalipas nanatiling tahimik lang ang paligid. Pagmulat ko ay nakaramdam ako ng takot dahil papunta siya sa direction ko, na paatras ako dahil sa madilim na awra nya, papalapit sya nang papalapit habang ako naman ay paatras nang patras. Naramdaman ko nalang ang matigas at malamig sa likod ko. Tinungkod niya ang kanyang kamay sa gilid ng mukha ko at napapikit ako sa maaaring gawin nya sa akin.

Kung si Penelope ang may gawa nito, sinasabi niya magdasal dasal ito dahil magkakamatayan sila! Agad niyang tinakbo ang pintuan at natuwang hindi lock iyon pero nagbago ang kaniyang utak na doon dumaan para tumakas. Why not used the window? Mabilis niyang tinungo ang bintana at hinawi ang puting kurtinang nagmistulang tumatabing doon. Unang pumasok sa utak niya ay talunin ito pero agad napako sa hangin ang kaniyang plano nang dumako ang kaniyang tingin sa isang taong nakatayo sa unahan. Nakapamulsa ito at malayo ang tinitingnan. Napakunot siya ng noo. Theon Willoughby!

Maiksi raw ang pasensiya nito ngunit ito rin ang nangunguna kung galing at talento ang pinag-uusapan. "Well, this is an exciting moment, honey. Sa mga manugang natin ay tanging si Tommy ang mahaba ang pasensiya. Ang kambal ay hindi identical twins with different behaviour as well. Si Cassandra ay hot tempered din ngunit natagpuan ang kasing-haba ng San Juanico Bridge ang pasensiya. Samantalang si Mariz Kaye ay kabaliktaran ng ugali ng kambal niya subalit ang asawa. And we all know how Brian Niel and Agatha behaves as well."

,May pagbabanta nitong sabi. She was so curious why is he acting this way? She was speechless at dahil sa nangyari ay hinila na siya nito nang walang kalaban laban. At hinila siya nito papasok sa isang kwarto at tumambad ang magagandang gown na nakasuot sa mga mannequin at nandon na si Ma'am Thea at asawa nito who's helping his wife, at mukhang hindi sila napansin na pumasok he held his wife arms at pinaharap and he fixed her hair and it look so sweet of them lalo na ni Mr. Raccini who's treating his wife like a queen.

insane. ***end of chapter***

Just another pawn pretending to be in control. “I don’t need your help.” I said firmly. He smiled — small, knowing. “And yet, here you are.” I didn’t reply. I just turned and walked away. Pero kahit sarado na ‘yung elevator doors, ramdam ko pa rin ‘yung titig niya — heavy, deliberate. And for the first time, I wondered if I’d ever really escaped him. --- Adrian's POV Manipulation. That’s what she’d call it.

Johnson na mukhang hindi na nakatiis. Lumipat ang tingin ni Teranus sa matandang lalaking nakaupo sa kabilang hilera ng conference table, katapat lang ni Mr. Fitzgerald. Matiim niya itong tinitigan. "A home without a light couldn't be called home, Sir. And considering my partner's decision doesn't mean submission..." Lumipat ang tingin niya kay Infinity na nakaupo sa head chair, malamlam itong tinitigan. "... It means respect. I will respect her as my future wife, and I will respect her as a woman. And that is how you should treat your lifetime partner," aniya pa nang hindi inaalis ang matiim na tingin sa dalaga.